GESCHIEDENIS
De Duitse Brak is één van de vele Brakkensoorten die wij tegenwoordig kennen. De Duitse Brak  (of Deutsche Sauerland Bracke, Deutsche Bracke, Duitse Hound) wordt in Duitsland ook wel 'Olper Brak' genoemd, hoewel deze naam de laatste jaren minder wordt gebruikt. De rasstandaard voor dit ras werd in 1955 in Olpe vastgesteld door de Deutsche Brackenclub. Van de vroeger talrijke Brakkenrassen is in Duitsland slechts de Westfälische Bracke (Westfaalse Brak) bewaard gebleven. Door samengaan van de driekleurige Sauerlander Holzabracke met plaatselijke Steinbracken ontstond een eenheidstype dat sinds 1900 "Deutsche Bracke" ( Duitse Brak ) genoemd wordt. Men beweert ook dat hij afstamt van karakteristieke Keltische Hounds, die warme sporen volgden.  Alleen de Duitse Brak bestaat nog als herinnering aan het type Hounds wat in die streek ooit talrijk floreerde.  In Duitsland wordt vooral gefokt op jachteigenschappen.  De oude Duitse Brak werd gebruikt als speurhond naar koude en warme sporen in de bossen van Duitsland, waarbij het het nodige geluid kon maken, maar het op bevel ook kon laten.  In hoofdzaak werd de hond gebruikt voor het luid achtervolgen van het wild. De Duitse Brak is een prettige hond in huis. Het is een rustige hond die pas buiten echt actief wordt.

IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte : reu en teef: 40 tot 53 cm, een kleine overschrijding is toegelaten.  De Duitse Brak is een lichte, hoogbenige, elegante maar krachtig gebouwde jachthond met een edel, verhoudingsgewijs licht hoofd. Het lichaam is matig lang, met zeer diepe borst die reikt tot onder de ellebogen en licht gewelfde ribben. De rug is licht gewelfd met iets aflopende croupe. De buik is licht opgetrokken. Deze Brak heeft lange, dunne doch sterke benen. De schouders zijn droog en de ellebogen goed aangesloten. De achterbenen zijn lang en goed gehoekt, de dijen breed en vol. Matig lange en in verhouding tot het hoofd sterke hals.  Kleur : rood tot geel met zwart zadel of mantel en witte brakkenaftekeningen (doorlopende bles op het hoofd, witte snuit met halskraag, waarbij een doorlopende witte halskraag geprefereerd wordt, witte borst, witte staartpunt en voeten). Hoofd en schedel : het hoofd is licht, droog en langgerekt. De bovenschedel is licht gewelfd. Zeer geringe stop. De neusrug is zeer licht gewelfd. De lippen hangen slechts licht over. De lengte van het hoofd bedraagt ongeveer 21 cm, waarvan de voorsnuit 9 cm in beslag neemt. De snuit is maar weinig langer dan de schedel. Over de neus loopt een lichte streep. De ogen zijn bruin met een heldere, vriendelijke uitdrukking. Tamelijk lange, brede en vlakhangende oren. Schaargebit.  Staart : lang, aan de wortel niet bijzonder sterk. Verhoudingsgewijs dik, door onder andere de sterke beharing die als bescherming fungeert. De staart loopt spits toe en wordt hangend gedragen of in een lichte boog naar boven. Voeten : langer dan kattevoeten, met goed gesloten tenen.  Beharing : relatief lang, grof, bijna stokhaar en zeer dicht. Ook de buik is dicht behaard. Aan de onderzijde van de staart is de beharing meestal iets langer.
AARD : dit is een uitgesproken jachthond en er is weinig interesse om dit dier als showhond of als huisdier te houden.  Volgens jagers kent deze hond in het veld geen begrenzingen.  Hij heeft veel geduld en kan zelfs getraind worden om te apporteren.  Binnenshuis is het een lieve, rustige en gehoorzame hond, maar buiten is het een fervent jager. 
ACTIVITEIT : een Brak heeft veel lichaamsbeweging nodig. Dit kan een vrije wandeling zijn, of trainen met de hond.  Als de hond de leeftijd van één jaar bereikt heeft kunt u ook met hem gaan fietsen.  Een half uur tot drie kwartier volstaan. Laat de hond niet loslopen in de buurt van verkeer. Als hij een geur in zijn neus krijgt, vergeet hij alles om zich heen en let hij niet meer op de auto’s.
OPVOEDING : u kunt het aangenaam karakter van de hond behouden, wanneer u hem met aandacht en zorg opvoedt.  Consequent zijn is echter heel belangrijk.  Met het belonen van goed gedrag wordt meer bereikt dan met het bestraffen van verkeerd gedrag. Het is belangrijk, dat baas en pup volkomen aan elkaar wennen en wederzijds vertrouwen opbouwen. Ook is het aan te bevelen een puppycursus te gaan volgen.