header_vissen


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

het Zeepaardje

 

Vissenpagina klik hier >>

 
  zeepaard1.JPG (54394 bytes)Het zeepaardje is n van de meest tot de verbeelding sprekende diertjes uit de zeen. Zeepaardjes zijn beenvissen die samen met de zeenaalden de familie van de naaldvissen vormen. 
Zeepaardjes dragen de wetenschappelijke naam Hippocampus. Deze naam is afgeleid van de Griekse woorden hippos, dat paard betekent, en kampos, dat monster betekent. Een zeepaard is een vistype dat al ten minste zeven miljoen jaar oud is. Dit blijkt uit fossielen die zijn aangetroffen in formaties uit het Plioceen.

Lichaamsbouw
Deze zeebewoner ziet er uit als een schaakstuk, in profiel vertoont de kop veel gelijkenis met die van een paard, vandaar ook de naam 'het zeepaardje'. 
De vorm van een zeepaardje wijkt nogal af van de normale visvorm: schubben en kieuwdeksels hebben ze niet. Achter de kleine ronde, naakte kieuwopeningen bevinden zich de trosvormig gegroepeerde kieuwen. Op het lichaam zien we een aantal rijen benige plaatjes, die net onder de huid zijn gelegen. Op elk plaatje zit overdwars een kiel. Samen vormen die kielen een kam (crista). Dit op een harnas lijkende pantser is in een serie ringen rond het lichaam gerangschikt. Die ringen worden gebruikt als kenmerk bij het onderscheiden van de verschillende soorten, omdat hun aantal van soort tot soort verschilt.
De kop vormt met het lichaam een hoek van ongeveer 90. De snuit is buisvormig verlengd. 
Een zeepaard zwemt ook steeds rechtop, waardoor het zeepaard een enorme sierlijkheid tentoonstelt. Tijdens het zwemmen, bewegen ze alleen de rugvin en de borstvinnen. Goede zwemmers zijn zeepaardjes echter niet. De anaalvin is gereduceerd en de staart is een beweeglijk grijporgaan geworden, waarmee deze zeewezens zich aan koralen en algenbegroeiing kunnen vasthouden. De rugvin maakt een snelle trillende beweging om het diertje in een vertikale stand te houden.

Leefomgeving
Zeepaardjes bevinden zich gewoonlijk op met zeewier bedekte zeebodems van warm, ondiep water. 
Men onderscheidt een 35-tal soorten, van het 2 cm kleine dwergzeepaardje tot het 25 cm grote Maleisische zeepaardje. Zij leven voornamelijk in tropische en subtropische zeen. Een deel van hen kan men aantreffen tussen koralen, sponzen en takken van mangroven. Ook kun je zeepaardjes aantreffen in slikkerige of zanderige gebieden. In ieder geval treft men ze aan in de buurt van waterstromingen, omdat ze daar zeker zijn van voldoende plankton dat hun hoofdvoedsel vormt. 
Een zeepaard kan zijn vijanden misleiden door de kleuren van waterplanten aan te nemen. Hierdoor valt hij nauwelijks op. Het is vergelijkbaar met een kameleon, alleen is in dit opzicht een zeepaardje de kameleon de baas.

Voortplanting
Het mannetje heeft de verantwoording voor het broedsel. Tijdens de hofmakerij pronken ze enige dagen met steeds wisselende kleur en maken ze klikkende geluiden door met hun kop te knikken.
De mannetjes bezitten aan de buikzijde een door een huidplooi gevormde broedbuidel, waarin het wijfje haar eieren aflegt. In deze buidel heeft de bevruchting plaats. Het mannetje produceert een speciale voedingsvloeistof voor de embryo's, die zich ontwikkelen tot jongen. De geboorte vindt dus plaats in de broedzak. Als ze volledig volgroeid zijn, worden ze door samentrekking van de broedbuidel via een kleine opening naar buiten gestoten.
De draagtijd is verschillend van soort tot soort.

Voedsel en voedingsgewoonte
Zeepaardjes zijn voortdurend aan het eten. Zij voeden zich hoofdzakelijk met kleine kreeftachtigen.
Een zeer handige troef voor de zeepaardjes is dat ze hun ogen onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen, zodat ze voorbijzwemmende prooidiertjes kunnen beloeren; hierdoor verraden ze zich niet en kunnen ze, zodra een prooi binnen hun bereik komt, bliksemsnel toehappen. Zij kunnen ook een kleine prooi van op een afstand van soms drie centimeter binnenzuigen.
 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

copyright WorldwideBase 2005-2009