Het woord Dinosauriërs komt van het Grieks (deinos = verschrikkelijk, en sauros = hagedis), en is de verzamelnaam voor een uitgestorven, zeer grote, maar heterogene groep van de , met als belangrijkste gemeenschappelijk kenmerk dat hun poten onder het lichaam stonden en niet zijdelings, zoals bij de andere reptielen. Verder onderscheiden zij zich van de andere reptielen door hun constante lichaamstemperatuur. Het is mogelijk dat de kleine soorten veren of haren hadden om hun temperatuur op peil te houden. De oervogel Archaeopteryx, die ook veren had, wordt als een directe afstammeling van de Dinosauriërs beschouwd.

Er zijn vele fossielen van dinosauriërs gevonden: botten, soms voetsporen en een enkele keer een afdruk van een dier of van een stukje huid. Zo konden hun vormen, huidbedekking en soms zelfs geluiden afgeleid worden. Sommige dinosauriërs werden enorm groot: het grootste roofdier van alle tijden was Tyrannosaurus (foto links), die 12 m lang kon worden. Seismosaurus, een planteneter, kon waarschijnlijk zelfs 40 m halen. Daarentegen werd Compsognathus niet veel groter dan een kip.

Deze leefden van de Trias tot het Krijt. Zij leefden alle op het land. Het waren bijna allemaal vleeseters. Als groep zijn zij te herkennen aan de driestralige organisatie van het bekken, waarin het schaambeen (pubis) naar voren is gericht, en dat geen afzonderlijk, naar voren gericht uitsteeksel bezit als bij het vierstralige bekken van de Ornithischia. Bekende geslachten zijn: Atlantosaurus, Brachiosaurus, Brontosaurus (nu Apatosaurus geheten), Diplodocus en Tyrannosaurus.

Deze leefden vanaf de Boven-Trias tot het Boven-Krijt. Het waren op het land levende, plantenetende reptielen. Zij bezitten een merkwaardige vierstralige organisatie van het bekken, waarin het schaambeen een naar voren gericht uitsteeksel bezit langs de rand van de buik. Een bekend geslacht is Iguanodon.

De Dinosauriërs leefden gedurende Trias, Jura en Krijt. Zij bereikten het hoogtepunt van hun ontwikkeling tijdens Jura en Krijt en stierven ca. 65 miljoen jaar geleden aan het eind van het Krijt snel uit. Het uitsterven van de Dinosauriërs wordt in verband gebracht met de inslag van meteorieten afkomstig van een enorme komeet. De inslag in een kalksteengebied bij Yucatan moet zoveel CO2 (kooldioxide) in de atmosfeer hebben gebracht dat door het broeikaseffect de temperatuur snel met tien graden gestegen zal zijn. In zee stierven veel algen binnen korte tijd uit. Op het land ontstonden enorme vloedgolven en ontstond een verzengende hitte. Mogelijk konden de Dinosauriërs hun lichaamstemperatuur niet binnen aanvaardbare grenzen houden en werden zij zo beconcurreerd door nieuwe levensvormen die dat wel konden (m.n. de zoogdieren) dat de meeste soorten de strijd om het bestaan binnen korte tijd verloren. Later zijn de overblijvende soorten alsnog uitgestorven.