Het onderaardse heeft de mens altijd gefascineerd. Voor de enen wekt afdalen naar de schoot van Moeder Aarde oude kinderangsten op, beelden van nacht en nevel, goede feeën en grinnikende duivels. Anderen zien alleen het dromerige en de poëzie als het licht van een acetyleenlamp bij toverslag de duistere diepten bevolkt met vreemde, fantastische vormen die alle verbeelding te boven gaan. De schoonheid van deze spelonken ligt in de rijkdom van hun vormenwereld, de intensiteit van hun kleurenpakket en het indrukwekkende van hun afmetingen waarbij wij ons heel klein voelen.
Om die wondere wereld te gaan ontdekken hoeft u heus niet ver te reizen. In het zuiden van het land verbergt de ondergrond heel wat schitterende grotten die de vergelijking met hun Europese soortgenoten rustig kunnen doorstaan. In de kalksteenrotsen die liggen ingeklemd tussen de Ardennen en de Famenne, vormden de grotten van Han, Hotton en Rochefort een fraaie triptiek. Ze werden oordeelkundig ingericht zodat de toerist deze sprookjesachtige plekjes nu op een makkelijke en comfortabele manier kan bezoeken.
Net als bij vele andere is het ondergrondse netwerk van de grot van Hotton zeer uitgestrekt. Maar een klein gedeelte ervan staat open voor het publiek. Door het instorten van een deel van de gangen ontstond een balkon dat 28 meter boven de grote zaal hangt, een ware afgrond waar een verre waterval druist. De wonderlijke, fraai gesculpteerde druipsteenformaties zijn ontelbaar.
Een twintigtal kilometer verder heeft de Lomme de grotten van Rochefort uitgegraven. Het zijn woeste holen, maar ze werden opmerkelijk goed ingericht. Wie houdt van de ondergrondse wereld kan hier beslist z'n hartje ophalen.
Wie kent niet de betoverende wereld van de grotten van Han. Hier is het de Lesse die met veel gedruis het verdwijngat van Belvaux binnenstroomt, dan verloren loopt onder het beboste massief van Boine en enkele kilometer verder terug voor de dag komt in het uitstroomgat van Han. De grotten van Han vormen een lange opeenvolging van galerijen met ontelbare vertakkingen, waar het onbekende en het wonderbaarlijke elkaar ontmoeten. Het is een ware schatkamer die we hier betreden : watervallen van steen, doorzichtig als kantwerk prijken naast lange puntige stalactieten die glanzen van het koude zweet en stalagmieten als enorme kaarsen waar kalkige tranen van afvloeien. Men gaat hier van de ene fraai gebeitelde galerij naar de andere majestueuze zaal. Tenslotte voeren kleine bootjes langs de ondergrondse loop van de rivier die zwijgzaam kronkelt, de verblinde bezoeker na een laatste romantische tocht door deze droomwereld, terug naar het daglicht.
Ook te Dinant, in de grot 'La Merveilleuse' is het geduldige werk van het water te bewonderen. Hier versierde het de wanden van een wirwar van meetkundige figuren en sierlijke arabesken. Stalagmieten schieten op uit de grond en schitteren door de pracht van hun koloriet : sporen van ijzer kleuren het sneeuwige wit van de kalkspaat met een schaduw van rood.