header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Bahamas

 

Terug naar overzicht Noord-Amerika >>

 


Bahamas (officieel: The Commonwealth of the Bahamas), monarchie binnen het Gemenebest van Naties, op de gelijknamige eilandengroep in de Atlantische Oceaan, gelegen ten zuidoosten van de Verenigde Staten. De Bahamas omvatten ca. 700 eilanden (waarvan slechts 29 bewoond) met een gezamenlijke oppervlakte van 13.939 km2, met (schatting 1995) 272.000 inw., 20 inw. per km2; hoofdstad: Nassau, op het eiland New Providence. Munteenheid is de Bahama-dollar (Ba $), onderverdeeld in 100 cents. Nationale feestdag is 10 juli, Onafhankelijkheidsdag.

       
1. Fysische geografie

bahamas pictures - The Beach at Frenchmans CoveDe eilanden zijn meest laag en vlak, met slechts aan sommige noordoostkusten enige duinvorming. Het hoogste punt, een duintop van 63 meter, bevindt zich op Cat Island. Het klimaat is mild: temperatuur van gemiddeld 21 ░C in de winter en 27 ░C in de zomer en een jaarlijkse neerslag van ca. 1150 mm, die voor het grootste deel in de zomermaanden valt. De overheersende windrichting is noordoost in de winter en zuidoost in de zomer. In de periode van juli tot november komen soms zware orkanen voor.
Op de eilanden Grand Bahama, Great Abaco, Andros en New Providence bevinden zich enkele naaldbossen; elders bestaat de vegetatie in hoofdzaak uit struikgewas en enkele lage bomen. De dierenwereld is vooral vertegenwoordigd door hagedissen, kikkers en slangen (waarvan geen enkele giftig). Van de zoogdieren komen er de agoeti (een knaagdier) en diverse soorten vleermuizen voor. De flamingo is de nationale vogel.

2. Bevolking
De bevolking is volledig geconcentreerd op slechts twintig eilanden. Het grootste deel (ca. 75%) woont op het relatief kleine (207 km2) eiland New Providence en op Grand Bahama (1373 km2). De bevolking is voor 72% van Afro-Caribische herkomst; 14% is mulat en mesties en 12% blank. De jaarlijkse bevolkingsgroei is (1995) 1, 7%. Van de bevolking leeft 64% in de steden. De gemiddelde levensverwachting bij geboorte is 72 jaar.
De landstaal is Engels. De bevolking is overwegend protestants: 29% baptisten en 5% methodisten. De Anglicaanse Kerk is staatskerk, 15% behoort daartoe; ca. 15% van de bevolking is rooms-katholiek. De grondwet garandeert godsdienstvrijheid.

3. Bestuur en samenleving
De Bahamas vormen een parlementaire monarchie binnen het Britse Gemenebest. De eilanden worden centraal bestuurd vanuit Nassau. Staatshoofd is de Britse vorst(in), die volgens de grondwet van 1973 vertegenwoordigd wordt door een gouverneur. Sinds de onafhankelijkheid is dat een Bahamees. De wetgevende macht berust bij de Senaat, die bestaat uit 16 door de gouverneur benoemde leden, en het Huis van Afgevaardigden met 49 direct gekozen leden. Om de vijf jaar vinden verkiezingen plaats voor de wetgevende vergadering. Staatsburgers boven de achttien jaar hebben zowel actief als passief kiesrecht. De Bahamas zijn lid van de Verenigde Naties, van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), de CARICOM en geassocieerd lid van de Europese Unie. Er is geen permanent leger; de 'Royal Bahama police force' vormt een paramilitaire organisatie.
De Progressive Liberal Party (PLP) was 25 jaar lang verreweg de grootste partij in het Huis van Afgevaardigden, maar in 1992 verloor zij haar meerderheid vanwege jarenlange corruptieschandalen in samenhang met drugssmokkel. De enige andere politieke partij van belang is de Free National Movement. De vakcentrales zijn vrijwel alle verenigd in de Commonwealth of the Bahamas Trade Union Congress (CBTUC).

4. Economie
In vergelijking met de Caribische eilanden zijn de Bahamas zeer welvarend te noemen, hoewel de welvaart sterk ongelijk verdeeld is. Het nationaal inkomen per hoofd van de bevolking bedraagt (1994) US $ 11.790. Een belangrijk probleem vormt de in de jaren zeventig sterk gegroeide werkloosheid, die in 1995 ruim 10% van de beroepsbevolking trof, aanzienlijk minder dan voorheen. De belangrijkste economische sector is het toerisme (1993: 31% van het bnp; 31% van de werkgelegenheid; 1993: 3,68 miljoen toeristen). Dankzij het gunstige fiscale klimaat (geen inkomstenbelasting, geen vennootschapsbelasting) hebben de Bahamas zich ontwikkeld tot een belangrijk financieel centrum. Freetown bezit moderne haveninstallaties en verschillende industrieŰn. De voornaamste exportproducten zijn ruwe olie en chemische producten (81% van de uitvoer) schaaldieren, zout, hout, rum, cement en aragoniet. Ge´mporteerd worden (vnl. uit Saoudi ArabiŰ, de Verenigde Staten en Nigeria) o.m. voedings- en genotmiddelen en halffabrikaten. In 1966 is er een decimaal geldstelsel ingevoerd, dat gebaseerd is op de Bahamadollar, waarvan de waarde ongeveer overeenkomt met die van de Amerikaanse dollar. De landbouw is, in tegenstelling tot de visserij die vrijwel in de hele binnenlandse behoefte voorziet, van weinig belang.
Nassau en Freetown beschikken over een internationale luchthaven; daarnaast zijn er ruim vijftig landingsbanen die gebruikt worden voor binnenlands verkeer.

5. Geschiedenis
De Bahamas zijn ontdekt door Christopher Columbus: vrijwel algemeen houdt men Watlingseiland voor San Salvador, waar Columbus op 12 okt. 1492 is geland. De Spanjaarden hebben de eilanden niet gekoloniseerd. Wel hebben zij de autochtone bevolking overgebracht naar Ha´ti, om hen daar in de mijnen te laten werken. In 1629 veroverden de eerste Engelsen de Bahamas, in de 17de eeuw nestelden zich er ook zeerovers. In 1729 kwam het gezag over de eilanden rechtstreeks bij de Britse Kroon te berusten. In 1838 werd de slavernij afgeschaft. In 1964 kregen de Bahamas intern zelfbestuur, in 1973 werden ze volledig onafhankelijk.
De grootste politieke partij, de Progressive Liberal Party (PLP) behaalde bij de parlementsverkiezingen van juni 1982 55% van de stemmen. In 1984 waren er demonstraties wegens de corruptie bij de overheid en de hero´nehandel; in 1986 zegden de Verenigde Staten hulp toe bij het bestrijden van de drugshandel. In juni 1987 won de PLP opnieuw de verkiezingen; bij deze verkiezingen zou gefraudeerd zijn. In febr. 1988 werden bij een drugsproces in de Verenigde Staten beschuldigingen geuit jegens de premier van Bahamas, Sir Lynden Oscar Pindling; hij zou in drugssmokkel verwikkeld zijn. In aug. 1992 won de oppositionele Free National Movement (FNM) de verkiezingen, waarmee een eind kwam aan het bewind van Pindling, die sinds de onafhankelijkheid (1973) premier was geweest. Premier werd Hubert Ingraham, voormalig lid van de PLP, die streefde naar liberalisering van de economie en de bestrijding van de corruptie. De voormalige minister van Buitenlandse zaken en Justitie, Orville Turnquest, werd begin 1995 benoemd tot de nieuwe gouverneur-generaal.

Telefoongids Bahamas
Postcodes
Bahamas

 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


ę copyright WorldwideBase 2005-2009