(1934) Nederlands jurist, van 1977 tot 1982 directeur van het VN Centrum voor Mensenrechten. Als directeur van het centrum voor de mensenrechten stelde hij schendingen van de mensenrechten aan de kaak. Na zijn eerste ambtstermijn van vijf jaar werd Van Boven niet herbenoemd. Zijn openingsrede op de jaarlijkse zitting van de commissie van 1982, waarin hij wees op buitengerechtelijke executies door overheden en waarbij hij landen bij name noemde, zou doorslaggevend zijn geweest. Van Boven was hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Limburg, daarnaast o.m. lid van de VN Subcommissie en van het VN Comité tegen rassendiscriminatie. In 2001 werd hij benoemd tot speciale rapporteur van de VN voor marteling.