header sport


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Jiujitsu

 
   


Atletiek
Autosport
Badminton
Basket
Bergsport
Boksen
Boogschieten
Cricket
Duiken
Duivensport
Football
Gewichtheffen
Golf
Handbal
Hengelsport
Honkbal
Hockey
Ijshockey
Jacht
Jiujitsu
Judo
Kanosport

Karate

Korfbal
Motorsport
Olympische Spelen
Paardensport
Roeisport
Rugby
Schaatssport
Schermen
Skisport

Snooker
Surfing
Tafeltennis
Tennis
Turnen
Voetbal
Volleybal
Waterpolo
Waterskisport
Wielrennen
Worstelen
Zeilsport
Zwemmen

Jiujitsu (let.: ‘flexibele kunsten’), is een Japanse, voornamelijk ongewapende feodale krijgskunst die heden in het Westen beoefend wordt als een zelfverdediging- en vechtsport. Door de flexibiliteit van geest, lichaam en technieken, zoals ontwijken, weren, stoten, slaan, trappen, klemmen, werpen en treffen van vitale delen, is een fysiek zwakke beoefenaar in staat zichzelf te beschermen. Jiujitsu was een onderdeel van het leerplan van de bushi (krijger) naast het zwaardschermen (ken jitsu), boogschieten (kyu jitsu), stokvechten (jo jitsu) en andere krijgskunsten.

Door invloeden van het taoÔsme, zenboeddhisme, confucianisme en Chinese geneeskunde zijn delen van Chinese krijgskunsten (wushu) in Japan terechtgekomen (o.a. qin na, grijpen en controleren; tai ji, ‘het grote ultieme’; shuai jiao, worstelen). De oudst bekende Japanse school is de Sho Sho Ryu (8e eeuw– heden). Jiujitsu heette toen yawara of wa jitsu ‘de kunst van het vrede maken’). Deze school werd opgericht door de Skanoue Tamuramaro (758–811) en Fujiwara Kamatari.

De belangrijkste traditionele jiujitsu-scholen zijn de al genoemde Sho Sho Ryu en de Take Uchi Ryu, Daito Ryu en de Yagyu Shingan Ryu; er zijn nu nog 45 oude jiujitsu-scholen in Japan. In het feodale tijdperk (1156–1868) hielden de adel, de geestelijken en de burgers zich bezig met het ongewapende gevecht. In de Tokugawaperiode (1615–1868) werd jiujitsu de algemene term voor de vechtkunst. In de Meijiperiode (1868–1912) en daarna ontstonden de bu do (moderne vechtsporten, zoals judo, aikido, karatedo, kendo), terwijl een beperkt aantal bu jitsu (krijgskunsten) bleef bestaan in de koryu (oude scholen). Deze traditionele scholen beoefenden de krijgskunsten, meditatie, geneeskunde, lichaamsoefeningen en filosofie in een speciale ruimte die men dojo noemde: ‘plaats om de levensweg te bewandelen’.
Uit het jiujitsu ontwikkelden zich het judo en aikido. Pioniers van het Nederlandse jiujitsu zijn o.a.: Toepoel, Van Nieuwenhuizen; in BelgiŽ: Van Haesendonck. Tegenwoordig wordt deze Westerse stroming jiujitsu do genoemd, een moderne vechtsport met wedstrijden en beoefeningswijzen, zoals het judo. In Nederland wordt deze stroming georganiseerd door de Judo Bond Nederland.

Het originele jiujitsu afkomstig uit de koryu is een echte krijgskunst en wordt sinds 1982 ook in Nederland beoefend. Het is door M. Sterke, grootmeester van het Nederlands Jiujitsu Genootschap, ingevoerd en vormt de opleiding voor Japanse feodale krijgskunsten in Nederland. De mate van bekwaamheid wordt weergegeven in drie niveaus de shoden (eerste niveau), de chuden (middelste niveau) en de okuden (geheime leer). De kleding omvat een hakama (geplisseerde broekrok voor meesters), omgeven met een band (wit, leerling; rood, kandidaat-meester; zwart, meester; paars, grootmeester).
 
   

Nieuwe pagina 1

© copyright WorldwideBase 2005-2009