header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Egypte - bestuur
en samenleving

 

Terug naar overzicht Afrika >>

 

Bezoek ook onze rubriek Egypte en het verleden >>

3. Bestuur en samenleving

3.1 Staatsinrichting
Egypte is een presidentiŽle republiek met een democratisch, socialistisch systeem, gegrondvest op 'de band tussen de werkende mensen, de historische erfenis van het land en de geest van de islam' (vastgelegd in de grondwet van 1964, herzien in 1971 en 1980). Er is vrijheid van godsdienstoefening, meningsuiting, vergadering en onderwijs. De wetgevende macht berust bij een parlement met twee Kamers. De Volksvergadering bestaat uit 454 leden, van wie 444 gekozen worden in algemene verkiezingen, en de overige 10 door de president worden benoemd. De zittingsduur is vijf jaar. Daarnaast bestaat de Consultatieve Raad (Shura) met 210 leden, van wie er 57 door de president worden benoemd en de rest wordt gekozen. De uitvoerende macht berust bij de president en bij het kabinet. De president wordt voor een termijn van zes jaar gekozen door het parlement. Deze keus moet bevestigd worden door een referendum. De president benoemt ťťn of meer vice-presidenten en de ministers.
Volwassen Egyptenaren hebben kiesrecht; men is om dit recht uit te oefenen verplicht zich in te laten schrijven in het kiesregister, maar daar een burgerlijke stand en controle ontbreken, is de opkomst bij verkiezingen gewoonlijk laag. Bij de parlementsverkiezingen bestaat een kiesdrempel van 8%. (foto : Nasser)
3.2 Administratieve indeling
Egypte is bestuurlijk verdeeld in 26 gewesten (of gouvernementen). Aan het hoofd van de gewesten, die onderverdeeld zijn in districten en gemeenten, staat een gouverneur, benoemd door de president.
3.3 Aansluiting bij internationale organisaties
Egypte is lid van de Verenigde Naties en een aantal van haar suborganisaties en van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE). In 1979 werd Egypte vanwege het in dat jaar gesloten vredesverdrag met IsraŽl, eenzijdig uit de Arabische Liga gestoten en de zetel van deze organisatie werd overgeplaatst van CaÔro naar Tunis. Terzelfder tijd trof Egypte een zelfde lot om dezelfde reden als lid van de Raad voor Arabische Economische Eenheid. Deze organisatie verplaatste haar zetel van CaÔro naar Amman. Binnen de Organisatie van Arabische Olie Exporterende Landen (OAPEC) werd Egypte geschorst. In 1989 werd Egypte formeel weer tot deze drie organisaties toegelaten. Voorts is Egypte lid van de Islamitische Ontwikkelingsbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank en de Islamitische Conferentieorganisatie.
3.4 Politieke organisatie, partijwezen en vakbeweging
Van 1957 tot 1976 was de Arabische Socialistische Unie de enige wettelijk toegestane politieke partij met de president als hoofd. In 1978 formeerde president Sadat uit de later ontbonden Arabische Socialistische Unie zijn Nationale Democratische partij (NDP), die sindsdien het Egyptische politieke leven beheerst. In 1983 werd de Neo-Wafdpartij heropgericht als opvolger van de tussen 1919 en 1952 opererende nationalistische Wafdpartij. Tussen 1980 en 1987 kon ook de Moslim Broederschap (Ikhwan), in coalitie met andere partijen, aan de verkiezingen deelnemen. Zij is echter niet gelegaliseerd en wordt van regeringswege tegengewerkt. Overkoepelende vakorganisatie is de Egyptische Arbeidersfederatie (ETUF), waarbij meer dan 20 bonden zijn aangesloten (totaal 5 miljoen leden). De grootste bonden zijn die van de arbeiders in de agrarische sector, de lichte industrie, de bouwnijverheid, het transportwezen en de textielindustrie. De overheid heeft een sterke invloed op de activiteiten van de vakbeweging. Stakingen en uitsluitingen zijn verboden.

 

Ga door naar Egypte economie >>

 

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009