GESCHIEDENIS
De uitlopers van het Balkan gebergte in Griekenland zijn rijk bevolkt met schapen. Toen migranten uit Turkije eeuwen geleden door het land trokken, brachten zij waarschijnlijk hun herdershonden met zich mee. De overeenkomsten tussen de Turkse Akbash en deze Greek Sheepdog of Griekse Herdershond, geven een dergelijke afstamming ook al aan. Het ras is het resultaat van jarenlang fokken met lokale en semi-lokale rassen. Dit is een herdershond die geen onzin duldt. De Grieken en de herders zelf beschrijven hem als een 'woeste' hond. Door zijn onverbiddelijke woestheid moesten herders boomstammen aan de halsband van de hond vastmaken, om zijn fanatieke drift in te tomen.

IDEALE RASKENMERKEN
Deze goed gebouwde bewaker van herders en schapen heeft onder zijn effen witte vacht een mooi gespierd lichaam. Zijn gewicht bedraagt 34 tot 45 kg, met een schofthoogte van 63,5 tot 71 cm. De Griekse Herder onderscheidt zich van de Abruzzese en de Kuvasz (en iedere andere witte kuddebewaker), doordat er traditioneel één oor wordt gecoupeerd. Dit werd al door de Griekse voorvaderen van de Herders gedaan, omdat zo het toch al scherpe gehoor van het dier nog verbeterd zou worden. Het niet gecoupeerde oor hangt naar beneden, waardoor het hoofd van het dier een ongebalanceerde indruk wekt. Dit suggereert de strijdlustige persoonlijkheid van dit ras.

AARD
De woestheid van het ras neemt niet weg dat hij perfect in staat is om een kudde te bewaken. Door zijn effectiviteit in het veld wordt het gebruik van deze hond heden ten dage zelfs nog aangeraden. De moderne Griekse Herder bewaakt nog steeds de kudde en jaagt onbekende voorbijgangers of een toevallige argeloze herder weg. Dit is en zal echter nooit een huishond worden, enkel een werkhond.