header bouwen

 


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Tegel

 
   
 

Tegel (v. Lat. tegula, = lett.: dakpan, v. tegere = bedekken), een product dat afhankelijk van de betreffende bouwsector toegepast wordt voor vloerbedekking, wandbekleding of bestrating. Behalve van klei, al dan niet vermengd met andere materialen voor keramische producten, worden tegels vervaardigd van natuursteen, beton, glas, rubber en kunststof, in de vorm van een platte, doorgaans vierkante of rechthoekige plaat.

1. Keramische tegels

Als keramisch product zijn tegels een belangrijk bouwmateriaal; de meeste wandtegels worden gemaakt van witbakkende klei. Door geavanceerde technieken is men in staat grote, zeer dunne wand- en gevelplaten te bakken, die in zeer vele kleuren worden geglazuurd of geëngobeerd. Tegels vervaardigd van klei-chamottemengsel zijn door de chamotte (voorgebakken kleikorrels) meer vuurbestand. Grestegels zijn door hun slijtvastheid zeer geschikt als vloertegels. In tunnelovens gebakken tegels zijn meestal, door de gelijkmatige baktemperatuur, egaler van tint dan in ringovens gebakken tegels, kleurnuancering moet daarbij kunstmatig worden aangebracht. Een natuurlijke nuancering ten gevolge van het kleimengsel ontstaat in een ringoven onder invloed van de daarin optredende temperatuurverschillen. Splijttegels zijn met behulp van een strengpers geperste of getrokken tegels, waarbij de streng de vorm heeft van twee ruggelings verbonden tegels, die op eenvoudige wijze van elkaar kunnen worden gescheiden.

Wandtegels zijn in het algemeen van glazuur voorzien, waarbij er een grote verscheidenheid bestaat wat betreft kleur, aspect en reliëfversiering. Wandtegels worden ‘gezet’ op een 1 à 2 cm dikke laag portlandcementspecie; ook wordt op een vlakke ondergrond ‘gelijmd’ met een dunne laag tegellijm op kunstharsbasis; men doet dit vooral bij kleine tegels, die op kunststofgaas gelijmd als matjes worden afgeleverd. Voor het ‘inwassen’ van de voegen bestaan speciale kleurspecies.

Als keramische vloertegels werden vroeger vaak uit een kleisoort gebakken vrij zachte plavuizen (in vroeger tijden ook bakken en estriken genoemd) toegepast; ter verbetering van de hardheid werden zij soms ‘dubbel’ (tweemaal) gebakken. De naam ‘dubbelhardgebakken’ wordt in de handel gebruikt voor tegels vervaardigd van speciale zeer fijne kleimengsels (eventueel met kleurende bestanddelen) die na enkelvoudig bakken bij hoge temperaturen hard en slijtvast zijn en vaak goed bestand zijn tegen vetten en zuren. Deze vloertegels worden niet geglazuurd; geglazuurde tegels worden alleen toegepast op plaatsen die niet intensief worden belopen. Wandtegels worden volgens EG-normen in drie kwaliteitsnormen ingedeeld.

2. Andere typen tegels

Natuursteentegels waren vroeger vaak van marmer (bijv. de zwart-wit geruite vloeren in 17de-eeuwse huizen); thans worden daarvoor vele soorten natuursteen toegepast, zowel in de vorm van fijn geslepen, geschuurde of geglazuurde tegels als in die van splijtstenen zonder verdere oppervlakbewerking. Sierbetontegels zijn o.a. uitgewassen grindtegels, bestaande uit een vlakke plaat van beton met een bovenlaag van een mengsel van zand met wit portlandcement in combinatie met een gekleurd grof toeslagmateriaal. Andere kleuren worden verkregen door aan het mengsel een kleurend pigment toe te voegen. Door toevoeging van een vertragingsmiddel in de bekisting bereikt men een langzamere verharding van de toplaag; zodra de tegel voldoende is verhard, kan het buitenste deel van de toplaag worden weggewassen. Terrazzotegels zijn sierbetontegels waarvan het oppervlak, samengesteld uit fijn of grof toeslagmateriaal van marmerbrokken, is geslepen of gepolijst. Binnenshuis worden siertegels gewoonlijk gelegd op een cementmortellaag; buitenshuis ook wel op een zandbed of met speciale kunststof ringen op een harde ondergrond (bijv. op dakterrassen).

Als trottoirtegels gebruikt men vooral beton- en basaltinetegels, resp. beton met grind en met basaltine (basaltgruis) als grove toeslagmaterialen. Speciaal voor kinderspeelplaatsen zijn veiligheidstegels ontwikkeld, zoals betontegels met een rubber bovenlaag waarin luchtkamers, zodat een groot schokabsorberend vermogen ontstaat.

Glastegels worden gemaakt door persen van gesmolten glas in een mal. Ze worden o.a. toegepast voor lichtdoorlatende wanden en vloeren.

 
   

Nieuwe pagina 1

© copyright WorldwideBase 2005-2009