header_honden

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

A    B   C    D    E    F    G    H       J    K       M    N    O    P    Q    R    S    T    U    V    W    X       Z

Mechelse Herdershond

 

kuddebewaker van schapen - eenvoudig vachtonderhoud - geschikt voor geleidehond - goede waakhond

 










LAND VAN HERKOMST : België

GESCHIEDENIS
Er zijn vier variëteiten bij de Belgische Herdershond : de Mechelse, de Tervuerense, de Laekense en de Groenendaeler. De verschillen liggen in de vachtlengte, de vachtstructuur en de vachtkleur. De lichaamsbouw van de verschillende 'Belgen' is identiek. Ook het temperament is vergelijkbaar. In 1897 werden deze vier varianten door de Belgische Kennelclub erkend.  De Mechelse Herder komt uit de Kempen en het noorden van Brabant.Omdat het harde werkers zijn, met een grote intelligentie, zijn Mechelse Herdershonden vaak gekruist met andere rassen voor zogenaamde gebruikskruisingen die in allerlei disciplines werden afgericht. Goed gesocialiseerde Mechelse Herdershonden ( of Mechelaar, Mechelse Herder, Belgische Herder, Malinois, Chien de Berger Belge ) zijn ook als gezelschapshond geschikt, maar liefst niet voor beginners.

IDEALE RASKENMERKEN
Schofthoogte: reuen ca. 62 cm, teven iets kleiner ( ongeveer 58 cm ). Afwijkingen van 2 cm naar beneden of 4 cm naar boven zijn toegestaan. Gewicht : ongeveer 28 kg. Uiterlijk: gespierd, actief lichaam; vrij, evenwichtig gangwerk. Vacht : kort, stevig, weerbestendig. Kleur : bij de Mechelse is maar één kleur toegestaan: vaalros zwartgevlamd, met donker masker en zwarte haarpunten; iets wit aan voorborst en tenen toegestaan. Hoofd: vlakke schedel; schedel en snuit van dezelfde lengte; donkerbruine, zwart omrande, amandelvormige ogen; driehoekige, staande oren (prikoor of staand oor). Staart: middellang, in rust hangend.
VACHT : kort stokhaar; m.a.w. 3 à 6 cm lange, stevige haren met of zonder ondervacht.  VERHARING : blokverharing.  DAGELIJKSE BEHANDELING :  met een grove kam en borstel de losse haren verwijderen.  GROTE BEHANDELING : wanneer de vacht verhaart, ziet men tegen de tijd dat de hond gaat verharen kleine pluisjes wol uitsteken. Dat is het teken dat de hond echt aan het verharen is. De loszittende ondervacht kan men met een herdersharkje verwijderen. Kijken of er vuil in de ogen zit en reinigen. Oren reinigen. Nagels knippen indien nodig. Enkel wassen indien echt nodig. VOOR- EN NADELEN VAN DE VACHT : vergt weinig onderhoud, maar je hebt wel veel losse haren in huis.
AARD : de Mechelaar is altijd waakzaam, maar nooit schuw.  Hij zou een vaste, trotse, evenwichtige aard moeten vertonen.  Vechtlust en zenuwachtigheid staan niet in zijn woordenboek.  Het ras is gemakkelijk te verzorgen, is een aangenaam gezelschap en een geschikte familiehond.  Verder heeft deze hond naar africhting toe héél wat in petto.  Het is een verstandige, levendige hond met een gezond lichaam. 
ACTIVITEIT : deze hond heeft veel beweging nodig en het liefst een taak te volbrengen.

BIJZONDERHEDEN

De Kortharige, Ruwharige en Langharige Hollandse Herdershonden zijn sterk verwant aan de Belgische Herdershonden. In de 19de eeuw werden de rassen zelfs met elkaar gekruist. Pas in de loop van de 20ste eeuw werden ze als afzonderlijke rassen erkend. Ooit werden de 'Belgen' en de 'Hollanders' als schaapshonden gebruikt. De lichaamsbouw lijkt sterk op die van de Belgische Herdershonden. Reuen hebben een schofthoogte van 57 tot 62 cm, teven 55 tot 62 cm. De vacht van de korthaar is goudgestroomd (stroming op een bruine ondergrond) of zilvergestroomd (stroming op een grijze grondkleur), bij voorkeur met een zwart masker.

De Langharige Hollandse Herdershond De Ruwharige Hollandse Herdershond De Kortharige Hollandse Herdershond
 

naar hondenrassen >>

 

Nieuwe pagina 1

© copyright WorldwideBase 2005-2009