header belgie

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

 De Famenne

 

 

 
De Famenne tussen Focant en Ciergnon : in het dromerige land van de weiden ......

Tussen het plateau van de Condroz en het massief van de Ardennen droomt een aanlokkelijke streek met groene, weidse horizonten en vochtige weiden waarin vredig de melkkoeien grazen : de Famenne, een laagte die zich over een breedte van zo'n zestig km. uitstrekt tussen Givet en Durbuy. Haar noordelijke grens wordt gevormd door een rij dorpjes met lieflijke namen als Falmagne, Forzée en Borlon, die nestelen aan de voet van de laatste kam van de Condroz. Aan haar zuidzijde rijst een echte paternoster van vaak beboste kalkheuvels die uit de diepten van de aarde lijken op te duiken. De aardrijkskundigen hebben het over de 'Kalkrand', maar de plaatselijke bevolking noem ze 'tičnes'. De Famenne onderscheidt zich van de hogergelegen plateau's door haar verschil in bodemstructuur. Dikke lagen leisteen liggen hier aan de oppervlakte en precies daaraan heeft deze laagte haar ontstaan te danken. Iedereen kent dit brosse kleigesteente met zijn schilferig uitzicht dat wat aan bladerdeeg doet denken. Maar weet iedereen dat het grootste slachtoffer van de ijstijden die herhaaldelijk onze streken troffen in de loop van het laatste miljoen jaren, precies deze leisteen is ? Onder inwerking van de vorst ging het water dat tussen de voegen was gesijpeld, uitzetten (u herinnert zich vast nog dat ijs een groter volume inneemt dan water) en de flinterdunne schilfertjes barstten uiteen in minuscule deeltjes omhuld met klei. Een schoolvoorbeeld van 'stenen uit de grond vriezen' zou men dit kunnen noemen. Langs de hellingen vloeide dit puinmateriaal geleidelijk aan naar beneden tot uiteindelijk alle oneffenheden van het landschap waren gladgestreken. Dan maakten de waterlopen het slopingswerk af : met de gestaagheid die hun al duizenden jaren eigen is, voerden zij het verweerde gesteente af en sleten zo de laagte dieper en dieper uit. Wie een betere kijk wil krijgen op dit buitengewone graaf- en slijtwerk van de natuur, moet ter hoogte van Focant de heuvel bestijgen die naar het dorpje Hour leidt.
Uit haar ondoordringbare bodem tovert de Famenne nu eens groene valleien, dan weer wuivende korenvelden die zich onder de zomerzon met goud kleuren, maar vooral uitgestrekte maailanden waaruit vanaf juni traditioneel de heerlijke geur van vers hooi opstijgt.  Slechts hier en daar steekt de donkere vlek van een bosje af tegen het decor van de vlakte en herinnert ons eraan dat de Famenne ooit een dicht bebost gebied was.
Deze streek stond in de Romeinse tijd bekend als de 'Falminia'. Net als overal elders hadden de invallers hier een heirweg aangelegd. Om geen te grote hoogteverschillen te moeten overbruggen, hadden zij verkozen de voet van de Kalkrand te volgen, die paternoster van kalkheuvels die de zuidgrens van de Famenne vormt. Daar ontwikkelde zich algauw een dichtbevolkt woongebied wat de ontginning van de streek ten goede kwam. De kalkgrond leverde lichte, ondiepe bodems die gemakkelijk te bebouwen waren. Zo spanden de mens en de natuur samen om een wig te drijven tussen de bossen van de Ardennen en die van de Famenne.
Wat ons van het oorspronkelijke woud werd overgeleverd, bestaat uit gemengd bos met hoofdzakelijk eik en ook esdoorn en berk. In het kreupelhout tiert de haagbeuk welig temidden massieven van mei- en sleedoorn. De kruidlaag is er van een ongeëvenaarde schoonheid. De eenvoudige bloemen van de ondergroei steken elkaar naar de kroon met de rijkdom van hun kleuren.
De zware, vochtige, ondoordringbare kleigrond van de Famenne leent zich moeilijk voor akkerbouw. Daarom nemen hooi- en weiland hier een belangrijk deel van de oppervlakte in. De oorspronkelijke vegetatie heeft door het intensieve gebruik van de grond heel wat van haar uitbundigheid en haar soortenrijkdom verloren. Toch houden her en der nog pollen pijpestrootje, wat weidekervel en verschillende soorten zeggen en biezen stand op de vochtigste delen. Spijtig genoeg is de herfsttijloos, die zo prachtig lila kleurt in het najaar, praktisch verdwenen.
De riviertjes die op hun bovenloop in de Ardennen nog bruisen en klateren, verliezen in de Famenne hun speels karakter. Als bij toverslag bedare ze en slingeren geruisloos verder tussen de stille weiden. Wie de echte, diepe rust zoekt, hoeft enkel in eenzaamheid het heldere water van de Lesse te volgen tussen Lessive en Walzin. Onderweg storten talloze kleine beekjes zich bruisend in de stroom. Hoog boven een kronkel rijst het koninklijke kasteel van Ciergnon. Deze onvergetelijke tocht voert door een stuk ongerepte natuur met een dromerige sfeer, een weinig bekend gebied dat het ontdekken overwaard is, want hier verloopt het leven nog op het tijdloze ritme van de seizoenen.

 

 Bezoek ook onze natuurbase >>

 

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009