header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Burundi

 

Terug naar overzicht Afrika >>

 

Oppervlakte 27.834 km2 (0,8 x Nederland)
Hoofdstad Bujumbura
Inwonertal 6,75 miljoen (2002, schatting EIU)
Bevolkingsdichtheid 242 inwoners per km2
Godsdienst
Christelijk (67%, waarvan 62% rooms katholiek), inheemse godsdiensten (32%), islamitisch(1%)
Taal Kirundi, Frans
Nationale feestdag(en) 1 juli (onafhankelijkheidsdag)
Klimatologische gesteldheid Tropisch

 

Burundi

Geschiedenis
Anders dan de meeste andere Afrikaanse landen was Burundi, toen het gekoloniseerd werd, al een staatkundige eenheid. Het koninkrijk Burundi werd in 1899 toegevoegd aan Duits Oost-Afrika en kwam in 1916 onder Belgisch bestuur. In januari 1962 werd Burundi onafhankelijk en won de Union pour le progrès national(Uprona), aanvankelijk geleid door prins Rwagasore, de verkiezingen. Rwagasore werd in oktober 1961 vermoord door aanhangers van de rivaliserende Parti démocrate chrétien en daarmee begon het openlijke conflict tussen het Hutu- en het Tutsi-deel van de bevolking. In 1965 werd wederom de premier vermoord. De politieke crisis en een couppoging die daarop volgde, leidden tot het afslachten van vrijwel de hele politieke bovenlaag van de Hutu-bevolking. Een volgende couppoging in 1972 mondde uit in een massamoord waarbij tussen de 100.000 en 200.000 Hutu's omkwamen. Ca. 200.000 mensen vluchtten naar de DRC, het toenmalige Zaïre.
In 1987 pleegde majoor Pierre Buyoya een geslaagde staatsgreep. In juni 1992 vonden voor het eerst weer presidentiële verkiezingen plaats en de kandidaat, Melchior Ndadaye, van de Front pour la Démocratie au Burundi(Frodebu) won. Ook de parlementsverkiezingen werden door Frodebu gewonnen.
In oktober 1993 werd Ndadaye vermoord bij een mislukte legercoup. Cyprien Ntaryamira(Frodebu) werd door de Nationale
Assemblee als opvolger aangewezen. Hij kwam om samen met de Rwandese president in het toestel dat in april 1994 bij Kigali werd neergeschoten. Na diverse politieke crises en etnische gewelddadigheden greep op 25 juli 1996 majoor Buyoya (foto rechts) opnieuw de macht. Omringende landen stelden vervolgens een economische boycot in tegen Burundi. Een groot deel van de leiding en leden van diverse Hutu-oppositiepartijen waren inmiddels naar het buitenland gevlucht.
In juni 1998 begonnen in Arusha vredesbesprekingen met bemiddeling van oud-president Nyerere van Tanzania In januari 1999 werden de economische sancties opgeschort. Na het overlijden van Nyerere nam eind 1999 oud-president Mandela van Zuid-Afrika de bemiddeling over. Dit resulteerde in augustus 2000 in het Akkoord van Arusha, ondertekend door de Burundese regering en alle 17 politieke partijen. Het gewapend verzet van de Forces pour la Défense de la Démocratie (FDD) en de Forces Nationales pour la Libération (FNL) nam niet deel aan de onderhandelingen en distantiëert zich van het Akkoord. Op 1 november 2001 trad onder president Buyoya een overgangsregering aan, samengesteld uit bijna alle politieke partijen. Na anderhalf jaar zal Buyoya het presidentschap voor de tweede helft van de periode overdragen aan een kandidaat van Hutu-origine. Na de overgangsperiode van drie jaar zullen verkiezingen worden gehouden.

Staatsinrichting
Burundi is een republiek met een president en een vice-president, geen premier, 23 ministers en een Assemblée Nationale met leden, waarvan er 40 niet zijn gekozen maar benoemd. In oktober 2001 is een overgangsgrondwet in werking getreden. Nieuwe verkiezingen zullen aan het eind van de overgangsperiode, op zijn vroegst in 2004, plaatsvinden. De wetgeving is gebaseerd op de Belgische.

Binnenlandse politiek
De belangrijkste partijen zijn het Front pour la démocratie au Burundi(Frodebu-van Hutu origine) en Union pour le progrès national(Uprona van Tutsi-origine).
Het leger wordt gedomineerd door Tutsi's. Daarnaast zijn er zowel radicale Tutsi- als Hutu-milities actief. De laatste opereerden vroeger vooral vanuit de DR Congo, maar vanwege de oorlog aldaar opereren zij nu ook in toenemende mate vanuit Tanzania.

Mensenrechten
De mensenrechtensituatie in Burundi is slecht. Ca. driekwart van de gevangenen is niet aangeklaagd of veroordeeld. Het justitieel apparaat is onderbezet en etnisch onevenwichtig samengesteld. Willekeurige arrestaties zijn aan de orde van de dag. Driehonderd personen hebben in processen van dubieuze kwaliteit de doodstraf gekregen. Tot op heden is geen daarvan ten uitvoer gebracht. .
In de Burundese conflictsituatie worden de mensenrechten door alle partijen over het hele land op grote schaal geschonden. De oorlogssituatie heerst al onafgebroken sinds 1993 en de economische verloedering draagt ook een steeds grotere steen bij. De slachtoffers zijn vooral te vinden onder alle segmenten van de burgerbevolking.Van persvrijheid is weinig sprake.

Sociale situatie
Door wat de facto een burgeroorlog is, is de sociale situatie verslechterd. Met name onder de vele interne en externe vluchtelingen is de sociale situatie slecht. Ondervoeding, HIV-besmetting, cholera en andere ziektes eisen hun tol.

Economische situatie

Na de opheffing van de economische sancties begin 1999 was er sprake van een kleine opleving van de economie. Door het geweld verkeert de economie in een voortdurende crisis. Er is een chronisch j gebrek aan buitenlandse valuta.
Er heerst grote werkeloosheid. De landbouw heeft drie achtereenvolgende jaren te lijden gehad van gebrek aan regen. Ook de voortdurende rebellenaanslagen door het hele land doen de landbouw geen goed. Milieubeleid
Gezien de binnenlandse situatie is er geen sprake van een milieubeleid.

Buitenlands beleid en veiligheidsbeleid
Burundi is betrokken bij het conflict in de DR Congo. Burundese troepen bevinden zich in de DR Congo, maar zullen zich waarschijnlijk binnenkort terugtrekken. De verhouding met Tanzania is gespannen, omdat de Burundese regering de Tanzaniaanse regering herhaaldelijk ervan beschuldigd Hutu-milities in de vluchtelingenkampen te bewapenen en te trainen. In deze kampen verblijven al jaren honderdduizenden vluchtelingen. Ook in het Oosten van de DRC verblijven sinds 1972 een paar honderdduizend Burundezen, die echter door de ontwikkelingen in de DRC voor een deel naar Tanzania zijn gevlucht.

 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009