GESCHIEDENIS
De Hawaiian Poi Dog was (want het ras is uitgestorven) één van de meest fascinerende honden die men tegenkwam in de hondenwereld. Deze hond speelde een belangrijke rol in het leven van de Polinesische mensen. De vrouwen van de stam zorgden voor de honden. Zij verzorgden zelfs de Poi puppy's want zij geloofden dat dit hun beschermende instinct zou bevorderen. Deze honden werden vooral geprezen als gezelschapsdieren voor kinderen. Volgens de gewoonten van de Polynesiërs werden de honden alleen gevoed met poi (een korrelige pasta met als basis de taro wortel) om ze 'vet' te mesten voor consumptie. Het was niet ongewoon dat een kind lekker at van de hond waarmee hij de dag daarvoor nog had gespeeld. De honden werden dik en lui, wat de bedoeling was van de inboorlingen. De honden vertoefden meestal tussen de varkens.

IDEALE RASKENMERKEN
U heeft al begrepen dat het niet eenvoudig wordt om de raskenmerken van dit dier hier te verheerlijken, want de Poi Dog is gewoonweg pafferig en onhandig, en werd beschouwd als de 'luie Hawaiiaan'. Het is geen edele hond en doet zelfs niet de moeite om gratie te hebben. Deze kortharige Paria is niet groter dan zo'n vier kokosnoten en heeft verschillende kleuren. Over het gewicht zijn we vlug uitgepraat : te dik, maar voor de inboorlingen nooit dik genoeg. Het lichaam is laag en ton-vormig, met korte benen. Het hoofd is groot en plat geworden door het te weinig kauwen.
AARD
Naast het feit dat ze erg vriendelijk zijn, mist de Poi Dog alle positieve kwaliteiten die normaal geassocieerd worden met huisdieren. Dat betekent niet dat deze honden voor de Polynesiërs minderwaardige huisdieren waren.