LAND VAN HERKOMST : Rusland ( Kaukasus )

GESCHIEDENIS
In het gebied van oorsprong, de westelijke en noordelijke hellingen van de Kaukasus wordt hij kortweg 'herdershond' genoemd. Andere benamingen zijn : 'Kaukasische Ovcharka', 'Caucasian Ovtcharka', 'Kawkasky Owtscharka', 'Kaukasische Schaferhund'.  Deze herdershond is van het Berghondentype, want hij is vooral bewaker bij de kudde. Deze hond leeft al sinds de prehistorie met de mens samen. Volgens de Russen heeft het ras zich zo'n 2000 jaar geleden ontwikkeld, met Tibetaanse Honden als oorsprong.  Toen deze honden de nomaden vergezelden op hun tochten, bleven zij achter in het bergachtige gebied rond de Kaukasus.  Deze Kaukasische Herdershond beschermt het vee tegen rovers, zoals wolven, beren en onbekende personen. Deze hond leeft tamelijk geïsoleerd onder harde omstandigheden. Daarom is hij van nature oersterk en gezond en hij kan een leeftijd halen van twaalf jaar.  Hij is echter ook zeer wantrouwig en handelt op eigen initiatief. Een juiste begeleiding, veel ervaring en een optimale socialisatie zijn beslist noodzakelijk. Deze honden zijn de ruimte gewend en zijn zeer zelfstandig. Ze zijn weinig geschikt voor onze druk bevolkte contreien. Voor bekenden is hij vriendelijk en beschermend.

IDEALE RASKENMERKEN
Er bestaat voor het uiterlijk van dit ras geen geschreven norm, zodat de Ovcharka verschilt van land tot land, en zelfs van streek tot streek.  Hij wordt vooral gebruikt als werkhond in Rusland, Turkije en Iran.  In Georgië lijken de honden nog het meest op elkaar.  Deze honden werden in Rusland gefokt, zodat het verboden was om ze uit te voeren naar het buitenland.  Toch zijn er enkele exemplaren van topkwaliteit doorgesijpeld tot in Oost- en West-Duitsland.  Het algemeen kenmerk is beslist de grootte : het is een zéér grote hond.  Schouderhoogte : reuen minstens 65 cm ( voorkeur 69 tot 85 cm ) en teven minstens 62 cm ( voorkeur 65 tot 75 cm ). Een gewicht van 46 tot 65,5 kg.  Uiterlijk : sterk, massief lichaam; krachtig gangwerk. Vacht : rechte grove haren met een goed ontwikkelde ondervacht.  Kleur : allerlei kleuren, met een licht gekleurde ondervacht, zoals grijs, licht rossig, wit, bruin, schimmel, gevlamd, met of zonder witte aftekening , ook wit, crème, tan, roodachtig bruin, met of zonder witte aftekening, brindle of witgevlekt; een donker masker toegestaan.
AARD : de karakteristieke Ovcharka is ondernemend, heeft een sterke wil en is moedig.  Hij kan woeste en onhandelbare trekken vertonen, tenzij hij goed wordt afgericht.  Sommige Duitse liefhebbers gebruiken de hond als bewaker en afschrikker. Hij is evenwichtig, gelijkmatig van temperament, maar heeft een eigen wil en is wantrouwig tegenover vreemden.  Hij kan wel goed het verschil inschatten tussen goed en kwaad.
ACTIVITEIT : deze hond heeft flink wat beweging nodig en het liefst vervult hij een taak.
BIJZONDERHEDEN
De Kaukasische Herdershond komt in grote gebieden van de voormalige Sovjet-Unie voor, zoals in Grusenië, Armenië, Georgië, Azerbeidzjan en Turkestan. Ook op de steppen ten noorden van de Kaukasus en in de streek rond Astrakhan is hij geen onbekende. De honden in de Kaukasus zelf zijn massiever gebouwd dan de honden van de steppen. Hij is vanzelfsprekend verwant aan de Turkse Berghonden, zoals de Karabash en Akbash. Op de Euraziatische steppen leven nog meer verwanten, zoals de Centraal-Aziatische Herdershond. Deze honden worden Berghonden genoemd, omdat de West-Europese vertegenwoordigers van deze wakers bij de kudde, zoals de Pyreneese Berghond, vooral in bergachtige streken leven. In onherbergzamere gebieden van Eurazië komen ze echter ook op de steppen voor. Hun eigenlijke tegenstanders, zoals wolven en beren, zijn in West-Europa alleen nog sporadisch in berggebieden aan te treffen. Deze honden worden ook vaak als verwanten gezien van de berghonden van Tibet, waaronder de Tibetaanse Mastiff.