Takemitsu, Toru

(Tokio 1930 - Tokio 1996)

Japans componist. Takemitsu was, afgezien van wat lessen bij Yasuji Kiyose, autodidact. In 1951 richtte hij de groep Experimental Laboratorium in Tokio op. Geheel onafhankelijk van Pierre Schaeffer ontwikkelde hij een musique concrète in een eigen, zeer oorspronkelijke stijl. Behalve invloeden van het Franse impressionisme - overigens zeer persoonlijk verwerkt - vindt men in zijn werk grote belangstelling voor zowel strenge compositietechnieken (seriële muziek, dodecafonie) als traditionele Japanse muziek. Zo gebruikte hij bijvoorbeeld veelvuldig oude Japanse muziekinstrumenten, o.a. biwa (korthalsluit) en shakuhachi (bamboefluit), zoals in zijn concertant werk November steps (1967). Tot zijn overige werken behoren: Requiem voor strijkers (1957), Textures voor orkest (1965), Cassiopea (1971), Gemeaux voor hobo, trombone en twee orkesten (1972), Aki voor biwa, shakuhachi en orkest (1973), Quatraine , een quadruple concert, (1975), Marginalia (1976), Riverrun (1984) en Archipelago S (1993). Daarmaast schreef hij de muziek voor veel films, zoals voor Kobayashi's Seppuku (1962), Teshigahara's De vrouw in het zand (1964) en Kurosawa's Ran (1985). In 1996 kreeg hij postuum de Glenn Gouldprijs toegekend.