GESCHIEDENIS
De Lapinporokoira ( of Herdershond van Lapland, Laplandse Vallhund ) behoort tot de rassengroep van de Arctische Waak- en Herdershonden en werd ontwikkeld door de plaatselijke Lapphund te kruisen met goedgevormde Herdershonden, zoals de Duitse Herdershond en de Collie.  Deze kruising vond plaats om herders, die een werker nodig hadden om de tamme werkdieren bijeen te drijven, van zo'n werkende hond te voorzien.  De Lapinporokoira, een perfecte combinatie van de eigenschappen van de Noord-Europese rassen en de Herdershonden, is dan ook een voortvarende en enthousiaste werker.  Hij functioneert zelfs in de meest verschrikkelijke weersomstandigheden.  Het is een spitzachtige middelgrote Herdershond met middellange benen.  Naast de Lapinporokoira heeft Finland ook een Lapinkoira, een ras dat we op een afzonderlijke pagina bespreken.

IDEALE RASKENMERKEN
Hoofd : middellange, licht gewelfde schedel. Niet noemenswaardige stop. Rechte snuit. Strakke lippen.  De ogen staan vrij ver uit elkaar en zijn donker.  De oren zijn middelgroot, rechtopstaand en naar voren gericht.  Het lichaam is langer dan hoog met een droge, krachtige hals. Diepe brede borstkas. Buiklijn is enigszins opgetrokken. Licht hellende croupe. Rechte, sterke rug.  Ledematen : sterke botten. Compacte, gesloten voeten. Wolfsklauwen niet gewenst.  De staart is middellang en dik behaard. Niet gekruld, maar hangt in een boog omlaag.  De vacht : middellang, recht, ruw, ietwat open. Dikker en langer op de hals, borst en dijen. Zachte, dichte ondervacht.  De vacht vraagt een dagelijkse behandeling.  Kleur : zwarte tinten met tan aftekeningen. Witte "tweede ogen" zijn gebruikelijk. Lichtere kleuren ( grijs of bruinachtig heeft de voorkeur ) op wangen, onderlichaam en benen. Witte aftekeningen op de hals, borst en benen worden toegestaan.  De schofthoogte voor reuen bedraagt 49 tot 55 cm en voor teven 43 tot 49 cm.  Het gewicht bedraagt ongeveer 25 kg.
AARD : het ras, tegenwoordig een echte Herdershond, heeft veel van de jachtinstincten van zijn voorouders verloren.  Dit 'verlies' heeft echter wel zijn Herderscapaciteiten verbeterd.  Zijn aandacht en concentratie kunnen tijdens het werk door niets verstoord worden.  De Lapinporokoira is een gemakkelijk te verzorgen en goed gemanierde gezelschapshond.  Hij blaft vlug en dat maakt van hem een goede waakhond.
ACTIVITEIT : deze hond heeft zeer veel ruimte en beweging nodig om zijn energie kwijt te raken.