(1924) Als president van de VS (1977-1981) zette hij zich sterk in voor de bevordering van de mensenrechten in het buitenlands beleid. Dit had zijn weerslag op de communistische regimes, met name de Sovjetunie, maar ook op militaire dictaturen als die in Chili en Argentinië en op autoritaire staatsvormen als die van de sjah in Iran. Hij verhinderde niet dat in 1979 een socialistische beweging de macht overnam in Nicaragua. Hij verloor de verkiezingen verpletterend van Ronald Reagan, hetgeen mede aan zijn te weinig realistische benadering van de problemen van de mensenrechten geweten werd. Later zette hij zich in voor het Carter Center in Atlanta, VS, een instituut dat zich inzet voor vrede en verzoening, en was o.m. actief als bemiddelaar bij de gewapende conflicten in de Hoorn van Afrika.