header Mensenrechten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Oorlog en Geweld
Amerika versus Irak

 

 
   


Het jaar 2003 zal de geschiedenis ingaan als het jaar van de oorlog in Irak. Een Amerikaanse en Engelse machtsexplosie met als doelwit Saddam Hoessein, maar met als achterliggende doelstelling, de Iraakse olievelden.
Het werd een korte oorlog, maar toch lang genoeg om duizenden onschuldigen te doden of voor het leven te verminken.
Terwijl anno 2004 de wereld zich vragen stelt omtrent de folteringen en vernederingen van de Iraakse gevangenen, want ja dat vergaten we
te zeggen .... Amerika won deze oorlog, gaf Bush junior in juni 2004 Irak z'n zelfbestuur terug, maar dan wel stevig onder Amerikaans toezicht. Ondertussen tieren de aanslagen, moordpartijen en plunderingen in Irak weelderig als nooit voorheen en werden er nergens in Irak chemische wapens gevonden, die tenslotte de aanleiding waren van het harde offensief van Bush. Niemand kan de wandaden van Hoessein goedpraten, maar ook weinigen hebben een goed woord over voor de manier waarop Bush de rest van de wereld manipuleerde om z'n doel te bereiken en de wijze waarop hij dat doel bereikte.

Geschiedenis van Irak

Tot 1958 was Irak een koninkrijk. Er was een gekozen parlement en er waren meerdere partijen. De koers van Irak was gematigd pro-Brits. Dit veranderde in 1958 toen militairen naar de macht grepen en de koning vermoordden. De nieuwe machthebber, generaal Qasim, was nationalistisch, anti-Brits en papte ook aan met de communistische partij. In 1959 mislukte een aanslag op hem waar de 22-jarige Saddam Hoessein (foto) bij betrokken was. In 1963 lukte het wel Qasim te doden maar het ontbrak de nieuwe machthebbers aan een duidelijke koers. Ze werden dan ook in 1968 afgezet. Hassan al-Bakr, leider van de Baathpartij, werd president. Zijn neef en beschermeling was Saddam Hoessein - een rijzende ster in de Baathpartij. Hij bond de strijd aan met de communistische partij en reorganiseerde de veiligheidsdiensten. In 1979 trad al-Bakr af en werd onmiddellijk opgevolgd door Saddam Hoessein die in feite al sinds 1975 in Irak de lakens uitdeelde.

Saddam begon al direct met zuiveringen in de partij. Rondom hem ontwikkelde zich een Stalinistische persoonscultus. In 1980 viel hij Iran binnen, omdat hij meende dat dit land na de val van de Sjah in 1979 militair ernstig was verzwakt. Het was een misrekening. Alleen dankzij massale westerse en Arabische steun en de inzet van verboden chemische wapens kon hij de IraniŽrs van zich af houden. In 1988 kwam
het tot een wapenstilstand.
De volgende fout die Saddam maakte was de gewelddadige annexatie Koeweit in 1990. Onder Amerikaanse leiding werd een tegenoffensief ingezet en Irak moest zich in 1991 weer terugtrekken. De Verenigde Naties namen resoluties aan waarin werd bepaald dat Irak afstand moest doen van als zijn verboden wapens. Er werden sancties ingesteld. Er kwamen VN-inspecteurs die en passant ook nog ontdekten dat Saddam in het geheim aan een atoombom en aan biologische wapens had gewerkt. Irak probeerde de inspecties voortdurend te saboteren, uiteindelijk moesten de VN-inspecteurs in 1998 het land uit.
Tussen 1998 en 2002 kon Saddam min of meer zijn gang gaan.
Na de aanslagen van 11 september besefte de nieuwe regering-Bush dat het probleem-Irak te lang was blijven liggen. Weliswaar had Saddam niets met die aanslagen te maken gehad, maar hij had wel begrip voor de aanslagplegers getoond. Onder zware Amerikaanse druk nam de VN-Veiligheidsraad in november unaniem een resolutie aan die Irak dwong nieuwe wapeninspecties toe te staan. Irak ging schoorvoetend akkoord. Nog diezelfde maand arriveerden de eerste inspecteurs in Irak.

Sancties, wapeninspecties en misleiding (1991-2002)

De Veiligheidsdraad had Irak in 1991 een aantal sancties en verplichtingen opgelegd. Eťn van de verplichtingen was dat Irak VN-inspecteurs van "Unscom" moest toelaten die Saddams chemische wapenarsenaal en de scuds moesten ontmantelen. Die inspecteurs ontdekten dat Irak over veel grotere voorraden chemische wapens beschikte dan eerder was aangenomen. Ook kwamen ze erachter dat hij op het punt had gestaan een kernbom te ontwikkelen. Tenslotte kwamen ze erachter dat Irak ook over biologische wapens als antrax (miltvuur) beschikte. Dr. A.J.J. ("Koos") Ooms, het Nederlandse lid van Unscom, zei in een interview met NRC Handelsblad dat Irak ook lange afstandsraketten had die met biologische wapens waren geladen. "We hebben zwart-op-wit dat bij de Golfoorlog het bevel al werd gegeven om die raketten op IsraŽl af te vuren, zodra Bagdad met een kernwapen werd aangevallen. Ze waren ook bezig met 2000 km-raketten die Europa konden bereiken. Die moesten van biologische of kernwapens worden voorzien."

Bij hun werk werden de inspecteurs voortdurend dwarsgezeten. Alles werd uit de kast gehaald om hen om de tuin te leiden en te intimideren. Tariq Aziz, Saddams belangrijkste propagandakanon, ontkende bijvoorbeeld nadrukkelijk dat Irak biologische wapens had, tot de inspecteurs erachter kwamen dat er weer eens gelogen was. Saddams schoonzoon Kamil Hoessein was in 1995 naar JordaniŽ gevlucht waar hij tal van details over geheime Iraakse wapenprogramma's onthulde. Hij was zo onverstandig naar Irak terug te keren waar hij en een groot deel van zijn familie direct vermoord werden.
In 1998 hadden Amerikanen en Britten er genoeg van. Vier dagen lang werd Irak gebombardeerd ("Operatie Desert Fox"). Unscom mocht daarop van Saddam niet meer terugkomen. Frankrijk en Rusland (beide permanent lid van de Veiligheidsraad) keerden zich nadrukkelijk tegen de Amerikaanse aanpak. Op het propagandafront was Saddam heel actief. Het Iraakse bewind liet westerse journalisten en parlementariŽrs - ook enkele Nederlandse - naar Bagdad komen waar ze met eigen ogen konden zien hoe de arme Iraakse bevolking te lijden had onder de sancties. Dat de VN een olie voor voedselprogramma had ingesteld en dat de kliek rond Saddam in weelde baadde, werd natuurlijk verzwegen. In
augustus 2002 werd een groep journalisten rondgeleid in een fabriek waar volgens Amerikanen en Britten chemische wapens werden gemaakt. Ze kregen maar een klein deel van het immense complex te zien.
Tussen 1998 en 2002 wist Saddam op behendige wijze de verdeeldheid in de Veiligheidsraad uit te buiten. Maar in 2001 werd de Republikein George Bush, zoon van de door Saddam diep verachte oud-president George Bush, president. De nieuwe regering in Washington stond een veel hardere aanpak van Irak voor. De aanslagen van 11 september 2001 door terroristen van bin Ladens al-Qaedanetwerk, sterkten de Amerikaanse regering in de overtuiging dat een fluwelen aanpak bij terreurstaten als Afghanistan en Irak niet echt werkte. Het inzicht begon bij Amerikanen en Britten te dagen dat Saddam zelf weg moest wilde het probleem-Irak echt worden opgelost. Onder zware Amerikaanse en Britse druk en na wekenlange onderhandelingen nam de Veiligheidsraad in november 2002 unaniem een resolutie aan waarin Irak verplicht werd nieuwe VN-inspectieteams toe te laten. Sabotage van de VN-inspecties zou niet meer worden getolereerd.
Het vervolg van het verhaal is u allen bekend.
 
   

Paleontologie



uw eigen startpagina
Aangepast zoeken

© copyright WorldwideBase 2005-2009