header componisten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

 Wilhelm Bach

 

 
   




 

 

 

 

Bach, Wilhelm Friedemann

(bijgenaamd: de Hallese Bach; Weimar 1710 - Berlijn 1784)

Duits componist. Wilhelm Friedemann was het tweede kind en de oudste zoon uit het eerste huwelijk van Johann Sebastian Bach. Hij werd door zijn vader opgeleid. Hij was een uitermate begaafde jongen: reeds op dertienjarige leeftijd werd hij ingeschreven als student in de rechten aan de universiteit van Leipzig. De familie had zich toen juist in deze universiteitsstad gevestigd. Tevens ontwikkelde hij zich tot een uiterst bekwaam organist, klavecinist en componist. Al op achttienjarige leeftijd, vermoedelijk zelfs nog eerder, gaf hij alom gewaardeerde muzieklessen. In 1733 werd hij aangesteld als organist aan de Sofiakerk in Dresden. Deze baan gaf hem voldoende vrije tijd om zich aan het componeren en aan de studie van de wiskunde te wijden.

In 1746 nam hij een betrekking aan als organist aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Halle. Van deze functie verwachtte hij een verbetering, maar het werd een verbittering. Weliswaar was deze baan aan een `hoofdkerk' eervoller dan zijn vorige betrekking, maar zijn werk kostte nu veel meer tijd. Bovendien voelde hij zich in het kleine, provinciale Halle al spoedig weinig thuis. Wilhelm Friedemann moet in vele opzichten op zijn vader geleken hebben. Ook hij kreeg conflicten met zijn superieuren. Hij miste echter de juridische scherpzinnigheid van zijn vader. In tegenstelling tot Johann Sebastian in Leipzig, waar de grote musicus ten slotte telkens weer wist te winnen, waren het in Halle de kerkvoogden en andere superieuren die aan het langste eind trokken.

In 1751 huwde Wilhelm Friedemann de niet onvermogende Dorothea Georgi. Er werden drie kinderen geboren, van wie er twee reeds jong stierven. Hoewel hij naar verandering verlangde, wees hij een aanbieding om als hofkapelmeester naar Darmstadt te komen, van de hand. Nadien bleek het zeer moeilijk een andere werkkring te vinden. Desalniettemin nam hij in 1764 onder gespannen omstandigheden zijn ontslag. Tot 1770 bleef hij in Halle wonen, waar hij als organist en leraar in hoog aanzien stond. Evenals bij zijn broers schijnt vooral zijn improvisatietalent opzienbarend te zijn geweest.

Daarna woonde het gezin enige tijd in Brunswijk. Ten slotte verhuisden ze in 1774 naar Berlijn. In beide plaatsen werd Bachs orgelspel hoog geschat. Zelter roemde hem als de grootste organist van zijn tijd. Hij kreeg al spoedig contacten met het Pruisische hof te Berlijn, waar prinses Amalia grote waardering had voor zijn kunnen en hem aanstelde als hofmusicus. Bach vergaloppeerde zich echter opnieuw door zijn onhandige poging om de hofkapelmeester Kirnberger te doen ontslaan, en raakte steeds verder in moeilijkheden. Ten slotte trok zelfs de beminnelijke Carl Philipp Emanuel Bach zijn handen van hem af.

Uit de nalatenschap van zijn vader had Wilhelm Friedemann een groot aantal manuscripten geŽrfd. Rond deze tijd begon hij daarmee vele malversaties te plegen, die ertoe hebben geleid dat veel muziek van Johann Sebastian verloren is gegaan. Deze onrechtmatigheden leverden hem enenmin gewin op. Hij stierf verarmd en verlaten. De tijd was nog niet rijp voor datgene waarvoor Wilhelm Friedemann geschikt zou zijn geweest: een ongebonden bestaan als kunstenaar, waarin hij in onafhankelijkheid kon componeren en concerteren. Pas een generatie later zou Mozart dit ideaal als eerste enigszins realiseren - zij het met grote moeite.

Wilhelm Friedemann schreef klaviermuziek, kamermuziek (triosonates, duo's voor verschillende instrumenten), orkestmuziek (symfonieŽn en concerten) en kerkelijke werken (o.a. cantates, misfragmenten).

 

 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009