Natuur worldwidebase

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Genetische code
 

 
   








 
De genetische code, of de wijze waarop de erfelijke eigenschappen tijdens de eiwitsynthese (zie eiwitvorming) worden ‘vertaald'. De rangschikking van nucleotiden in DNA en RNA bepaalt welke aminozuren in welke volgorde aan elkaar gekoppeld worden. De nucleotiden in DNA zijn A, C, G en T (naar de erin voorkomende basen adenine, cytosine, guanine en thymine); in RNA is thymine vervangen door uracil, dus RNA bestaat uit A, C, G en U.
Telkens drie nucleotiden (codon) bepalen één aminozuur; het ‘woordenlijstje’ dat hierbij gehanteerd wordt is de genetische code. Zo codeert bijv. UUU voor fenylalanine (Phe), AUG voor methionine (Met), enz. Voor de meeste aminozuren bestaat meer dan één codon. Men zegt daarom dat de code ontaard is. Deze ontaarding is zodanig dat kleine wijzigingen in de nucleotidenvolgorde van het DNA (mutaties) vaak niet leiden tot veranderingen in de functie van een eiwit, omdat het nieuwe codon codeert voor hetzelfde aminozuur als het oorspronkelijke codon, of voor een aminozuur met soortgelijke eigenschappen. Van de 64 codons zijn er drie die niet coderen voor een aminozuur: UAA ( ‘oker’), UAG ( ‘amber’) en UGA ( ‘opaal’). Dit zijn de stop-codons (ook wel nonsenscodons of terminatiecodons genoemd). Zij geven het einde van de informatie voor de productie van een eiwitketen aan, zoals een punt het einde van een zin aangeeft. Het begin wordt aangegeven door een initiatiecodon.
De genetische code is vrijwel universeel, dwz. zij geldt voor praktisch alle levende wezens. Kleine afwijkingen worden echter aangetroffen in mitochondriën en sommige protozoa en myeoplasma's waar bepaalde codons een andere betekenis hebben dan in de ‘algemene’ genetische code. De genetische code is kommaloos en niet-overlappend: twee opeenvolgende aminozuren in één eiwitketen worden gecodeerd door twee codons die direct op elkaar volgen, maar die geen nucleotiden gemeenschappelijk hebben. Het is gebleken dat op het DNA van verschillende virussen de informatie voor twee verschillende eiwitketens soms gedeeltelijk overlappend is. In zo’n geval kunnen bepaalde nucleotiden wel deel uitmaken van twee verschillende codons, die dan echter niet bij dezelfde eiwitketen horen.
 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009