LAND VAN HERKOMST : Finland

GESCHIEDENIS
Deze jachthond behoort tot Arctische Jachthonden en komt oorspronkelijk uit het grensgebied tussen Rusland en Finland, het vroegere Karelia.  De andere benamingen voor deze hond zijn 'Karelsk Bjornhund', 'Karjalankarhukoira' en 'Karelischer Barenhund'.  Hij is gespecialiseerd in de jacht op grofwild, waaronder de eland, het wilde zwijn, de lynx en vanzelfsprekend de beer. Zijn doorzettings- en uithoudingsvermogen zijn geweldig. Hij jaagt niet alleen op de beer, maar beschermt ook de jager tegen een eventuele aanval. Daarom is hij ook vaak van de partij tijdens expedities in noordelijke streken. In en om het huis laat de Karelische Berenhond zich van zijn beste kant zien. Hij is vriendelijk, levendig en makkelijk te trainen. Hij moet wel goed gesocialiseerd worden, ook in de omgang met andere honden. Het is een echt sportieve hond voor mensen die vaak en graag op pad gaan.

IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte: reuen 54 tot 60 cm (57cm ideaal), teven 49 tot 55 cm (52cm ideaal). Gewicht : 20 tot 25 kg.  Uiterlijk: sterk, krachtig lichaam; krachtig, stuwend gangwerk. Vacht : rechte, stijve dekharen, langer op de hals, rug en achterkant van de dijen. Dikke, zachte onderwol.  Kleur : zwart, liefst een enigszins bruine, doffe vacht, meestal met duidelijk van elkaar gescheiden, witte aftekeningen of vlekken op het hoofd, de hals, de borst, de buik en de benen. Hoofd: licht gewelfde, brede schedel met krachtige snuit; middelgrote, iets schuin geplaatste, bruine of donkerbruine ogen; kleine, driehoekige, hoog geplaatste staande puntoren. Staart: dicht behaard, in een krul over de rug gedragen.
VACHT : de vacht dient dagelijks geborsteld.
AARD : deze hond is niet geschikt voor de zorgeloze liefhebber van huisdieren; de Kareliër is een jager met onverzettelijke moed en vastberadenheid.  Alleen de echte liefhebber van het buitenleven en een toegewijde jager kunnen met plezier en onverminderd enthousiasme kijken naar dit hard werkende ras.  Bazen moeten bereid zijn dit zeer krachtige beest in de hand te houden.  De juiste training en socialisatie zijn absoluut noodzakelijk !  Dit ras is weliswaar evenwichtig, maar sterk onafhankelijk en lichtjes onverdraagzaam.  Deze hond heeft een consequente aanpak nodig en mag zeker niet op aanvallen worden getraind.
BIJZONDERHEDEN
Behalve de Noorse Elandhond zijn een paar verwante rassen met eenzelfde taak interessant, zoals de Jämthund ( of Zweedse Elkhound ) en de Laika.  Deze honden worden op een aparte pagina uitgebreid besproken.