header bouwen

 


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Cement

 
   
 


 

Cement (via Fr. v. Lat. caementum = fijn gehouwen steen, steenslag, v. caedere = slaan, houwen), een hydraulisch bindmiddel, dat met water en zelfs onder water verhardt. Voor de verharding van cementen is geen lucht nodig.

1. Typen
Cementsoorten worden voornamelijk onderscheiden op basis van de grondstof portlandcementklinker. Cementen zonder klinker mogen niet met elkaar worden verwerkt en niet met de klinkerbevattende groep, in verband met zeer nadelige invloeden op het verhardingsmechanisme. De klinkerbevattende groep kan zonder problemen door en met elkaar worden toegepast, zij het dat daar zonder reden niet toe wordt overgegaan.
1.1 Portlandcementen
Tot de groep portlandcementen behoren het portlandcement zelf, hoogovencement, portlandvliegascement, zgn. low-heat cement (met lage warmte-ontwikkeling), sulfaatbestand cement en wit cement.
De portlandcementklinker wordt via een brandproces bij ca. 1450 °C vervaardigd uit de grondstoffen kalksteen en klei. Bij die temperatuur ontstaat door een chemisch-technologisch sinteringsproces voornamelijk een viertal mineralen, t.w. twee calcium-silicaten, één calcium-aluminaat en één calcium-aluminaat-ferriet. Doordat de oven (ca. 120 m lang) langzaam om zijn as ronddraait, worden aan het eind van het proces tot vuistgrote korrels gevormd – de portlandcementklinker. Deze klinker wordt later gemalen onder toevoeging van gipssteen (om de bindtijd te regelen).
Hoogovencement bestaat uit een fijngemalen mengsel van portlandcementklinker, hoogovenslak en gips. In portlandvliegascement is naast de klinker en het gips een bepaald percentage
vliegas
meegemalen. Beide cementsoorten hebben voor de praktijk afwijkende (gewenste) eigenschappen. Bij hoogovencement worden de latent aanwezige verhardingseigenschappen van de slakverbindingen door de verhardende portlandcementklinkerverbindingen geactiveerd. Bij vliegas berust de inbreng van de verharding meer op de puzzolane werking van de vliegas in het waterige basische milieu van de verhardende portlandcementdelen. De puzzolane werking van bepaalde producten werd door de Romeinen reeds onderkend. Zij gebruikten een mengsel van kalk en vulkanische aarde uit de buurt van de plaats Pozzuoli en verkregen daaruit na maling een min of meer sterk hydraulisch bindmiddel. De verhardingssnelheid kwam nauwelijks in de buurt van die van de huidige cementsoorten. De Romeinen waren niet in staat portlandcementklinker te vervaardigen.
De eigenschappen van portlandcement hangen in sterke mate af van de samenstelling en mengverhouding van de grondstoffen kalk en klei, het verloop van de temperatuur tijdens het ovenproces en de uiteindelijke fijnheidsgraad van de maling. Portlandcement komt in een drietal kwaliteitsklassen voor
: Portlandcement A, B en C. In die volgorde vertoont portlandcement een hogere aanvangssterkte in kortere tijd.
1.2 "Klinkervrije" cementen
Aluminiumcement, verkregen door een smeltproces van een mengsel kalk en bauxiet gevolgd door malen, heeft geen uitgesproken plaats in de constructieve bouwproductie. De snelverhardende, zeer donkere cementsoort ontwikkelt daarvoor te lage sterktewaarden.
De voornaamste ‘klinkervrije’ soorten zijn aluminiumcement en gesulfateerd cement.

2. Toepassing
Verreweg de belangrijkste toepassing van cement ligt in de bouwnijverheid, waar het met water en zand tot mortel wordt verwerkt en met bijv. grind, zand en water tot beton (zie beton en mortel
).
Voor de productie en toepassing van cement zijn in Nederland de Nederlandse Normalisatie Normen NEN 3550 (cement-definities, eisen en keuring) van toepassing; in België zijn de geldende NBN-normen voor o.a. samenstelling en toepassing van cement en cementproducten verspreid over talrijke normenbladen betreffende bouwmaterialen en metselwerk (bijv. een gedeelte van de reeksen NBN-B12).

 
   

Nieuwe pagina 1

© copyright WorldwideBase 2005-2009