|
Vruchtbaarheid
In de orde van de 'hondachtigen' worden de vrouwtjes slechts
éénmaal per jaar vruchtbaar. Onze 'aangepaste' huishond vormt hierop een uitzondering. Teven kunnen namelijk
twee keer per jaar,
gedurende seksueel actieve periodes, bevrucht worden. Deze periodes worden bij teven de
'loopsheid'
genoemd. De benaming is afgeleid van het woord 'lopen' en verwijst naar het gedrag van de teef in deze
periodes.
De
eerste loopsheid treedt op tussen de eerste zes maanden en het eerste levensjaar. Kenmerkend voor een
'loopse teef' is haar drang om zich te laten 'dekken', haar onrust, haar beweeglijkheid en nood aan
aandacht. In deze periode blaft of huilt ze overmatig. Een loopse teef is duidelijk op zoek naar iets en als
er geen reu in de buurt is, heeft ze de neiging om er een te gaan zoeken ! Wanneer ze de kans krijgt,
zal ze dan ook in deze periode van huis weglopen.
Die loopse periode van 21 dagen
gaat gepaard met bloedverlies. Dit is het overvloedigst tijdens de eerste week en vermindert tijdens de
tweede week. De vruchtbaarheid is dan echter het grootst ! Sommige eigenaars maken de fout om te
denken dat de vruchtbaarheid evenredig is met het bloedverlies, maar dat is niet zo. De vruchtbaarste
periode situeert zich tussen de negende dag en de vijftiende dag, na het eerste bloedverlies.
Om risico's te vermijden is het echter aan te raden om de teef niet in contact te brengen met reuen tot na
de 21ste dag na het eerste bloedverlies.
Loopse teven die erin slagen om uit te breken moeten doorgaans niet lang zoeken achter een reu. Het bloed
dat de teef verliest bevat
geurstoffen
die voor reuen waarneembaar zijn tot op verschillende kilometers afstand. Het is dan vaak ook een hele
opdracht voor een hondeneigenaar om gedurende die periode al de vreemde reuen uit de buurt van de teef te
houden. Een schema van de
voortplantingscyclus bij de teef vindt u op een afzonderlijke
pagina.
De copulatie
Wanneer een loopse teef een reu heeft gevonden , begint een
voorspel waarbij de reu moet 'bewijzen' dat hij het meest geschikt is. Daarna vindt de copulatie plaats.
Is die geslaagd, dan volgt hierop een 'koppeling',
met andere woorden een zeer innig contact dat
niet
verbroken kan worden en dat mogelijk gemaakt wordt
door een zwelling van de geslachtsdelen van zowel de reu als de teef.
Gedurende
de eerste minuten van de copulatie wordt het meeste sperma geloosd. Na enige tijd komt de reu dan weer op
 de
grond te staan en draait zich om, zodat beide dieren - met de staarten naar elkaar toe - vastgekoppeld
blijven staan. De mens heeft dit 'blijven vasthangen' altijd bizar gevonden, maar het is ten stelligste af
te raden om zelf die copulatie te verbreken ! Integendeel, wanneer
de honden aanstalten maken om de copulatie te verbreken na de dekking,
kunnen de eigenaars de honden geruststellen en ze een tijdje in die
positie houden (zie foto).
Door het omdraaien van de reu ontstaat een knik in de penis, die een stuwing veroorzaakt in de afvoerende
bloedvaten. Daardoor blijft de erectie veel langer bestaan. Het voordeel hiervan is dat het sperma veel
dieper in de richting van de baarmoeder gedreven wordt. Dit gedrag komt voor ons, mensen nogal 'raar' over,
maar voor de hondachtigen is het erg functioneel.
Wie de koppeling (die 10 tot zelfs 45 minuten kan duren) vroegtijdig wil afbreken, moet beseffen dat dit bij
de beide dieren
ernstige verwondingen
kan teweeg brengen !
Seksuele rijpheid van de reu
Seksuele rijpheid verandert ook het gedrag van jongen reuen.
Rond hun puberteitsfase,
bij huishonden gesitueerd tussen hun zes maanden en een jaar, beginnen reuen hun poot op te heffen tijdens
het plassen. Het 'pootje heffen' is aangeboren, maar komt niet dadelijk na de geboorte voor. Bij sommige
reuen kan het zelfs twee jaar duren voordat ze hun poot optillen tijdens het plassen. Dat opheffen van een
poot is echter geen synoniem voor seksuele activiteit, m.a.w. ook reuen die nog geen 'pootje heffen' kunnen
reeds seksueel actief zijn !
Ik
heb het vroeger reeds gehad over de bedoeling van het pootje heffen bij de hond tijdens het plassen : zo wil
hij betere geurposten uitzetten die zijn aanwezigheid duidelijk moeten maken.
Seksuele volwassenheid gaat gepaard met
mentale
volwassenheid. Een hond in z'n puberteit wil zijn
eigenwaarde bewijzen. De eigenaars van een hond oogsten, op het moment dat hun hond de leeftijd van
16 tot 20 maand
bereikt heeft, de resultaten van de opvoeding die ze hun hond gaven.
Een hond die verkeerd opgevoed is zal op dat moment zijn ongenoegen laten blijken tegenover zijn baas.
Elke hond doet dat op z'n eigen manier ... de ene hond zal bijvoorbeeld niet altijd terugkomen als zijn baas
hem roept, terwijl de andere zich zal verzetten en agressief zal reageren wanneer hij iets moet doen. |
|
|
|
|
