Definitie
Van kritieke ischemie wordt gesproken als een
persisterende rustpijn bestaat ondanks meer dan twee
weken continu analgeticagebruik met een enkeldruk van
ten hoogste 50 mmHg en/of een teendruk van ten hoogste
30 mm Hg en/of er een ischemisch ulcus of gangreen van
de voet of tenen bestaat met een enkeldruk van ten
hoogste 50 mmHg en/of een systolische teendruk van
maximaal 30 mmHg.
De term kritieke ischemie wordt gebruikt om die
patiënten aan te duiden bij wie chronische ischemische
rustpijn aanwezig is, al of niet met ulceratie of
gangreen die het gevolg zijn van objectief vastgesteld
perifeer arterieel vaatlijden. De term kritieke ischemie
houdt ook in dat het probleem chronisch is en moet
onderscheiden worden van acute kritieke ischemie
Klinische verschijnselen
De patiënt heeft pijn in het been in rust. Het typische
verhaal is de patiënt die 's nachts wakker wordt van de
pijn, en bij wie de pijn zakt na even te zitten (been af
laten hangen) of lopen, en bij wie de pijn na enige uren
slapen weer terugkomt. Overdag zal de mobiliteit van de
patiënt zeer beperkt zijn door een korte pijnvrije
actieradius. Het aangedane been kan kouder en bleker
(soms bleekpaars) zijn dan het goede been, en er kan
spieratrofie en vertraagde groei van nagels (kalknagels)
en verminderde beharing zijn. Verder kunnen ulceraties
of gangreen aanwezig zijn.
