Waren er vliegende reptielen en/ of leefden er dinosauriërs in zee
Gedurende de 120 miljoen jaar waren er ook reptielen die in de zeeën en de lucht leefden, alleen dit waren geen dinosauriërs. Sommige van deze dieren werden al snel even groot en bloeddorstig als de grote dinosauriërs. De reptielen waren de eerste schepels die op het land konden leven, maar al heel vroeg in de geschiedenis van de reptielen hebben enkele het land weer verlaten en hoewel ze lucht konden inademen, het leven in de zee hadden gekozen. Het waren nog steeds reptielen, maar in de loop van miljoenen jaren veranderde hun vorm en uiterlijk, zij pasten zich aan aan het waterleven.

Waren de waterreptielen vlees- of planteneters
De zeeën waren vol vissen, maar de waterreptielen waren de grootste en felste waterbewoners. De meeste aten liever de vissen dan planten. Eén soort leek op een grote vis met vinnen. Hij had namelijk een grote staart en een vin, die leek op die van een haai, op zijn rug. Dit beest had lange puntige kaken, met scherpe tanden en het at vissen. Er waren ook reusachtige schildpadden, meer dan 3 meter lang en één soort woog zelfs ongeveer 2700 kilo. Deze reusachtige schildpadden hadden geen (echte) vijanden, die hen zouden op kunnen eten en ze zwommen in ondiepe wateren, die ze onveilig maakten voor de arme vissen die ze aten. Er leven tegenwoordig nog schildpadden, maar die zijn veel kleiner en kleine schildpadden hebben niet zoveel voedsel nodig en hebben dus een grotere overlevingskans.

De Achaeopteryx

De Pteranodon

Bestaan zeeslangen
Toen de dinosauriërs op het land leefden, waren er enkele zeereptielen die op angstaanjagende zeeslangen leken. Sommige van deze dieren waren wel 15 meter lang, hadden een lange nek, een staart en 4 poten, die leken op vinnen. Hun kop was klein, maar de kaken waren krachtig en vol met scherpe tanden. Als zo’n dier aan de oppervlakte zwom, keek hij voortdurend uit naar vissen. Als het er één zag, schoot de lange hals uit en bliksemsnel zat de vis tussen de scherpe kaken. Hoe glibberig de vis ook was, hij kon niet uit de kaken ontsnappen. Er zijn geleerden die zeggen dat in de oceanen nu nog van deze soort grote wezens leven, die men nog nooit heeft gezien. Er wordt gezegd dat deze dieren te diep zwemmen en zo vlug zijn, dat men ze niet met gewone netten kan vangen.

Waren de vliegende reptielen vogels
Behalve op het land en in de oceanen waren er ook reptielen die door de lucht vlogen, alleen het waren geen vogels, maar ze hadden wel vleugels. De eerste vliegende reptielen waren klein, niet groter dan een mus. Deze kleine felle dieren hadden lang kaken met scherpe tanden, aan de vleugels hadden ze klauwen en een staart met een vin aan het uiteinde.

Hadden de vliegende reptielen veren
De latere vliegende reptielen verloren hun tanden en het grootste deel van hun staart. Ze hadden een lange puntige bek en een grote benige kam op de kop. De vleugels waren grote huidplooien om mee te zweven, want deze reptielen hadden geen veren en de vleugels hadden klauwen. De grootste van de ‘vliegende draken’ was zo groot als een klein vliegtuig. De spanwijdte was ongeveer 8 meter en al deze vliegende reptielen waren vleeseters. Ze jaagden op kleine land- en zeedieren, ze doken op hun prooi en grepen die in de vlucht met hun lange kaken.