header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Egypte geografisch

 

Terug naar overzicht Afrika >>

 
Bezoek ook onze rubriek
Egypte en het verleden
>>




Egypte, officieel: Jumhuriyat Misr al-Arabiya (= Arabische Republiek Egypte), republiek in Noordoost-Afrika, 1.001.449 km2, met (schatting 1996) 66,3 miljoen inw. (66 inw. per km2); hoofdstad: Caïro. Munteenheid is het Egyptische pond (E£), onderverdeeld in 100 piaster. Naast de officiële bestaat er ook een toeristenkoers. Nationale feestdag is 23 juli, de dag van de revolutie van 1952.

1. Fysische geografie
 1.1 Landschap
Egyptes grondgebied bestaat haast volledig uit woestijn. Het bewoonbare gebied is slechts 55!000 km2 groot en omvat de vallei en de delta van de Nijl, de kustgebieden langs de Middellandse en de Rode Zee en een paar oasen in de Westelijke Woestijn. Fysisch-geografisch kan het land in vier gebieden worden verdeeld: het Nijlgebied, de Westelijke Woestijn, de Oostelijke Woestijn en het Sinaïgebied.
Het Nijlgebied, dat zich over 1250 km uitstrekt van de Soedanese grens tot de Middellandse Zee, is een vlak landschap, smal en bochtig. Vanaf de Soedanese grens tot ongeveer 320 km stroomafwaarts gaat de smalle Nijlvallei dwars door het Nubische zandsteen. Ten gevolge van de bouw van de Hoge Dam bij Aswan heeft zich hier het Nassermeer gevormd. Veertig kilometer ten noorden van Aswan is de alluviale vlakte ongeveer 16 km breed en zij wordt nog breder vanaf Isna, waar de Nijl tussen witte, steile kalksteenoevers stroomt. Van Aswan tot Assioet spreekt men van Opper-Egypte, daarna tot Caïro van Midden-Egypte. Bij Caïro begint de Nijldelta, waar het grootste gedeelte van de Egyptische bevolking woont (ook wel Neder-Egypte genoemd), een driehoekig alluviaal gebied, dat zich uitstrekt over een afstand van ca. 160 km van Alexandrië in het westen naar Port Said in het oosten. Onmiddellijk landinwaarts vanaf de kust bevindt zich een zone met moeras en brakke lagunes, waarvan gedeelten worden drooggelegd voor de landbouw.
Ten westen van het Nijldal ligt de Westelijke of Libische Woestijn (ongeveer 75% van het totale grondgebied), een uitermate droog plateau. Grote oasen komen voor in de depressies waar zoet water wordt aangeboord. Daar woont ook de enige woestijnbevolking. De Kattaradepressie, tot 130 m onder de zeespiegel, is te zout voor menselijke bewoning.
De Oostelijke of Arabische Woestijn strekt zich uit van de Nijlvallei tot de Rode Zee. Evenwijdig met de kust ligt een ruwe bergketen, met toppen van meer dan 1500 m: Dzjebel Sjajib, de hoogste, reikt tot 2187 m. De afwatering van de bergen heeft een netwerk van wadi's geschapen in de zachtere sedimentaire hooglanden aan weerszijden van de bergketen. Hier zwerven nomadische herders, die aan veeteelt doen dankzij het water uit de hier en daar voorkomende bronnen en verborgen holtes of dat van onder de droge beddingen van de wadi's naar boven wordt gehaald.
Het schiereiland Sinaï wordt door het Suezkanaal en de Golf van Suez gescheiden van de Oostelijke Woestijn en de Nijldelta. Dit onregelmatige, driehoekige plateau bereikt zijn grootste hoogte in het zuiden, waar Dzjebel Katherina de hoogste top van Egypte (2641 m) vormt.
1.2 Klimaat
Egypte ligt binnen de zone van de tropische woestijnen en heeft, het kustgebied van de Middellandse Zee uitgezonderd, een droog klimaat.
Het weer is erg standvastig; er zijn twee duidelijk te onderscheiden seizoenen: de hete zomer (mei-okt.) en de koelere winter (november-april). In de woestijn overschrijdt de temperatuur in de zomer overdag de 38 °C, maar de hitte ontsnapt 's nachts in de wolkenloze hemel, waarbij de temperatuur met 10 à 15 °C daalt. De temperatuur in de winter ligt aanzienlijk lager: het gemiddelde in januari is 12 à 16 °C. De neerslag is zeer gering. In de lente trekken nu en dan depressies over Egypte, die de chamsin, een droge verzengende wind, bekend door zijn zandstormen, met zich brengen. In tegenstelling tot het binnenland kent de Middellandse-Zeekust regenval in de winter (100 à 200 mm). De kust heeft bovendien zachtere winters en lagere zomertemperaturen dan het binnenland, door het matigende effect van de zee.
1.3 Plantengroei en dierenwereld
Schaars struikgewas schiet wortel op de wadigronden in de woestijn, vooral ten oosten van de Nijl; het grootste deel van de woestijn is echter zonder vegetatie. Woestijnplanten omvatten ruw gras, tamarisken en dwergmimosa's. Dadelpalmen bloeien in het Nijldal en in de oasen, waar men het grondwater dicht bij de oppervlakte aantreft. Langs de Nijl groeit papyrus.
Tot de grote woestijnzoogdieren behoren gazellen, hyena's en jakhalzen. Ichneumons leven in de delta. Bij de vogels zijn wouwen, haviken en gieren de meest voorkomende. De Nijl en de deltameren trekken watervogels zoals kraanvogels, ijsvogels en lepelaars aan. In het Sinaïgebergte komen steenbokken en panters zeldzaam voor. Ondanks de overbevolking zijn de woestijngebieden hier en daar nog ongerept.

 

Ga door naar Egypte bevolking >>

 

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009