Wanneer we de vraag stellen naar de zin van ons bestaan, dan wordt dit door onze maatschappij automatisch gelinkt aan een religieuze gedachte. Net als zou het bestaan van de mens en de mensheid enkel en alleen zin hebben om religieuze redenen.  Ik beweer hierbij niet dat religie geen onderdeel kan zijn van het antwoord op mijn vraag, maar zowel een niet gelovige als een gelovige heeft een visie hieromtrent.

De zin van ons bestaan is wellicht de meest gestelde vraag aller tijden en nog steeds slaagt niemand erin om hierop een pasklaar antwoord te geven. Over het 'hoe' zijn heel wat geleerden en wetenschappers het intussen eens. De oerknal en de daarop volgende evolutie gespreid over miljoenen jaren, heeft uiteindelijk geleid tot de wereld en de mensheid die we nu kennen. Ook hieromtrent bestaan er nog heel wat hypothesen en sterk uiteenlopende meningen, maar we spreken over iets tastbaars, iets waar je een periode, een tijdperk of in het beste geval een datum kunt opkleven. Het waarom is echter heel wat moeilijker te vatten. Pas wanneer we het waarom van dit alles kunnen achterhalen kennen we uiteindelijk het antwoord op de 'zin van ons bestaan'.

Wanneer we kijken naar de dierenwereld stellen we vast dat de voortplanting bij een dier centraal staat. Een dier zal alles doen om zich in de eerste plaats in stand te houden en te overleven, om op die manier zich voort te kunnen planten. Ditzelfde instinct vinden we voor een stuk terug bij de mens, maar dan in een meer gesofisticeerde vorm. De voortplanting maakt deel uit van ons bestaan, maar staat bij ons niet centraal. Het is één van onze natuurlijke behoeften, maar we leiden die zelf wel in de gewenste banen. Het is met andere woorden geen dominant doel voor de mens. Bij de moderne mens staat de 'ik-figuur' met zijn hogere 'behoeften' centraal. Over dit punt hebben wij het uitvoerig op een afzonderlijke pagina.

Als we spreken over het 'waarom' van ons bestaan komen automatisch terecht bij de vraag naar de voorbestemming of het lot. Het feit dat wij hier nu zijn, is dat toeval of is dat voorbestemd. Is er een reden voor. Het feit dat we nu zijn wie we zijn, in gezelschap van die bepaalde personen of deze plaats, is dat ergens voorbestemd of is dat puur toeval. Moeilijk om te vatten, want alles wat we ooit gedaan hebben en nu nog doen vormen 'schakels' in ons leven, die telkens in elkaar haken en onze levensketting langer maken. Indien er zich bepaalde dingen in het verleden niet hadden voorgedaan, zouden er belangrijke schakels in onze ketting kunnen ontbreken en zou de ketting er op dit moment gans anders kunnen uitzien. Misschien is er een combinatie tussen het toeval en het voorbestemde, maar wij zijn als mens niet in staat om dit te vatten en meer nog, om de toekomst te voorspellen.