Mensen
communiceren soms bewust, maar meestal onbewust 'non verbaal'.
Dat betekent, hetgene de ander kan afleiden uit onze gedragingen,
gebarentaal, gelaatsuitdrukking en houding. Mensen gaan daarin
verder dan dieren, want door hun kledij, mode, lichaamsversiering of make up geven ze een duidelijk beeld van zichzelf aan de ander.
Ook bij dieren onderling en in de relatie tussen mens en dier is die
'non verbale' of 'visuele' communicatie van groot belang. Honden
vertellen mekaar op die manier héél wat. Ze maken mekaar duidelijk
aan wie het territorium toebehoort, of ze op zoek zijn naar een partner,
of ze honger hebben of ergens bang voor zijn, enzovoort. Ook naar
de mens toe sturen ze via hun lichaamstaal signalen door.
Belangrijk dus voor de relatie tussen u en uw huisdier : probeer deze
signalen te begrijpen en heb er aandacht voor.
Visuele
communicatie
 Als trimster kan ik meepraten over deze signalen. Honden op de trimtafel
reageren op de meest uiteenlopende manieren en dan is het heel
belangrijk om constant hun gedrag in de gaten te houden. De hond toont
in welke stemming hij verkeert, wat hij leuk en niet leuk vindt en
bovenal waar hij wil dat je afblijft. In mijn trimsalon werk ik dan ook
met een grote wandspiegel, zodat ik het gedrag en de reactie van de hond
zo goed mogelijk in de gaten kan houden. De realiteit wijst uit dat een
hond, wanneer hij iets niet leuk vindt, zelden direct gaat aanvallen
zonder te verwittigen. Dat 'verwittigen' doet hij in de vorm van
signalen; zichtbare signalen. Zijn lichaamstaal (stand van de oren,
bewegen van de lippen, oogcontact en algemene houding) tonen duidelijk
aan wat hij ervan vindt, zodat je als trimster de stemming en de reactie
van de hond grotendeels kunt inschatten.
Deze 'lichaamstaal' is niet alleen voor mij van belang in het Trimsalon,
maar zeker en vast ook voor jullie, die dagelijks met jullie huisdier
samenleven.
De
lichaamstaal als communicatiemiddel
 De hond toont u zijn ingesteldheid, zijn plaats in het gezin en hoe hij
zich daarbij voelt. Dit zie je
duidelijk in bijgaande tekening . (a) : de hond is rustig en
vertoont geen abnormaal gedrag (b) : de hond neemt een dominante,
dreigende houding aan (c) : de hond neemt een dreigende houding aan en
is klaar voor de aanval (d) : de hond vertoont een dreigende houding,
echter vermengd met angst (e) : de hond erkent de andere als zijn
meerdere en geeft zich over. Hij legt er zich letterlijk bij neer en
vertoont dus onderworpen gedrag.
Naast zijn algemene houding geeft de hond ons ook informatie door via
andere lichaamsdelen, zoals bijvoorbeeld zijn staart, zijn mond
(lippen), zijn oren en zijn ogen. Die staart is voor de hond trouwens
effectief een barometer.
Dan komen we terecht bij het 'oogcontact'. Wanneer je je hond
aankijkt, wendt dan je ogen nooit af. Anders geef je aan dat hij je
meerdere is. Een stugge of stijve houding van de eigenaar interpreteert
de hond als dominant. Hou er trouwens rekening mee, wanneer je de hond
benadert en wilt aanraken, dat een beweging die van 'bovenaf' komt voor
de hond 'bedreigend' is en een beweging die van beneden komt
'uitnodigend'. Belangrijk punt, want wij zijn groter dan de hond en
hebben de neiging om hem van bovenaf te benaderen.
Tenslotte komen we bij de mond of muil van de hond terecht, nu niet
precies het minst gevaarlijke. Ook hier zijn er duidelijke signalen waar
te nemen. Een dreigende hond die zijn agressieve bedoeling wil tonen,
doet dit door zijn tanden te ontbloten. Bij echte agressiviteit toont de
hond uitsluitend de 'voorste' tanden. Tegelijk trekt hij de neus op tot
deze gerimpeld is. Naarmate een hond angstiger wordt, doet hij zijn muil
verder open, zodat er meer tanden te zien zijn. Daarbij trekt hij ook de
mondhoeken naar achter, terwijl de neus ontrimpelt. Belangrijk om weten
: een angstige hond toont dus niet alleen de voorste tanden, maar ook de
kiezen !
|
