header Mensenrechten


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Slavernij

 

 
   




Wie is slaaf >>

Historiek >>

Opstand en afschaffing >>

Huidige situatie >>

Oplossing >>

Bekijk als inleiding de documentaire

Katibo Ye Ye
Geketend door het Verleden

Bekijk in breedband of smalband (RealVideo)



 


Wie is slaaf ?

Slaven zijn mensen die niet vrij zijn, maar de bezitting zijn van een eigenaar. Slaaf zijn betekent beroofd zijn van je vrijheid en je rechten, niet meer zelf mogen kiezen en beslissen, maar onvoorwaardelijk 'moeten' gehoorzamen. Slaven waren in twee groepen onderverdeeld : je had de inheemse en uitheemse slaven.
De inheemse slaven waren hun vrijheid vaak kwijt als gevolg
van misdaad of schulden. De uitheemse slaven waren meestal krijgsgevangenen en armen. Vaak was het ook zo dat mensen gewoon geroofd werden. Ze werden uit hun dorp gesleept en later, ver van hun eigen land, verkocht. Hun hoofden werden kaalgeschoren, ze werden geboeid en kregen een merkteken van hun baas op de borst gebrand. De meeste slaven waren krijgsgevangenen uit de vele oorlogen. Zij werden verkocht op de slavenmarkten. Men was ook slaaf door geboorte; dit werd bepaald door de moeder. Wanneer zij een slavin was, dan waren haar kinderen ook slaven. Verder konden ook misdadigers tot slavernij veroordeeld worden, in veel gevallen tot het vechten als gladiator of het roeien op de galeien. Er bestonden publieke slaven, die eigendom waren van de staat en private slaven, eigendom van particulieren. Slaven waren goedkope arbeidskrachten die gebruikt werden voor grote bouwwerken, in de mijnen, op grote boerderijen en in heel veel families als huispersoneel. Zij moesten in slechte omstandigheden werken en werden vaak zeer slecht behandeld. Als zij probeerden weg te lopen werden zij op een harde en onmenselijke manier gestraft. Vaak kregen zij een halsring om met belletjes, zodat men hen van op afstand kon horen en gemakkelijk kon terugvinden.
 

Historiek

Slavernij is bijna zo oud als de mensheid zelf. De bijbel vertelt ons dat er rond 3500 voor Christus reeds slaven waren. Ook in het Oude Egyptische rijk, de Griekse oudheid en in het Romeinse rijk kende men slaven. In de eeuwen na de Romeinse overheersing tot ongeveer de 15e eeuw, verminderde de slavernij maar verdween nooit helemaal. In de 8ste eeuw waren het Berbers (een volk in Noord-Afrika) die karavanen naar West-Afrika organiseerden en zwarte slaven mee terug namen. Ook in West-Afrika zelf bestonden grote koninkrijken die gebruik maakten van slavernij.
In de vijftiende eeuw begonnen de Portugezen met hun ontdekkingsreizen richting West-Afrika. Zij maakten gebruik van de reeds aanwezige Afrikaanse slavenhandelaren om paarden, zijde en zilver te ruilen tegen slaven. In 1492 ontdekte Columbus Amerika, meteen het startschot voor slavernij op grote schaal. Om 'de nieuwe werelden' op te bouwen was veel arbeidskracht nodig. Zo werden van het begin van de 16e eeuw tot en met het einde van de 19e eeuw meer dan
10 miljoen Afrikanen uit West-Afrika naar Zuid-, Midden-, en Noord-Amerika verscheept. Slaven konden in het beste geval  vrijkomen, bij testament van hun meester of ook tijdens zijn leven, wegens bijvoorbeeld bijzondere verdienste. Als een slaaf over het juiste bedrag beschikte, kon hij zichzelf 'vrijkopen'.
Na de 19e eeuw was het leed nog niet voorbij. Zelfs in onze huidige tijd schat men dat er momenteel meer dan
100 miljoen mensen wereldwijd nog steeds in slavernij leven !
 

Opstand en afschaffing

In de ganse geschiedenis zijn een aantal opstanden van slaven tegen de onderdrukking bekend. Wellicht de meest bekende is de opstand van de Joden tegen de overheersing van de Egyptenaren. Dit resulteerde uiteindelijk in het vertrek van de Joden uit Naar website SlavernijEgypte, onder leiding van Mozes. Een andere gekende opstand is die tijdens het Romeinse rijk in ongeveer 75 voor Christus. De leider van de opstand, Spartacus, moest zijn verzet uiteindelijk met de dood aan het kruis bekopen.
In 1800 kwamen niet alleen slaven in opstand maar ook 'niet slaven'. Men begon langzamerhand in te zien dat slavernij iets 'onmenselijks' was.
Opstanden door slaven zelf braken overal uit waar er een kans op succes bestond, waar het controlesysteem zwak was, daar waar slaven zich konden organiseren en daar waar er ook kans was om ergens naar toe te vluchten.
Er vonden weinig opstanden plaats op schepen (hoewel daar alle reden toe was). Dat kan drie oorzaken hebben. Ten eerste de verlammende angst die de slachtoffers (slaven) hadden. De behandeling op het schip was onmenselijk en het vooruitzicht van  een geseling veroorzaakte veel wantoestanden, zoals het overboord springen of het weigeren van eten en drinken. Sommigen kozen er zelfs bewust voor om dood te kwijnen. Ten tweede de goede veiligheidsmaatregelen die de slavenhalers bedacht hadden, zoals het geboeid vast zitten. Een slavenhaler was ook altijd goed bewapend en een slaaf durfde er amper aan denken om in opstand te komen. Ten derde hadden de slaven onderling geen goeie contacten. Mannen en vrouwen werden gescheiden en gezinnen werden uit elkaar gehaald. Meestal begrepen ze mekaar niet, zodat het gemeenschappelijk organiseren van een opstand onbegonnen werk was.
Op 1 Januari 1807 werd de slavenhandel in het hele Engelse rijk verboden. Iedere Brit die betrapt werd op het verhandelen van slaven moest een hoge boete betalen. In 1811 kon het verhandelen van slaven zelfs tot de doodstraf volgen. De Engelsen waren niet de eerste die de slavenhandel afschaften. De Denen hadden dit al vier jaar eerder gedaan en in Amerika was de slavernij een belangrijk onderwerp in de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865). In deze oorlog streden Noordelijke staten tegen de Zuidelijke waarbij de Zuidelijke staten de slavernij wilden behouden. De slavernij was namelijk van groot belang voor de Zuidelijke economie (katoen plantages). Op 9 April 1865 moest generaal Lee van de Zuidelijke staten zich overgeven. De emancipatie die daarop volgde heeft tot eind de jaren zeventig  in Amerika geduurd en is zelfs nu nog niet helemaal opgelost. Ondertussen bleven enkele landen, zoals Spanje en Portugal, verder handel drijven in slaven.
 

Huidige situatie

Hoewel de slavernij officieel is afgeschaft, schat men dat er momenteel wereldwijd nog steeds meer dan 100 miljoen mensen  in slavernij leven. In vergelijking met vroeger is de 'verpakking' lichtjes anders, maar de inhoud van het begrip slavernij is hetzelfde gebleven. Met slavernij wordt bedoeld alle vormen van `gedwongen werk´ of  'dwangarbeid'. Hoewel in delen van Afrika en Azië nog steeds slavernij en gedwongen werk (vooral als schuldaflossing van ouders) voorkomen, wordt de mensenhandel gezien als de grootste en snelst groeiende bron voor deze gedwongen vorm van werk. Het zijn momenteel vooral kinderen en vrouwen in de ontwikkelingslanden, maar ook in Amerika en Europa, die het slachtoffer worden.
Kinderen
Arme ouders verkopen hun kind of lenen het uit om hun schulden te kunnen aflossen. De kinderen komen terecht in fabrieken, op plantages, in de prostitutie, als adoptiekinderen, in de huishouding en worden tot bedelaardij of criminele praktijken als drugs verkoop gedwongen. Sommige kinderen, meestal jongens, worden gedwongen in het leger te werken als soldaat of als knecht.
Meisjes en vrouwen
Vrouwen en meisjes komen meestal in de prostitutie terecht en worden ook wel tot huwelijken gedwongen.
Ook worden ze vaak gedwongen te werken als hulp in de huishouding. Vergeleken met jongens en mannen, hebben meisjes en vrouwen veel minder kansen op het gebied van onderwijs en werkgelegenheid. Mensenhandelaars maken daar gebruik van door meisjes en (jonge) vrouwen te lokken met valse beloften over goede banen en opleidingen.
 

Oplossing ?

De handel in mensen is een armoede en een mensenrechten probleem en moet op meerdere fronten aangepakt worden. Voor de bestrijding en preventie zijn uiteenlopende maatregelen nodig afhankelijk van het soort mensenhandel (uitbuiting door arbeid of seksuele uitbuiting) en de slachtoffers.

Concreet : de leden van de Verenigde Naties tekenden automatisch de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die onderartikel 4 slavernij verbiedt.  “Daarnaast gingen alle leden van de International Labor Organization akkoord met aanvullende conventies betreffende gedwongen arbeid en de minimumleeftijd voor werknemers”, zegt Beth Herzfeld van Anti-Slavery International. Wetgevingen, conventies en verklaringen zijn puur theorie en  voorkomen echter niet dat miljoenen mensen via netwerken in de slavernij belanden. Ze brengen evenmin verandering in de traditie van het uithuwelijken of het verschijnsel van dwangarbeid om schulden in te lossen. En zo lang de seksindustrie wordt gedoogd, zal ook het aantal vrouwen dat gedwongen in de prostitutie belandt niet afnemen. Er is dan ook weinig tot niets, dat er op duidt dat de slavernij ooit opnieuw, maar dan definitief en in alle vormen,  zal worden afgeschaft. 

 
   

Paleontologie



uw eigen startpagina
Aangepast zoeken

© copyright WorldwideBase 2005-2009