header sport


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Olympische Spelen

 
   


Atletiek
Autosport
Badminton
Basket
Bergsport
Boksen
Boogschieten
Cricket
Duiken
Duivensport
Football
Gewichtheffen
Golf
Handbal
Hengelsport
Honkbal
Hockey
Ijshockey
Jacht
Jiujitsu
Judo
Kanosport

Karate

Korfbal
Motorsport
Olympische Spelen
Paardensport
Roeisport
Rugby
Schaatssport
Schermen
Skisport

Snooker
Surfing
Tafeltennis
Tennis
Turnen
Voetbal
Volleybal
Waterpolo
Waterskisport
Wielrennen
Worstelen
Zeilsport
Zwemmen

28 September, the Closing Ceremony of the ATHENS 2004 Paralympic Games. © ATHOC/ANA/ C.CUNLIFFE Olympische Spelen, in de oudheid de beroemdste van de grote feestspelen van de Grieken, genoemd naar de stad Olympia. Hun stichting werd reeds vroeg verbonden met de mythen van Zeus, Pelops en Oenomaüs en Heracles; hun historische stichting of hervorming werd toegekend aan Iphitos uit Elis. Sedert 776 v.C. werden de namen van de overwinnaars opgetekend; dit jaartal gold als het begin der Olympiaden. Het feest had meestal plaats in augustus en duurde eerst één dag, in de bloeiperiode vijf tot zeven dagen. Tot de plechtigheden behoorden processies en offeranden, door vertegenwoordigers van staten en door overwinnaars gebracht, en een groot dankoffer aan Zeus door de bewoners van Elis. Het programma bestond aanvankelijk slechts uit wedlopen. Later werden daaraan toegevoegd de vijfkamp (verspringen, hardlopen, discuswerpen, speerwerpen en worstelen; zie ook pentatlon), de pankration (een kruising van worstelen en boksen, waarbij opgeven of de dood van een van de beide vechters de beslissing bracht), wagenrennen, wapen-, estafette- en fakkelloop. De atleten waren geheel naakt. Tot de strijd werden alleen vrije Hellenen toegelaten (later ook Romeinen), die een zeer strenge selectie op geoefendheid en karakter hadden doorstaan. Vrouwen mochten noch deelnemen aan de Spelen (uitgezonderd de wagenrennen), noch daarbij aanwezig zijn. De prijs was een krans, gevlochten van de takken van de heilige wilde olijfboom. De overwinnaars hadden het recht hun standbeeld te plaatsen in de Altis, het gewijde bos nabij Olympia. In hun geboorteplaats werden zij in triomf ingehaald; veelal werden zij vrijgesteld van belastingen. Soms werd in de stadsmuren symbolisch een gat gemaakt, ten teken dat een stad die een Olympisch kampioen herbergde, geen muren nodig had. Uit geheel Griekenland stroomden toeschouwers naar de Spelen; bij de Spelen ontstonden drukke markten. Kunstenaars stelden hun werken tentoon en dichters en redenaars lazen uit hun werken voor. In 394 n.C. schafte Theodosius de Grote de Spelen af; hiermee kwam een einde aan een reeks van 29 Olympiaden.

1. De herleving
De herleving van de Olympische Spelen (in 1896) is grotendeels het resultaat van het streven van Pierre baron de Coubertin. Hem stonden in hoofdzaak voor ogen de bevordering van een harmonieuze lichamelijke en geestelijke opvoeding van de jeugd en de versterking van de vriendschapsbanden tussen de volkeren, overtuigd als hij was dat de sportieve krachtmeting edelmoedigheid en ridderlijkheid bij de atleet zou aankweken, alsmede respect voor de prestatie van de tegenstander (de zgn. Olympische gedachte). De ook van hem afkomstige voorwaarde van amateurisme in de Olympische sportbeoefening heeft men niet meer kunnen handhaven. De Coubertins streven leidde in 1894 tot de oprichting van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Hierdoor werd het organisatorisch kader geschapen dat de Olympische Spelen in moderne vorm tot grote bloei heeft gebracht. Ook de ontwikkeling van het sportleven en het internationale wedstrijdwezen werden door de Spelen krachtig gestimuleerd. Op het nationale vlak is belangrijk werk verricht door het Belgisch Olympisch Comité (opgericht in 1906) en door het Nederlands Olympisch Comité (opgericht in 1912), in 1993 met het NSF gefuseerd tot NOC*NSF.
De eerste moderne Olympische Spelen vonden plaats in 1896 in Athene. Aan het Griekse verlangen de organisatie van de Spelen blijvend in eigen hand te houden, werd niet voldaan. De internationale grondslag werd geacht versterkt te worden door zo mogelijk steeds een ander land als strijdtoneel te laten fungeren.
In de loop van de tijd zijn de Olympische Spelen meer en meer in de greep van de politiek geraakt. Berlijn 1936 werd als een regelrechte propaganda voor het nazibewind opgezet. Driemaal, nl. in 1956, 1980 en 1984, liet een groot aantal landen om politieke redenen verstek gaan bij de Zomerspelen: wegens Sovjet-Russische invallen in resp. Hongarije (1956) en Afghanistan (1980) en vervolgens door de Sovjet-Unie en met haar verbonden landen (1984), met veiligheidsredenen als argument. De Zomerspelen in München (1972) werden ontwricht door een Palestijnse overval op Israëlische deelnemers, waarbij meer dan vijftien doden vielen.
Het Olympische programma heeft sinds 1896 veel wijzigingen ondergaan en is aanzienlijk uitgebreid. In Athene (1896) werden negen takken van sport vermeld, in 1948 (Londen) waren het er al zeventien, in 1996 (Atlanta) zesentwintig. Een vrouwen-, resp. mannensport die voor opname in aanmerking komt, zal in vijftig, resp. zeventig landen, verdeeld over twee, resp. drie werelddelen beoefend moeten worden. Soms worden in andere takken van sport demonstratiewedstrijden uitgeschreven, bijv. in 1928 in Amsterdam kaatsen en korfbal, en in 1992 in Barcelona pelota en rolhockey.

2. De Olympische Winterspelen
Sinds 1924 worden om de vier jaar Olympische Winterspelen gehouden, tot en met 1992 in het jaar waarin ook de Zomerspelen plaatsvinden. Sinds de Winterspelen van 1994 in Lillehammer worden de Zomer- en Winterspelen niet meer in hetzelfde jaar georganiseerd. Het kernprogramma omvat schaatsenrijden (kunst- en hardrijden en shorttrack), skiën, bobben, rodelen en ijshockey; in o.a. bandy en curling zijn demonstratiewedstrijden gehouden.
Sinds 1960 worden ook internationale Olympische Spelen voor gehandicapten (Paralympics) gehouden.
 
   

Nieuwe pagina 1

© copyright WorldwideBase 2005-2009