header_science

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Hannibal

 

De Romeinen klik hier

 

Hannibal (Carthago 247 Ė Libyssa 183 v.C.), Carthaags bevelhebber uit het geslacht der Barciden, oudste zoon van Hamilcar Barcas (zie onder Hamilcar), was door zijn vader grootgebracht in haat tegen Rome. In 237 vergezelde hij hem naar Spanje. Daar kreeg hij na de dood van zijn zwager Hasdrubal in 221 het opperbevel (met steun van de Carthaagse volksvergadering, onder protest van een deel van de Ďsenaatsí-aristocratie) en zette de expansiepolitiek van zijn vader voort. Hij wees een ultimatum van een Romeins gezantschap af en kreeg daarna van de Carthaagse regering volmachten. Na een beleg van acht maanden werd Saguntum, bondgenoot van Rome, ingenomen (219). Rome bleef passief en droeg mede daardoor bij tot het uitbreken van de Tweede Punische Oorlog.

Na een snelle voorbereiding vertrok Hannibal voorjaar 218 uit Carthago Nova met 35!000 ŗ 40!000 man en een aantal olifanten. Hij droeg Carthaags Spanje aan zijn broer Hasdrubal over, overschreed de Ebro (wat een oorlogsverklaring van Rome uitlokte) en passeerde PyreneeŽn en RhŰne voor zijn vermaarde tocht over de Alpen. Toen hij najaar 218 in de Povlakte aankwam, was zijn leger door alle ontberingen tot 26!000 man geslonken. Hij versloeg de consul Publius Cornelius Scipio in een ruitergevecht aan de Ticinus en behaalde een grote overwinning op beide consuls aan de Trebia (eind 218). Voorjaar 217 trok hij over de Apennijnen, plunderde EtruriŽ en lokte het leger van de consul Gaius Flaminius in een smalle vlakte naast het Trasimeense Meer, waar hij bijna twee Romeinse legioenen vernietigde.

Daarop trok hij naar ApuliŽ en CampaniŽ, waar het hem niet gelukte de dictator Quintus Fabius Maximus Cunctator tot een open veldslag te verlokken. Pas in 216 kon hij slag leveren en bracht de Romeinen de zware nederlaag van Cannae toe. Tal van steden in CampaniŽ en Zuid-ItaliŽ vielen Rome af, o.a. Capua en Syracuse. De bondgenoten in Midden-ItaliŽ bleven evenwel trouw en het lukte Hannibal niet de Romeinen nog een nederlaag toe te brengen. Daarmee begonnen voor hem de tegenslagen. Zijn aanvallen op Cumae, Nola en Puteoli (215Ė214) mislukten, vooral door toedoen van de Romeinse commandant Marcus Claudius Marcellus. Wel wist hij Tarente en andere Griekse steden te winnen (213), maar Marcellus nam Syracuse in (212) en Capua, dat door de Romein Quintus Fulvius Flaccus belegerd werd, kon hij niet ontzetten, ondanks zijn mars naar de muren van Rome (211: Hannibal ad portas!).

Na de val van Capua (211) werd hij langzaam aan steeds verder naar het zuiden gedreven. Tarente werd door de Romeinen heroverd (209), het leger waarmee zijn broer Hasdrubal (uit Spanje ontsnapt) hem kwam versterken, werd aan de Metaurus verslagen (207). Ten slotte was Hannibal gedwongen zich in Bruttium terug te trekken, waar hij Locri verloor (205). Eindelijk, in 203, kreeg hij bevel naar Afrika terug te keren en Carthago te verdedigen tegen het in 204 daar gelande Romeinse leger onder Scipio. Vijftien jaren lang had de geniale strateeg Hannibal zich in ItaliŽ gehandhaafd, als geboren leider door zijn samengeraapt leger huurlingen van uiteenlopende origine in onvoorwaardelijke trouw gevolgd. In Afrika leed hij bij Zama de nederlaag (202).

Na de vrede werkte hij mee aan de wederopbouw van de Carthaagse staat. Ten gevolge van een intrige van zijn politieke tegenstanders (o.a. Hanno de Grote), moest hij vluchten (195). Hij belandde bij koning Antiochus III van SyriŽ. Na Antiochusí nederlaag tegen de Romeinen bij Magnesia (190) vluchtte hij naar koning Prusias I van BithyniŽ. Rome eiste van diens zoon, Prusias II, zijn uitlevering, waarna Hannibal zich door gif het leven benam.
 

 

De Romeinen klik hier

 

Footer worldwidebase



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009