(1872-1970) Britse wiskundige, filosoof, schrijver, vredesactivist en voorstander van geweldloze weerbaarheid. In de Eerste Wereldoorlog werd hij gevangen gezet vanwege zijn verzet tegen de oorlogvoering. Dat standpunt nam hij ook in tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar later erkende hij dat het oorlogsgeweld in dit geval noodzakelijk was geweest. Hij maakte vele reizen naar communistische landen en verdedigde dat systeem, maar werd toenemend kritisch over de uitwassen van onderdrukking. Vooral in de laatste periode van zijn leven zette hij zich persoonlijk in voor talloze mensenrechtenkwesties. Hij gaf samen met Jean Paul Sartre de aanzet tot de 'Russell'-tribunalen, waarin op symbolische wijze recht werd gesproken over o.m de Vietnam-oorlog, het gewelddadig overheidsoptreden tegen vermeende terroristen in Europa (isolatiefolter) en de verwaarlozing van de rechten van inheemse volken. O.m. voor zijn autobiografie, waaraan hij tot op hoge leeftijd nieuwe delen toevoegde, kreeg hij in 1950 de Nobelprijs voor de Literatuur.