header Mensenrechten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Daklozen
 

 
   


Dakloze man op bankjeWe kennen ze allemaal ... het is als het ware een vertrouwd beeld in onze maatschappij ... de daklozen .... we staan er zelfs niet meer bij stil.  Maar is dat nu zo vanzelfsprekend ? Kunnen er anno 2004 nog mensen zijn die in armoede op straat leven ? Kiezen ze hier zelf voor of werden ze door één of andere reden in die situatie gedrongen ? Wordt hier iets aan gedaan of wat kan er hiervoor gebeuren ? Kunnen deze mensen geholpen worden en op welke manier kunnen zij zich opnieuw als een volwaardig mens in onze maatschappij integreren ?
Op deze vragen 'proberen' we op deze pagina een antwoord te vinden.

Dakloosheid ... het kan iedereen overkomen. Je verliest je baan of een deel van je inkomen, je raakt je huis kwijt door een scheiding, je kunt je draai niet vinden op school of wordt psychiatrisch ziek, terwijl de hulp tekortschiet.
In onze prestatiemaatschappij vallen mensen al heel snel uit de boot – en belanden ze door tekortschietende gezondheids- en jeugdzorg ook snel in de goot. Het aantal dak- en thuislozen neemt hand over hand toe, waarbij vooral de groei opvalt van het aandeel zwerfjongeren, vrouwen met kinderen en mensen in psychische nood !

Wanneer ben je dakloos en 'thuisloos' ?
Wie niet over een eigen woongelegenheid beschikt en niet de middelen heeft om daar op eigen krachten voor te zorgen, valt onder de term 'dakloze'. Het gaat ook om personen zonder vaste verblijfplaats die opgevangen worden in een onthaaltehuis voor volwassenen, personen die bij het verlaten van een ziekenhuis of psychiatrische instelling geen woonst meer hebben en personen die voorlopig opgevangen worden door particulieren, die hen tijdelijk uit de nood helpen in afwachting dat de betrokkene een eigen woongelegenheid heeft. Maar de meest zichtbare vorm zijn de mensen die op straat of in openbare gebouwen slapen.
We kunnen een onderscheid maken tussen :
1. 'pure' dakloosheid: het acute woonprobleem ontstaat door omstandigheden (bv. brand) . De dakloze heeft nog wel sociale bindingen en wordt daarom niet 'thuisloos' genoemd. Wel kan de dakloosheid aanleiding geven tot het begin van ontankering
2. 'tijdelijke thuisloosheid' treedt op wanneer bijv. een mishandelde vrouw het huis verlaat, wanneer een gezin uit huis wordt gezet, wanneer een jongere thuis wegloopt. Hier is een vorm van ontankering merkbaar, maar deze situeert zich nog op het niveau van 'breuken'. Meestal zijn er nog aangrijpingspunten voor een spoedig of langdurig herstel
3. 'chronische thuisloosheid' zien we bij langdurige zwervers die zich afkeren van iedere hulpverlening. Zij komen steeds weer in het opvangcircuit terecht. De ontankerings-problematiek stelt zich in z'n meest extreme vorm. De thuisloze heeft geen relatienetwerk meer en glijdt af naar een leven dat nauwelijks beantwoordt aan de menselijke waardigheid.

Het aantal daklozen in Brussel, de hoofdstad van België en Europa, wordt geschat op 2000. Op 1 miljoen inwoners is dat heel wat, zeker als je daarbij rekent dat vele daklozen zonder identiteit rondlopen, wat doet vermoeden dat het werkelijke cijfer de 2000 sterk overschrijdt !

Hoe wordt iemand dakloos ?
Als je een dakloze ondervraagt, hebben ze allemaal wel een eigen verhaal en hun eigen redenen waarom ze in hun situatie zijn terechtgekomen. Maar over het algemeen zijn er wel steeds wederkerende factoren die hun duik in de stedelijke jungle verklaren:
1. de materiële factoren: verlies van huisvesting, precaire financiële situatie, ...
2. de relationele factoren: familiale moeilijkheden, isolement, ...
3. persoonlijke factoren: meestal betreft het de psychische en mentale gezondheid, gebruik van alcohol & drugs, ...
4. institutionele factoren: détention pénitentiaire, exil ......


Wat zijn hun problemen ?
Dakloos zijn is geen lachertje. Zonder werk en zonder thuis missen ze uiteraard een aantal essentiële basisbehoeften. Ze kennen geen comfort, moeten zich tevreden stellen met stationsgangen of een zeldzaam warm plekje op een openbare plaats: allemaal marginaal als je de nacht moet doorbrengen tijdens een koude winterperiode. Elke dag op zoek naar voedsel, uitzichtloosheid, een gebrek aan slaap en hygiëne, ... dat maakt het hen erg moeilijk om te leven, het duwt de slachtoffers al snel in wanhoop.

Hun leeftijd en hun levensverwachting
De laatste jaren zien we een constante verjonging in de daklozenpopulatie: ongeveer 70% van de daklozen die worden opgevangen in een centrum zijn 40 jaar en jonger. Op gebied van gezondheid ondervinden ze vooral fysische en mentale problemen door hun harde levensomstandigheden: extreme koude, tekort aan deftige kleding, eenzaamheid, etc. Het duwt de moraal zeker niet omhoog. Enkele ziektes waar ze mee te maken krijgen: TBC, voetinfecties, schurft, ... Soms wordt hun gezondheidstoestand nog verergerd door één of andere verslaving zoals alcoholisme. Een onderzoek bij Londens chlochards wees uit dat de gemiddelde levensverwachting rond de 47 jaar ligt, terwijl dat toch heel wat hoger ligt bij de gemiddelde mens.

Hulp voor daklozen
Een dakloze is door gebeurde omstandigheden vaak niet  meer in staat om uit zichzelf bij een hulpdienst te gaan aankloppen. Bepaalde negatieve maatschappelijke ervaringen of psychische problemen
weerhouden hem om de drempelvrees naar hulp te overschrijden. Veel daklozen zijn in een stadium terechtgekomen dat zij alle hulp willen mijden en zich bewust afzonderen van de maatschappij. Hun gevoel van eigenwaarde en het besef van rechten staan op een zeer laag pitje, zodat ze er meestal uit zichzelf niet toe komen om bij de voorziene instanties hulp te vragen. Vaak weten zij ook niet waar ze terecht kunnen en zien zij door het bos de bomen niet meer.
Ook zoeken daklozen mekaar op en komen zo terecht in als het ware hun eigen maatschappij binnen de maatschappij. Eenmaal ze als dakloze geïntegreerd zijn is het heel moeilijk om eruit te stappen en te vechten voor een toekomst. Vaak willen ze dat gewoon niet meer.
Er bestaan verschillende onthaalcentra in België die zich op velerlei vlakken om de opvang van daklozen bekommeren. Zoals naar voeding, kleding, huisvesting, gezondheidszorg, enz. worden er heel wat concrete stappen ondernomen, zowel regionaal, nationaal, op vrijwillige basis als vanuit de overheid. Een overzicht van de instanties hieromtrent vindt u op onze linkspagina over mensenrechten.
Dus er bestaan in feite mogelijkheden om de daklozen te helpen. Volgens mij zijn de enige ontbrekende schakels één overkoepelende dienst die alle diensten hieromtrent coördineert en het inschakelen van vertrouwenspersonen die de dakloze hulp op de juiste manier komt aanbieden en hen begeleidt in dit proces. Misschien een tip voor de overheid en meteen een bijdrage voor de oplossing van het werkloosheidsprobleem.

 
   

Paleontologie



uw eigen startpagina
Aangepast zoeken

© copyright WorldwideBase 2005-2009