Volgens een eeuwenoude Chinese mythologie was waakhond Foo een trouwe beschermer van mensen en hun bezittingen.  Hij verdreef ook kwade geesten. De Chinezen fokten niet alleen waak- en verdedigings-honden, ze fokten ook de eerste schoot- en gezelschapshondjes zoals de Pekingees.

De oude Egyptenaren vereerden de hond als boodschapper van de Goden en beelden hem af als Anubis, de hond met het jakhalzenhoofd.

Dogachtige jachthonden komen voor op reliëfs uit de paleizen van koning Assoerbanipal te Nineve in Assyrië. Deze reliëfs zijn 2.600 jaar oud.

Bij de Romeinen bestonden er reeds vele hondenrassen. Waken en beschermen was hun belangrijkste taak. Op deze mozaïek is een Romeinse waakhond afgebeeld.

Honden begonnen een steeds belangrijker plaats in te nemen. De adel hield talloze jacht- en vecht-hondenrassen. Op deze 15de eeuwse fresco staan de stalknechten van de hertog van Mantua afgebeeld, vergezeld van hun honden.

Hoewel Pekingeesjes als meer dan duizend jaar in China bestonden en kleine spaniels als de King Charles al eeuwen bij de Europese adel geliefd waren, duurde het tot de 18de eeuw voordat kleine gezelschapshondjes echt populair werden. Dit schilderij door Richard Collins toont een kleine spaniel tijdens het theedrinken met het gezin. Rashonden kwamen in die tijd meestal voor bij adellijke of welgestelde families.