Mars werd eind 2003 en begin 2004 bestookt met
aardse verkenners. Er daalden drie stuks in de ijle atmosfeer af, om per airbag
stuiterend op het Marsoppervlak tot stilstand te komen. De verkenners zullen naar schatting een half jaar
mee gaan, en moeten in die tijd niet alleen sporen zien te vinden van stromend water, maar als het even
kan graag ook van buitenaards leven.
Want dat is een prangende vraag die de mensheid al eeuwen stelt: zijn er
Martianen? Honderd jaar geleden leek de rode planeet nog een wereld met kanalen en water, waar marswezens
het uitstekend naar hun zin leken te hebben. En hoewel de moderne wetenschap inmiddels duidelijk gemaakt
heeft dat de kanalen nimmer door intelligente individuen zijn gegraven, is er nog steeds geen
ondubbelzinnig antwoord op de vraag of er ooit Martiaans leven heeft bestaan. Misschien leven er nog
steeds wel bacteriën op de rode planeet.
Die onzekerheid komt mede door de complexe geologische sporen die hedendaagse marssatellieten vastleggen.
Sommige geulen lijken recent drooggevallen rivieren, andere doen vermoeden dat er al honderden miljoenen
jaren geleden reusachtige vloedgolven over het planeetoppervlak raasden. Maar waar kwam dat water dan
vandaan? Waar is het nu gebleven? En was het genoeg om wezens te kunnen voeden?
Op papier hebben de drie nieuwe marsverkenners Beagle, Spirit en Opportunity de juiste instrumenten aan
boord om een paar mysteries voorgoed op te helderen. Met geluk weten we binnenkort of Mars ooit een warme
wereld was, of gewoon het zoveelste dode rotsblok. Met heel veel geluk komen we er achter of er ooit leven
was op Mars. Maar als het verleden een ding leert, is het wel dat Mars zijn geheimen slechts mondjesmaat
prijsgeeft. De rode planeet beantwoordt iedere vraag met een wedervraag. Of, als we geluk hebben, met een
ontwijkend antwoord. |
 |
De Missies
naar
Mars |
