header kids

 


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

 Roodkapje

 

Meer sprookjes : klik hier >>

 

Er was eens een klein meisje ... je hebt zeker nog nooit zo'n mooi meisje gezien. En het was moeilijk te zeggen wie het meest van haar hield, haar moeder of haar grootmoeder.
Van haar grootmoeder kreeg ze eens een klein rood mutsje, en het stond haar zo lief, dat ze na een tijdje overal Roodkapje genoemd werd.
Op een goeie dag had haar moeder wafels gebakken. Ze riep Roodkapje en zei 'Je moest eens gaan kijken hoe het met grootmoeder gaat, want ik heb gehoord dat ze ziek is, en neem dit voor haar mee : een lekkere wafel en een potje boter'.

En Roodkapje ging dadelijk op weg naar grootmoeder, die in een ander dorp woonde.
Toen ze door het bos ging, kwam ze de wolf tegen, die erg veel zin had om haar op te eten, maar hij durfde niet, want er waren houthakkers in de buurt. Hij vroeg waar ze heen ging. Roodkapje, die nog niet wist hoe gevaarlijk het is om te praten met een wolf, antwoorde 'Ik ga dit naar grootmoeder brengen met de groeten van moeder'.
De wolf vroeg of ze heel ver woonde en Roodkapje zei ' het is nog een heel eind achter die molen, daar, bij het eerste huis van het dorp'.
Nu, zei de wolf, dan ga ik ook eens kijken. Ik zal deze weg nemen en jij die andere, en dan kunnen we eens zien wie er het eerste is !
Toen liep de wolf zo vlug hij kon langs de kortste weg. Het kleine meisje had de langste weg genomen en onderweg raapte ze nootjes, liep ze de vlinders achterna en maakte ze een ruiker van de bloemen die ze vond.
De wolf was al dadelijk bij het huisje van de grootmoeder, en hij klopte op de deur.
'Wie is daar ?'
't Is Roodkapje, zei de wolf, en hij maakte zijn stem zo zacht mogelijk. Roodkapje die u met de groeten van moeder een wafel brengt en een potje boter.
Grootmoeder, die in bed lag omdat ze een beetje ziek was, riep : 'trek het boutje maar uit, de klink zal wel los gaan'.
De wolf trok het boutje uit en de deur ging open. Hij sprong naar het bed in een-twee-drie was de goede vrouw verslonden, want de wolf had in drie dagen niets meer gegeten.
 

Daarna deed hij de deur dicht, en ging hij in het bed van grootmoeder liggen om te wachten op Roodkapje, die een tijdje later op de deur klopte.
'Wie is daar ?'
Roodkapje schrok, want ze hoorde de stem van de wolf, maar toen dacht ze dat grootmoeder misschien erg verkouden was en ze antwoorde.

't Is Roodkapje, die u met de groeten van moeder een wafel brengt en een potje boter.
Toen riep de wolf, en hij maakte zijn stem zo zacht mogelijk : 'trek het boutje maar uit, de klink zal wel los gaan'.
En Roodkapje trok het boutje uit en de deur ging open.
De wolf verstopte zich zo ver mogelijk onder de dekens.
Zet alles maar op de kist, zei hij, en kom een beetje bij mij liggen.

Maar toen Roodkapje zich uitgekleed had en in het bed wou komen, toen zag ze pas hoe vreemd grootmoeder eruit zag in haar nachtkledij.
Maar grootmoeder, zei ze, je hebt zo'n lange armen !
Dat is om je eens goed vast te pakken, kleintje.
Maar grootmoeder, je hebt zo'n lange oren !
Daarmee kan ik alles goed horen, mijn kind.
En je hebt zo'n grote ogen, grootmoeder !
Dat is om beter te kunnen zien.
Maar grootmoeder, en zo'n grote tanden !
Dat is om je lekker op te eten, zei de wolf.
Maar toen Roodkapje zag dat het de wolf was, begon ze zo hard te roepen dat de houthakkers in het bos het hoorden.
Ze liepen gauw binnen en sloegen de boze wolf dood. Roodkapje ging naar huis en ze moest haar moeder beloven dat ze nooit meer zou blijven praten met iemand die ze niet heel goed kende !
 
   

Nieuwe pagina 1

copyright WorldwideBase 2005-2009