• hoe zijn de pups gehuisvest ? Wonen zij in een erg rustige, landelijke omgeving, zodat het stadslawaai en verkeersrumoer hun onbekend zijn ? Kijken zij uit op de bewoonde wereld of zitten zij volledig beschermd (dus afgesloten) voor elke ervaring achter dichte muren van steen of staan ?
• hoeveel tijd zal de fokker aan hun begeleiding besteden ? Neemt hij ze mee in zijn wagen ? Brengt hij ze regelmatig in lijfelijk contact met vreemden ?
• hoe gedragen de pups zich ? Komen zij vol vertrouwen en onderzoekingsdrift naar u toe ? Likken zij uw handen of bijten ze zelfs vol geestdrift en speelsheid in uw broekspijpen ? Of blijven de pups achterin zitten en tonen zij zich angstig of erg schuchter ?
• hoewel de invloed van de inprenting en het toekomstig milieu veel groter is dan het karakter van de ouders, is het toch raadzaam om het gedrag van de ouders te beoordelen. Is de moeder angstig en waaks (staart laag, veel dreigend geblaf), of niet ? Wanneer u een nest aantreft waarvan de pups vol ondernemingslust op u komen afgedribbeld, kunt u ervan uitgaan dat de fokker de inprentingsperiode goed begeleid heeft.

Wat kan nog een rol spelen in uw keuze :

Er is vrijwel in ieder nest een hondje dat timide in een hoekje zit. Vaak is hij ook minder gegroeid dan de rest. Hij is duidelijk niet in staat om voor zijn eigen belangen op te komen. Veel eigenaars en voornamelijk kinderen vallen juist op dit schuchtere typetje, want het heeft duidelijk onze zorgen nodig.
Hoewel dit op zich zeker niet de ideale keuze is, kan dit hondje met veel consequente begeleiding, toewijding en geduld nog wel uitgroeien tot een prettige huisgenoot. Heeft u echter een druk gezin en is het hondje ook bedoeld als makker voor uw kinderen, dan kan u beter dat hondje niet nemen. U kunt dan geen optimale begeleiding van dit probleemgeval garanderen.
Er is vrijwel ook altijd in ieder nest een 'belhamel', een haantje de voorste ! Hij is het eerste bij u, is het brutaalst in zijn onderzoekingsdrift en niet gemakkelijk te intimideren. Op zich een prima hondje, mits u zijn initiatieven in de juiste banen kan leiden en blijft houden. Hij zal zich niet gemakkelijk regels laten opleggen.
En dan heb je natuurlijk de hondjes er tussenin. Eerst kijken ze even de kat uit de boom en komen dan met veel gekwispel op u af. Dit zijn voor de meeste huisgezinnen de prettigste huishonden. Ze zijn vol temperament, maar niet overdreven.

U kunt ook kijken hoe 'hard' of 'gevoelig' een pup is. Wanneer u hem een deftige kneep moet geven om toch maar een klein piepje te horen, dan is dit hondje erg ongevoelig voor correcties. Hij zal in de toekomst dus hard gecorrigeerd moeten worden. Wanneer u hem bij wijze van spreken maar hoeft aan te raken of hij barst al in gepiep uit, dan is het een heel gevoelig hondje, in feite overgevoelig. Omdat dit het leerproces nadelig kan beïnvloeden, zal het niet meevallen hem veel te leren. Ook hier geldt weer dat de hondjes met een 'gemiddelde gevoeligheid' het beste zullen passen in een doorsnee gezin.

En dan bestaat ook nog de mogelijkheid om te bekijken hoe gemakkelijk of moeilijk een hond de leiding van de mens zal accepteren. Heeft u een pup die geweldig worstelt om onder uw handen uit te komen wanneer u hem op zijn rug gelegd heeft ? En misschien grauwt en gromt hij er wel bij ? Dan is dit een hond die heel moeilijk leiding zal aanvaarden. Zonder een zeer strakke discipline zal deze hond beslist de hoogste worden in rang in het gezin. Blijft de hond heel braafjes liggen en plast hij er misschien zelfs wat bij ? Dan is dit een heel deemoedige hond. Bij een consequente begeleiding zal vaak een simpele 'nee' al voldoende zijn om hem te laten gehoorzamen. Hij is erg gevoelig voor indrukken, dus een stabiele omgeving is dan wel een vereiste. Ook hier geldt opnieuw de gulden middenweg. Ertussenin is het aangenaamste voor het doorsnee gezin. Dat is de open, leergierige hond, die het van nature prettig vindt om leiding te krijgen en ook graag zal gehoorzamen.

Wilt u de hond voor een speciaal doel gebruiken (hondensport, waakhond, jachthond,...), dan is het van belang u te laten adviseren door iemand die ervaring heeft hieromtrent. In dit geval zijn de uitleg en de beoordeling van de pups van zoveel factoren afhankelijk dat zoiets voor een leek praktisch onmogelijk is. Er bestaan trouwens officiële tests voor pups. Deze tests moeten altijd plaatsvinden als de pups zeven weken oud zijn. Bij oudere pups zijn de uitslagen niet langer relevant, aangezien bepaalde ervaringen het gedrag al kunnen beïnvloeden.

Een laatste punt : wil de pup apporteren ? Gaat hij, wanneer u wat verder kennis heeft gemaakt, achter een speeltje aan ? Goed zo.  Raapt hij het op, nog beter. Brengt hij het u terug .... de max. Hoewel de mogelijkheid tot het aanleren van apporteren later ook nog openstaat, is dit hondje in ieder geval in staat en bereid voor u te werken. Hieraan heeft u, in combinatie met de voornoemde factoren, een uitstekend hondje.