header kinderbase


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Wat gebeurt er met
jezelf

 

terug naar de startpagina >>

 








 

 

Wat gebeurt er met jou als persoon

Uw leven krijgt vanaf nu een nieuwe wending. Heel wat van uw aandacht en van die van de mensen uit uw omgeving gaat naar uzelf en naar dat kleine mensje in u.  Dit betekent dat u vanaf nu in het middelpunt van de belangstelling komt te staan.  U krijgt plots bijzonder veel aandacht toebedeeld en beseft meer dan ooit welke belangrijke schakel u bent in de voorzetting van de mensheid en in het wonder van de natuur.
Dat geeft u ongetwijfeld een goed gevoel, maar pas er toch mee op dat het voor u geen obsessie wordt.  Tenslotte is deze fase een voorbijgaand onderdeel in uw leven, en blijft u in principe dezelfde persoon van vroeger, die nu net iets meer in het daglicht komt te staan. U hoeft dus met andere woorden niet volledig te breken met wat u al die jaren heeft opgebouwd.  Ook naar uw partner toe verleggen zich de aandachtspunten.  Vergeet niet dat uw partner net als u een verantwoordelijkheidsgevoel heeft in dit gebeuren en u meer dan ooit 'samen' deze negen maanden intens moet beleven.
Zwanger zijn betekent dus niet dat je niets meer aankan of niets meer mag doen.  Het is dus geen reden om je af te sluiten van je dagelijkse levensgewoonten en je omgeving.  Het is dus perfect mogelijk om verder als dezelfde persoon te functioneren, maar dan mits een zekere aanpassing van je levensritme en je gewoonten.  Met welke zaken je beter rekening kan houden, bespreken we op een afzonderlijke pagina
.

Wat komt er nog bij kijken    

Zowel lichamelijk als psychisch doen er zich bij jou enkele veranderingen voor.  Wij nemen voor u een greep uit de waaier van mogelijke symptomen.  Het meest gekende verschijnsel is de 'misselijkheid'.  Andere typische symptomen zijn (of kunnen zijn) : overgevoeligheid, huilerigheid, winderigheid, duizeligheid, moeheid, prikkelbaarheid, zwellingen, constipatie, plasdrang, verhoogde bloeddruk, buikkrampen, maagzuur, spierpijn, gezwollen borsten, tepelverkleuring, rugklachten, jeuk, puistjes, vet haar, dijputjes, , vlekken,  ontstoken tandvlees, infecties, bloedarmoede, aambeien, spataderen, diabetes, of zelfs een kleine kans op zwangerschapsvergiftiging.  Redenen genoeg om je ietwat onwennig te voelen, maar zeker niet om te panikeren.  Het lichaam van een vrouw is er trouwens op voorbereid om een kind te dragen en de meeste vrouwen voelen zich tijdens hun zwangerschap dan ook heel goed.  De opgesomde 'kwaaltjes' zijn natuurlijk 'eventueel mogelijke' symptomen.  Het is dus helemaal niet zeker dat jij er last van krijgt en zeker niet dat jij ze allemaal te verwerken krijgt !

Daarnaast komt er een gevoel van onzekerheid, zelfs van angst om de hoek kijken. De vele medische onderzoeken, de testen, de (goedbedoelde) waarschuwingen en raadgevingen van jan en alleman, de dieetvoorschriften, de seksuele aanpassing, de kwetsbaarheid, enz ... allemaal zaken die er plots bijkomen en je leven de eerstkomende periode zullen beheersen en drukker maken.  Op dat moment is het héél belangrijk dat je beseft dat je er niet alleen voorstaat.  De steun van je partner en van anderen uit je directe omgeving helpen jou wel het bos door de bomen te zien.  Zoniet bestaat de kans op depressie ... maar dan zijn we ver van huis.

Naast de druk op jou persoon die gevoelig verhoogd, rijzen daarnaast ook bepaalde vragen en onzekerheden die je zowel bewust als onbewust gaan bezig houden. Het is dan ook belangrijk om over deze zaken te praten, raad te vragen en ervaringen uit te wisselen. De meest gestelde vragen gaan natuurlijk over het kindje zelf : zal het gezond zijn, zal het niks mankeren ; over de bevalling : zal alles vlot verlopen, zal ik veel pijn hebben, ik zal toch geen miskraam krijgen, wordt het een keizersnede ...; en tenslotte over de periode na de bevalling : zal ik achteraf veel pijn hebben, kan ik het aan om voor dat kindje te zorgen, ik zal toch geen infectie opgelopen hebben, zal ik blijvende littekens overhouden, zal ik mijn leven opnieuw kunnen organiseren na de bevalling ... enzovoort.
Veel vragen natuurlijk, bijzonder voor de vrouwen die voor de eerste keer zwanger worden.  Opnieuw is het héél belangrijk om te rade te gaan bij mensen die u op een reële manier kunnen uitleggen wat er precies allemaal zal gebeuren en wat er u te wachten staat.   De angst en vrees voor het onbekende kan slechts op die manier weggenomen worden.  Gebeurt dit niet, dan is er kans op een depressie.  Misschien nog niet voor de bevalling, want zolang houdt u zich wel sterk, maar dan wel achteraf; een postnatale depressie.
Belangrijk hierbij is de reactie en de houding van uw partner.  Vergeet niet, u staat er echt niet alleen voor.  Bereid u samen grondig voor en informeer u zoveel mogelijk, zodat praktisch alle vraagtekens voor de bevalling worden weggenomen.

Er bestaat een kans op een kritieke fase voor de vrouw, na de bevalling.  Waar jij gedurende negen maand het middelpunt van de aandacht was, gaat het grootste deel van de aandacht nu plots naar jou kindje.  Tijdens het korte verblijf na de bevalling in het ziekenhuis ga je daar niet zo direct iets van merken, maar dat plotse gevoel van leegte, eenzaamheid en zelfs nutteloosheid kan de kop opsteken wanneer je terug thuis bent.  Tenslotte bevindt men zich dan gedurende enkele maanden in een periode waar men, in de meeste gevallen, alleen met het kindje thuis vertoeft.  Je dagelijkse contacten buitenshuis zijn plots verdwenen en terwijl je partner naar zijn werk vertrekt, blijf jij thuis achter.  Hier bestaat een gevaar op vereenzaming en het zich afsluiten van de maatschappij.  Het is dan ook heel belangrijk dat je, natuurlijk met je kindje, je buitenshuis begeeft.  Op dat moment heb jij veel contact nodig, al besef je dat misschien niet zelf. 
 

 
   

Kinderen

© copyright WorldwideBase 2005-2009