LAND VAN HERKOMST : Duitsland

GESCHIEDENIS
De Duitse Herdershond ( of Deutsche Schaferhund, Alsatian ) was altijd al een prima herders- en werkhond. Maar vooral nu blijkt hoe veelzijdig dit ras is. Het ras is gefokt uit een onbekend aantal verschillend Duitse Herdershonden. De moderne raskenmerken werden rond het begin van de 20e eeuw vastgelegd door zorgvuldige, selectieve fokkerij. Hij werd niet alleen op uiterlijk gefokt, maar vooral op temperament en de geschiktheid om te worden afgericht. Dit ras is zuiver Duits van oorsprong, maar werd voor het eerst in Groot-Brittannië getoond als de 'Duitse Schapenhond'.  Duitse Herdershonden zijn gehoorzaam, trouw, rustig en alert en in staat om van alles te leren. Ooit waren het schaapshonden en bewakers van boerderijen, maar nu worden ze onder meer gebruikt als bijzonder talentvolle waak- en verdedigings-, speur-, geleide-, politie- en rampenhond. Het lichaam van de Duitse Herdershond is ideaal aangepast aan werken. Het is stevig, compact, niet te groot en niet te klein, snel en behendig. Deze honden zijn sterk genoeg om lichamelijke uitdagingen aan te gaan, maar tegelijkertijd zijn ze subtiel, zodat ze allerlei problemen kunnen oplossen. Ze hebben een fijne neus en een sterk beschermend instinct. Ze zijn intelligent, ondernemend en gehoorzaam tegelijk. Daarin schuilt hun succes als gezelschaps- en showhond. Duitse Herdershonden zijn niet voor niets populair. Door de populariteit is de kwaliteit van de hond achteruit gegaan, wat zowel in zijn aard als in de fysieke gesteldheid naar voren komt.  Gelukkig hebben verantwoordelijke fokkers met behoorlijk succes gepoogd deze kwaliteit weer terug te brengen.  De Duitse Herder is  dol op de mensen die hij goed kent, maar iets afstandelijker tegen onbekenden. Voor succes als gezelschapshond moeten ze goed worden gesocialiseerd en opgevoed. Ze hebben veel behoefte aan geestelijke en lichamelijke stimulatie.

IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte: 62,5 cm is ideaal voor reuen, 57 cm voor teven. Het gewicht gaat van 34 tot 43 kg.  Uiterlijk: lenig, krachtig lichaam; moeiteloos, soepel gangwerk. Vacht : ofwel recht, hard; stokharig, langstokharig - ofwel langharig. Kleur : zwart, ijzerkleurig, grauw, askleur of éénkleurig, ook met zwart zadel of donkergewolkt, hoe dieper de tint hoe beter. Rijke, volle kleuren hebben dus de voorkeur.  Hoofd: schedel en stevige snuit even lang; middelgrote, amandelvormige, donkere ogen; middelgrote, puntige, staande oren ( prikoor of staand oor ). Staart: lang, reikt minstens tot de hak.
VACHT : de Duitse Herder Korthaar ( zie foto boven ) : normaal stokhaar, m.a.w. 6 cm lange dekharen met een ondervacht. De beharing op de kop en poten vormen dus geen lastige klitvorming. De bovenvacht is hard en goed gesloten. Deze honden hebben een wat vollere broek en staart, waar eventueel klittenvorming kan voorkomen.  VERHARING : blokverharing.  DAGELIJKSE BEHANDELING : met grove borstel en kam.  GROTE BEHANDELING : in de rui met het herdersharkje de losse dekharen en ondervacht uitharken. Liever niet wassen, maar af en toe moet het toch. Oren reinigen, kijken of er vuil in de ogen zit en reinigen, en drogen.  VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : vrijwel geen klitvorming, dus niet zoveel onderhoud nodig. In de verharingsperiode bezorgt deze hond echter veel haaroverlast, ook al doet men er veel aan. 
De Duitse Herder Langhaar ( zie foto hiernaast ) : lang stokhaar, m.a.w; de dekharen zijn langer dan 6 cm, waartussen de dikke ondervacht voorkomt. Kort haar komt voor op de snuit en poten. Deze honden hebben een mooie kraag en broek. VERHARING : blokverharing.  DAGELIJKSE BEHANDELING : met grove kam en borstel de vacht verluchten. Opgepast : niet te veel ondervacht uithalen. GROTE BEHANDELING : in de rui komt de ondervacht los te zitten, alsook wat dekharen. Met het herdersharkje haalt men er alles uit wat los zit. Liever niet wassen. Echt neiging tot klitvorming heeft deze vacht niet, behalve achter de oren en in het veel langere haar aan de staart, en ook op plaatsen waar het haar duidelijk op elkaar wordt gedrukt, zoals in de oksels. Kijken of er vuil in de ogen zit en reinigen, oren reinigen en nagels knippen indien nodig.  VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : mits goed uitgeborsteld, geen wezenlijke haaroverlast. In de ruiperiode is er veel verzorging nodig, anders ontstaan er klitten.
AARD : de zeden van dit ras kunnen overgaan in zonden, wanneer de energie en talenten van deze hond niet op de juiste manier worden gebruikt.  De Duitse Herdershond die snel nadenkt en een lenig lichaam heeft, heeft een baas nodig die weet wat zijn mogelijkheden zijn en die ernaar streeft om deze mogelijkheden ten volle te benutten.  Deze honden zijn over het algemeen alles wat men van een hondenmetgezel kan wensen. De Duitse Herder is moedig, intelligent, opmerkzaam, waakzaam, trouw en toegewijd aan zijn baas.
ACTIVITEIT : deze hond vereist zeer veel lichaamsbeweging. Gehoorzaamheidsoefeningen zijn gewenst. Niet alleen om het dier goed in de hand te houden, maar ook om hem mentaal aan het werk te houden. De hond moet iets te doen hebben, omdat verveling snel omslaat in ongewenst gedrag.
OPVOEDING : de Duitse Herder is in de hele wereld de meest gebruikte blindengeleidehond, lawinehond, speurhond, waak- en verdedigingshond en politiehond. Voor gehoorzaamheidsproeven slagen de meeste met lof. Het is dus eigenlijk onnodig te vertellen dat dit ras veel mogelijkheden biedt. De hond wil graag van u leren, is intelligent en leert relatief snel. Werk veel met uw stem. Het overgrote deel van de Duitse Herders aanbidt zijn baas en heeft veel behoefte aan contact. Wanneer u dus weinig tijd heeft, doet u er verstandig aan geen Duitse Herder aan te schaffen. In zijn land van herkomst wordt de Duitse Herder nog steeds ingezet als herdershond bij de kudde.
SOCIALE AANLEG : Duitse Herders kunnen, mits ze goed gesocialiseerd zijn, prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Maar ongewenste bezoekers worden tot staan gebracht. Van nature zijn deze honden erfvast, wat betekent dat ze geen neiging vertonen tot weglopen.
BIJZONDERHEDEN : de kleur wit is bij de Duitse Herdershond niet erkend, maar in Canada en de Verenigde Staten werd een witte Duitse Herdershond gefokt : de Amerikaans Canadese Witte Herder, kortweg de Witte Herder ( zie foto rechts ).  Deze begint nu ook in Europa aanhangers te krijgen. De lichaamsbouw en schofthoogte is dezelfde als bij de Duitse Herdershond, hoewel de hoeking in de achterbenen niet zo extreem is. Het is een intelligente, rustige, opgewekte gezelschapshond met een bijzondere uitstraling.