header_honden

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

A    B   C    D    E    F    G    H       J    K       M    N    O    P    Q    R    S    T    U    V    W    X       Z

Geschiedenis
van de kat - deel 1

 

alle raskatten >>

 


Zie ook onze pagina's :

de huiskat de wilde kat geschiedenis van de kat - deel 2

Paleontologisch onderzoek van skeletten en fossielen heeft uitgewezen dat de eerste katachtigen ongeveer dertien miljoen jaar geleden op aarde verschenen. Drie miljoen jaar later kwamen uit deze soort de zogeheten 'grote katten' voort, namelijk de leeuw, de tijger en het luipaard. Toch zou het nog geruime tijd duren voordat de eerste tamme kat haar intrede deed.
De oudste aanwijzingen voor het bestaan van tamme katten zijn gevonden bij de Egyptenaren. En en ander wijst erop dat in het Egypte van twee millenia voor Christus een kat voorkwam die dicht bij de mens leefde, en dus fungeerde als huiskat. Zo werden in een graftombe die dateert van 1900 voor Christus, de beenderen van zeventien katten teruggevonden, met daarnaast een stel melkschaaltjes.
Het grootste aantal bewijzen voor de aanwezigheid van een kat als 'huisdier' in het toenmalige Egypte, dateren echter uit de perioden vanaf 1600 voor Christus. Veel grafschilderingen uit die periode geven katten weer die zich onder de stoel van de eigenaar bevinden.
( Foto links : de Smilodon Fatalis - ongeveer 10.000 voor Christus )

De kat vervulde in de Egyptische cultuur een drietal functies. Ten eerste was ze om verschillende redenen erg nuttig, bovendien had ze een belangrijke symbolische betekenis en tenslotte vervulde ze ook een sociale functie.
Volgens een bepaalde hypothese werden de eerste tamme katten niet doelbewust door de mens gekweekt. Veeleer zou de kat zich zelf 'opgewerkt' hebben van indringer tot huisdier, en wel door zich nuttig te maken. Dit was voornamelijk door het verdelgen van muizen en andere knaagdieren die regelmatig de enorme Egyptische voorraadschuren plunderden. Bovendien kon de kat ook de typische Egyptische irrigatiedammen, die gebouwd werden om landbouwgronden vruchtbaar te maken, behoeden voor ondergraving door ratten.
Voor de Egyptenaren was de kat een geschenk van de goden, een heilig dier dus. Op het doden van een kat rustte bijgevolg een zwaar taboe, dat niemand ongestraft doorbrak : op het doden van een kat stond immers de doodstraf.
De plechtigheid waarmee de begrafenis van katten gepaard ging, verduidelijkt de symbolische functie die de kat in de Egyptische cultuur vervulde. Net zoals de mens werden katten na hun dood gebalsemd en in linnen gerold, waarna het lichaam in een mummiekistje werd geplaatst. Aangezien het geloof in een leven na de dood ook voor de kat van toepassing was, werd haar voedsel meegegeven onder de vorm van gemummificeerde muizen. Soms werden katten zelfs bijgezet in het familiegraf van de eigenaars.
De veelvuldige aanwezigheid van de kat als thema in de toenmalige kunst is een andere aanwijzing voor haar symbolisch belang. Geschilderd op papyrus en gips, gebeeldhouwd in steen en hout, en gegoten in goud en brons, komt de Egyptische kat voor in musea over de ganse wereld.
Tenslotte vervulden katten in het oude Egypte ook een sociale functie. Wie wou doorgaan voor rijk of vooraanstaand, beroemde zich op het bezit van meerdere, liefst gevlekte katten. Die werden niet enkel vertroeteld en gekoesterd, maar ook streng bewaakt. Dit laatste zou de emigratie van de Egyptische kat naar Europa gedurende lange tijd verhinderd hebben, zodat de tamme huiskat in Europa verschijnt met verschillende eeuwen vertraging.

In het middeleeuws Europa krijgt de kat niet langer goddelijke eigenschappen toegedicht. Haar status degradeert van Egyptische godin tot duivelstrawant. In de dertiende eeuw heerste in Europa immers het geloof in het bestaan van heksen, en werd algemeen aangenomen dat katten vermomde heksen waren. Ze werden dan ook behandeld als heksen. Net zoals hun eigenaars werden ze verbrand, gemarteld en gestenigd. De daling van de kattenpopulatie die daarvan het gevolg was, zou niet zonder gevaar blijken.
Toen de middeleeuwse ridders terugkeerden van de kruistochten, brachten zij een nieuwe rattensoort, meer bepaalde de zwarte rat, over naar Europa. De vlooien van deze rat waren de verspreiders van de pest, die in Europa maar liefst vijfentwintig miljoen slachtoffers maakte en waarbij hele stadspopulaties werden uitgeroeid. Toevallig of niet vond op het hoogtepunt van de epidemie een herwaardering van de kat plaats. Vanaf dat moment nam de pestepidemie af.

 

naar hondenrassen >>

 

Nieuwe pagina 1

copyright WorldwideBase 2005-2009