header_vissen


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

de Schol

 

Vissenpagina klik hier >>

 
  Veel mensen kennen deze vis waarschijnlijk van hun bord. Het is namelijk een van de meest beviste -en gegeten- soorten van de Noordzee. Maar een schol is natuurlijk in eerste instantie gewoon een dier dat geboren wordt, opgroeit, voor kleintjes zorgt en vroeger of later ook weer doodgaat. Daarover gaat deze pagina.  Het eerste deel van deze pagina beschrijft een schol in zijn ideale wereld, het tweede deel de realiteit.

De wereld van de schol
Schollen paaien in de zuidelijke Noordzee. Hier leggen ze afhankelijk van hun leeftijd en conditie 50.000 tot 500.000 eieren. De eitjes drijven los in het water en worden ook pas in het water bevrucht. Na 2 of 3 weken komen de larven uit.
De kleine larven zijn eigenlijk gewone visjes, vergelijkbaar met jonge haringen ofzo. Na 1 of 2 maanden, wanneer de beestjes 12 tot 14 mm groot zijn veranderen ze geleidelijk in een platvis: n oog verschuift, de kop verdraait ten opzichte van het lichaam, de bek gaat scheef zitten en rug- en buikvinnen groeien door tot aan de kop.
In de tussentijd zijn de jonge schollen meer noordwaarts gezwommen en als kleine platvisjes zitten ze in de Waddenzee en de aangrenzende kustzone. Hier eten ze zich vol met kleine kreeftachtigen en wormen en groeien in 3 jaar op tot vissen van ongeveer 25 centimeter. Dat is het moment waarop ze de Waddenzee verlaten en zich verspreiden over de Noordzee.
Een van die aangrenzende kustzones is de Scholbox. Dit gebied strekt zich uit vanaf Den Helder tot even boven de Deense/Duitse grens. Onderzoek uit de jaren tachtig heeft uitgewezen dat meer dan de helft van alle schol die verspreid in de Noordzee voorkomt, afkomstig is uit de Scholbox. Kortom: de Scholbox is een natuurlijke kweekvijver.
Wanneer de mannetjes 4 jaar en de vrouwtjes 6 jaar oud zijn, zijn ze vruchtbaar en kan het paaien weer beginnen.
Wetenswaardigheden
Op de Doggersbank komen de oudste en grootste exemplaren voor. Schol kan 25-30 jaar oud worden en een maximale lengte bereiken van ongeveer een meter. Slechts een klein percentage haalt dit. De meeste scholletjes worden in hun eerste jaar opgegeten door roofvissen en zelfs vogels.
Schol leeft op zand en stenige bodems, van zeer ondiep tot 100 meter diepte. Het menu van deze platvis bestaat vooral uit schelpdieren en wormen. Alhoewel grotere exemplaren zich ook wel met zandspierinkjes voeden.
De paaitijd van schol loopt van december tot maart. Schol is een uiterst magere vis, ook als hij in de zomermaanden lekker dik is. Per 100 gram bevat het dier 17 gram protene en slechts 0,8 gram vet.

De realiteit
Schol is een van de meest beviste soorten van de Noordzee en dat blijft helaas niet zonder gevolgen.
Vruchtbaarheid
Zoals hierboven beschreven zijn de mannetjes normaal gesproken na vier jaar vruchtbaar en de vrouwtjes vanaf 6 jaar. De laatste jaren echter constateren zowel vissers als biologen dat de schol veel eerder geslachtsrijp is. Biologen zijn stellig van mening dat de uitdunning van het scholbestand als gevolg van een te intensieve visserij daar de oorzaak van is. Omdat de schol wil overleven, zorgt het dier ervoor dat ie eerder geslachtsrijp is. Scholletjes van nog geen 2,5 jaar oud met een lengte van krap 24 centimeter vol met kuit zijn allang geen uitzondering meer. Het is een strategie om het voortbestaan te waarborgen. Helaas is de kwaliteit van het kuit van jonge schol kwalitatief veel minder dan die van de volwassen exemplaren. Het feit dat schol al op zo'n jonge leeftijd wil deel nemen aan het paaiproces is een teken aan de wand.
Leeftijdsopbouw schol
Opvallend is dat jonge scholletjes van zo'n 2,5 tot krap 4 jaar oud het overgrote deel van de aanvoer van schol bij de visafslag bepalen. De echte volwassen schollen van meer dan 8 tot 9 jaar oud zijn maar dun bezaaid. Bejaarde schollen zijn al helemaal niet meer te vangen. Dit is een ongezonde situatie. Tenslotte is een gezonde bevolking ook opgebouwd uit verschillende generaties. Eigenlijk is er sprake van een derde-wereldland-situatie op de zeebodem. In veel Afrikaanse landen hebben ziekten en gebrek aan voedsel geleid tot een hoog sterftecijfer. Mensen worden nauwelijks oud. Maar om de soort in stand te houden, worden er ontzettend veel kinderen gebaard en zijn er enorm grote gezinnen. In sommige landen ligt de gemiddelde leeftijd op twintig jaar. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, maar dan moet die jeugd wel in staat zijn om uit te groeien.
De scholstand bevindt zich op een hellend vlak. Desalniettemin is de natuur dusdanig onvoorspelbaar dat een klein en overwegend jong bestand in staat is om een sterke jaarklasse te produceren. Dat betekent dat er dan heel veel jonge scholletjes geboren worden. Maar als door een slechte kwaliteit van de eitjes de helft het binnen een jaar laat afweten en de andere helft al op 2 of 3 jarige leeftijd wordt weggevangen, dan zet zo'n aanvankelijk sterk jaar weinig zoden aan de dijk. En dat voelt de visser uiteindelijk in zijn portemonnee. De vissers zouden er bij gebaat zijn verstandiger om te springen met de schol om zichzelf en de consument te verzekeren van een lekker scholletje.
 
   

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

copyright WorldwideBase 2005-2009