GESCHIEDENIS
Hoewel het ras nu individueel erkend is, representeert de Groenland Hond ( of Grolandshund, Eskimohond ) het standaard werkende 'Husky-type' hond.  Het is één van de Poolrassen die de tand des tijds tot op vandaag heeft overleefd.  Moderne vernieuwingen in het beijzelde landschap ( sneeuwmobielen en andere mechanisch aangedreven vervoermiddelen ) waren de oorzaak van het verdwijnen van vele Husky-rassen en variëteiten.  Zelfs op de dag van vandaag, ondanks toegewijde pogingen van bezorgde hondenliefhebbers, is Groenland niet dichtbevolkt met de Groenland Hond. Nu zijn functie als sledehond voor een groot stuk is verdwenen, wordt dit ras gehouden als waakhond, gezelschapshond en jachthond ( op beren en zeehonden ).  Het is een zeer krachtige hond, met een uitstekend uithoudingsvermogen en hij is zelfs tegen de laagste temperaturen bestand.

IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte : reuen tenminste 60 en teven tenminste 55 kg, met een gewicht van ongeveer 30 kg.  Uiterlijk - hoofd : wolfachtig.  Brede, licht gewelfde schedel.  Uitgesproken stop.  Recht, brede neusbrug.  Wigvormige snuit.  Neusspiegel moet in de zomer zwart zijn, maar mag in de winter vleeskleurig zijn.  Dunne strakke lippen.  Ogen : staan schuin in de schedel.  Bij voorkeur donker van kleur.  Oren : vrij klein, driehoekig, bij de toppen afgerond.  Rechtop gedragen. Lichaam : sterk en gespierd.  Zeer sterke, nogal korte hals.  Zeer brede gespierde borstkas.  Rechte rug.  Croupe licht hellend.  Ledematen : sterke, ronde, nogal brede voeten.  Gespierde benen, met zware botten.  Staart : dik en nogal kort.  Hoog aangezet en gekruld over de rug gedragen.  Vacht : dicht, recht en ruw.  Kort op de kop en de benen, langer op het lichaam.  Dik en lang aan de onderkant van de staart.  Dichte, zachte ondervacht.  Het regelmatig borstelen van de vacht is een vereiste.  Kleur : alle kleuren, enkel of meerkleurig zijn acceptabel, behalve albino's.
AARD : dit ras is gehard en trouw.  Het is een hond met een grenzeloze energie, die nog steeds voornamelijk als werkhond wordt gebruikt.  De Groenlandhond is intelligent, levendig, aanhankelijk en sociaal, waardoor hij heel geschikt is als gezelschapshond.  Hoewel hij een goede waakhond is, is hij niet agressief.  dit ras toont zijn emoties door het maken van verschillende geluiden: piepen om onderwerping aan te geven, een rollend gegrom om agressie uit te drukken, blaffen om opwinding uit te drukken, en huilen omzijn eenheid met de groep aan te geven.  De Groenlandhond is agressief tegenover anderen honden.  Een consequente opvoeding is beslist noodzakelijk.
ACTIVITEIT : deze hond is niet geschikt om binnenshuis te houden en evenmin geschikt voor het leven in een warm klimaat.  Deze sledehond heeft zeer veel beweging nodig. 
BIJZONDERHEDEN
Door de komst van onder andere de sneeuwscooter komt de toekomst van de sledehondenrassen in het gedrang. Niet alleen in Alaska hebben deze honden het moeilijk, ook in Canada gaat het niet goed met de sledehonden. In de Inuit-staat (Eskimo-staat) Nunavut, in het noordoosten van Canada, worden de sledehonden nauwelijks meer gebruikt. De Inuit gebruiken sneeuwscooters en verzorgen hun honden soms nauwelijks. Een Nederlandse organisatie Arctic Life probeert in samenwerking met locale mensen de sledehondencultuur weer nieuw leven in te blazen. De in Nederland wonende Colombiaanse fotograaf Antonio Quintero was de eerste die in Nederland, na een aantal bezoeken aan Canada en Groenland, aan de noodbel trok over de slechte behandeling van de sledehonden. Hij merkt  terecht op dat ook op Groenland honden tijdens de zomer aan korte kettingen en onder slechte hygiënische omstandigheden worden gehouden.