GESCHIEDENIS
Naarmate er in de Republiek Estland (ten noorden van Moskou, aan de Baltische Zee) meer behoefte aan een lager geplaatste, kleinere speurhond ontstond, begonnen Russische jagers deze Gontchaja Estonskaja (of Estlandse Hound, Estlandse Lopende Hond) te ontwikkelen. Het kruisen van Beagles met plaatselijke hounds verminderde de grootte van de hond. De Zwitserse Niederlaufhund droeg bij aan de vroege rijpheid en stem en de Engelse Foxhound werd gebruikt voor zijn uithoudingsvermogen. Zo ontstond het huidige ras.

IDEALE RASKENMERKEN
De Gontchaja is niet te groot of te zwaar, maar is een hound van ideale grootte. Hij heeft een vacht die prachtig zwart/tan gekleurd is, kort en dicht. De snuit is vrij lang en zijn tanden zijn zeer sterk. Zijn oren zijn lang en gevouwen. De schofthoogte bedraagt zo'n 46 tot 53 cm en hij is langer dan hij hoog is.

AARD
Deze hound is goedaardig en innemend voor bekenden, maar heeft de neiging om wantrouwig te zijn tegenover vreemden. Dit en zijn gemakkelijke afmetingen maken hem in de Sovjet Republieken steeds populairder als waakhond. Jammer genoeg is het nog niet aannemelijk dat veel Westerse mensen de mogelijkheid zullen krijgen om deze hond te ontmoeten of te bezitten, daar er bij ons weten nog geen exemplaren uit het moederland zijn overgekomen.