LAND VAN HERKOMST : China

GESCHIEDENIS
De Japanse Spaniel ( of de Chin Chin, Tchin-Tchin ) ontstond eigenlijk in China, waar hij in aristocratische luxe leefde. Zijn beeltenis is terug te vinden op de nog bestaande aantekeningen van oude Chinese tempels, oud aardewerk en borduurwerk. Hij kwam in Japan terecht als geschenk aan de keizer. 'Chin' betekent in het Japans 'behorend tot het koningshuis'; een mooie naam voor zo'n oud ras. De Japanse fokkers verdienen echter alle eer voor het eeuwen geleden perfectioneren van deze hondjes.  Ze slaagden er zelfs in exemplaren te fokken die zo klein waren dat de adellijke dames tijdens hun wandelingetje de kleine Spaniel in de wijde mouw van hun kimono konden meenemen.  In Azië kreeg de Engelse commodore Perry deze honden ten geschenke, waarop hij ze aan koningin Victoria aanbood. Zij was dol op deze hondjes. Ze hebben een lange, gladharige, overvloedige, bonte vacht en lijken op hun verre neven, de Mopshond en de Pekingees. Chins zijn elegante hondjes, die erg aanhankelijk en trouw zijn. Ze vinden het leuk om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ze houden van spelen, maar worden niet graag als speelgoed behandeld !  Ze kunnen gemakkelijk op een flat gehouden worden en ze kunnen zelfs leren hun behoefte in een kattenbak te doen.

IDEALE RASKENMERKEN
Maat: reuen ongeveer 25 cm en teven ongeveer 20 cm.  Men onderscheidt twee gewichtsklassen : boven de 3 kg, en tot 3 kg.  Bij die laatste groep geldt hoe kleiner, hoe beter. Uiterlijk: compact, vierkant lichaam; voorbenen worden hoog opgetrokken; levendig gangwerk. Vacht : lang, recht, dicht, overvloedig, zijdeachtig.  Kleur : toegestane kleuren zijn zwart met wit, of rood met wit. De rood met witte combinatie mag variëren van lemon tot donkerrood. De meest voorkomende kleur is overigens zwart met wit. Daarnaast komen ook driekleurige combinaties voor en sable met wit, alhoewel deze in sommige landen niet erkend worden.  De kleuren moeten gelijkmatig over lichaam en hoofd verdeeld zijn.  Hoofd: brede schedel met korte snuit; grote, wijd geplaatste, donkere ogen; lange, driehoekige hangoren, lang behaard. Staart: bovenop rug gedragen; fraaie pluim.
VACHT : kort zijdehaar met bevedering; m.a.w. de dekharen op de rug zijn zijdeachtig. Er komen praktisch geen wolharen voor. In de ruiperiode komen ze los te zitten : blokverharing.  Naar de borst en de achterzijde van de poten toe, overgroeien de wolharen de dekharen en vormen de bevedering : mozaïekverharing. DAGELIJKSE BEHANDELING : met een zachte borstel de losse haren van de rug uithalen. De bevedering met een grove kam uitkammen.  GROTE BEHANDELING : minstens vier maal per jaar hebben deze honden een verzorging nodig in het trimsalon, waar de vacht getrimd en geëffileerd wordt volgens het ras. Uitkammen, wassen en drogen.  VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : de bevedering vraagt een regelmatige uitkambeurt. Tamelijk veel losse haren in huis.
AARD : de Tchin is stijlvol en serieus.  Hij heeft goede instincten voor het beoordelen van de intenties van mens en dier.  Hij weet altijd precies wie zijn vriend is en vertrouwt nooit een vijand.  Het is tevens een goede waakhond, al is hij normaal gezien rustig en blaft hij weinig.  Hij is vrolijk, intelligent, zelfbewust, maar ook wat eigenwijs.  Hij kan het in de regel goed vinden met kinderen en met andere huisdieren.
ACTIVITEIT : hij kan op een kleine ruimte gehouden worden, maar heeft toch wel nood aan dagelijkse beweging.  Hij houdt van rennen, ravotten en spelen, en er wordt gezegd dat hij zelfs kan klimmen.
OPVOEDING : hij is vrijwel probleemloos op te voeden, als er rekening gehouden wordt met zijn ietwat eigenwijs karakter.