header_reptielen


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Zeeschildpadden en hun bedreigingen

 

Reptielenpagina klik hier

 

Zeeschildpadden zwemmen al zoín 100 miljoen jaar in de zeeŽn op aarde. Ze lijken veel op hun verwanten van het vaste land, al verschillen hun ledematen. De krachtige voorpoten dienen als peddels, de kleinere achterpoten zijn geschikt om mee te sturen.

Er bestaan zeven soorten die een duidelijke voorkeur hebben voor de warmere zeeŽn. Alleen de reusachtige lederschildpad waagt zich ook in koud water; ze zijn zelfs bij IJsland gezien.

In het gedrang

Eenmaal volwassen, hebben de uit de kluiten gewassen reptielen nauwelijks natuurlijke vijanden. Zoín stevig schild is zelfs voor haaien een onaangename hap. Miljoenen jaren lang konden de dieren dan ook ongestoord door de oceanen trekken. Ze leggen soms wel duizenden kilometers af tussen hun voeselgebieden en de gebieden waar ze zich voortplanten.

Het ongestoorde bestaan van de zeeschildpadden komt echter steeds verder in het gedrang. Door een combinatie van menselijke bedreigingen verkeren de dieren in het nauw. Zes van de zeven soorten staan te boek als bedreigd, waarvan drie soorten zelfs ernstig. Het Wereld Natuur Fonds is onlangs een campagne gestart om het lot van de zeereptielen te verbeteren.

Visnetten

De trektochten door zee zijn voor de zeeschildpadden tegenwoordig risicovolle ondernemingen. Naar schatting enkele honderdduizenden zeeschildpadden raken per jaar als bijvangst verstrikt in visnetten en vislijnen en verdrinken. Naast gewone visnetten hebben de dieren veel te lijden van netten van garnalenvissers en Ďlonglinersí, lange lijnen met haken die o.a. gebruikt worden bij de tonijnvisserij.

Aanvaringen en vervuiling

Andere gevaren die de dieren tijdens hun trektochten ondervinden, zijn aanvaringen met boten, waardoor talloze dieren sterven.
Ook vervuiling op zee door olie en afval kost vele zeeschildpadden het leven. De schildpadden krijgen hierdoor allerlei ziektes zoals fibropapilloma, een soort kanker. De vervuiling tast ook hun voedselgebieden aan, zoals koraalriffen en zeegrasvelden.

Volgebouwde legstranden

Het duurt minimaal tien, soms wel tientallen jaren, voordat zeeschildpadden de leeftijd bereiken waarop ze zich voortplanten. De reptielen leggen hun eieren op het strand, een plek waar de vrouwtjes ieder jaar weer terugkeren. Steeds meer legstranden verdwijnen echter door het massatoerisme. Stranden worden volgebouwd en door aanleg van kunstlicht kunnen de pas uitgekomen schildpadjes de weg naar zee niet meer vinden. De dieren oriŽnteren zich namelijk op het maanlicht om de zee te bereiken.

Consumptie en handel

De eieren worden op veel plekken bovendien uitgegraven voor menselijke consumptie. Ook wordt het vlees gegeten en van de groene zeeschildpad wordt zijn groene lichaamsvet voor soep gebruikt. Deze soort wordt dan ook wel soepschildpad genoemd.
Daarnaast wordt er wereldwijd nog steeds levendig gehandeld in schildpadproducten, zoals het schild van de karetschildpad, het vet van de groene zeeschildpad en het leer van de warana.

Aanpak

Bescherming van de zeeschildpadden vergt een wereldwijde aanpak en een lange adem, want de bereidingen zijn legio. Het WNF zet zich samen met andere organisaties en overheiden in om de reptielen voor de lange termijn te behouden.

Bijvoorbeeld door legstranden te beschermen, een netwerk te creŽren van zeereservaten en afspraken te maken met de visindustrie over minder schadelijke vistechnieken. Zo bestaan er visnetten met ontsnappingsluiken, de zogheten Turtle Excluder Devices. Het zijn maatregelen die veel overleg vergen. Een belangrijke stap kan wellicht in februari 2004 worden gezet. Dan vindt in MaleisiŽ de Convention of Biological Diversity plaats, waarbij bescherming van zeegebieden op de agenda staat. Momenteel is ongeveer 1 procent van de zee beschermt. Het WNF hoopt dat dit cijfer in 2010 is gestegen tot 10 procent.

 

 

Reptielenpagina klik hier

 

Nieuwe pagina 1



uw eigen startpagina

© copyright WorldwideBase 2005-2009