header orakel worldwidebase

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Het aankijken

 
   
Durf je dat wel ?
Het is - gek genoeg - voor veel mensen heel 'eng' om anderen aan te kijken. De blik van die ander kan je namelijk treffen als een bliksemschicht en je diep in de ziel raken. Je weet op zo'n moment niet hoe snel je ergens anders heen moet kijken. Toch weten we ook dat het aankijken van een ander heel belangrijk is. We krijgen een vervelend gevoel wanneer een ander waarmee we spreken ons niet aankijkt. Het aankijken is misschien wel ons belangrijkste non-verbale communicatiemiddel.

Wanneer mag je een ander aankijken ?
De regels over aankijken zijn ongeschreven en onbewust. We volgen vaste patronen die we pas herkennen als we daarop attent worden gemaakt. Is het je bijvoorbeeld wel eens opgevallen dat je altijd aan dezelfde kant op je fiets stapt, dat je altijd dezelfde arm als eerste in je jas steekt en dat je altijd op dezelfde manier je armen over elkaar vouwt? Probeer het eens anders te doen, en je merkt dat dat nog lastig is. Zo is het ook met de 'aankijk-regel'. We houden iemands blik niet langer vast dan prettig voelt. Toch is het goed om eens te kijken naar de patronen die we blijkbaar onbewust volgen.

Het moment van aankijken
Je loopt op straat en ziet in de verte een vage bekende die op jou toe komt lopen. Je blijft deze bekende niet aankijken tot hij vlak bij je is. Integendeel, je kijkt weg en bewondert de gevels, de trottoirtegels, het verkeer en de lucht, totdat hij je op zo'n twee meter benaderd heeft. Dan kijk je hem kort aan en begroet hem alsof je hem nu pas ziet. En geloof me....de ander doet precies hetzelfde met jou. Vanaf welke afstand je begint met aankijken hangt af van de relatie die je met de ander hebt en de tijd dat je elkaar niet hebt gesproken. Komt er in dezelfde situatie een goede vriend of vriendin die je lang niet hebt gezien op je aflopen, dan kijk je die eerder aan. Maar waarschijnlijk zelfs nog niet op het moment dat je hem of haar ziet. Je moet elkaar immers nog benaderen en het voelt onprettig om al die tijd dat je op elkaar komt aflopen te moeten kijken en zwaaien.
Het moment dat je de ander aankijkt bepaalt ook de tijd die je aan het contact zult besteden. Als je niet van plan bent om een gesprek aan te gaan, zul je de ander pas op het laatst aankijken.

Regels
Zoals gezegd bestaan voor het aankijken van mensen een aantal ongeschreven regels. Zo hoor je een vreemde, zomaar iemand op straat of in een restaurant, niet aan te kijken. Tijdens een gesprek daarentegen, moeten we de ander juist wel aankijken. Het aankijken van de ander maakt dan deel uit van het 'communicatieproces'. Door de afwisseling van wel en niet aankijken van onze gesprekspartner zetten we als het ware de punten en komma's in onze gesproken zin.
Het volgende doen we allemaal, en meestal ongemerkt.
Als je iets wilt vertellen, kijk je degene tegen wie je wilt spreken kort aan; je kijkt of hij je ook aankijkt en dus bereid is om te luisteren. Dan kijk je weg terwijl je begint te spreken. Zolang je weg kijkt, weet de luisteraar dat je nog door wil spreken en niet onderbroken wenst te worden. Als je op iets accent wil leggen, kijk je hem weer kort aan. Je kunt dan ook zien of de luisteraar nog luistert. Hij zal misschien knikken om je aan te moedigen door te spreken. Als je klaar bent met je verhaal kijk je de luisteraar iets langer aan. Hiermee geef je het teken dat je uitgesproken bent en dat de luisteraar kan gaan spreken. Als het goed is kijkt de luisteraar niet weg zolang je aan het woord bent. Al die tijd blijft hij je aankijken. Als dit niet zo is, kun je je afvragen of hij jouw verhaal wel zo interessant vindt.

De eerste indruk
De eerste minuten van een contact zijn belangrijk. Ik durf zelfs te stellen dat de eerste seconden daarvan het nog het meest zeggend zijn. In deze tijd vormen we ons al een oordeel over de ander en de ander over ons: "sympathieke vrouw, aardige man ,norse vent of spontaan typ". Ook menen we in die tijd zelfs al een idee te hebben hoe de ander over ons denkt. We hebben het er later over dat het meteen klikte of vanaf het begin af niet boterde.
Het oogcontact speelt een belangrijke rol bij deze eerste indruk. Behalve de duur van aankijken zijn daarbij de microsignalen van het oog belangrijk. Deze microsignalen zijn subtiele tekens die we geven door minuscule veranderingen aan en rond onze ogen. Deze tekens geven we onbewust en zijn sterk afhankelijk van onze emotie op dat moment. De ander neemt deze tekens -ook onbewust- waar. Zij zijn vooral verantwoordelijk voor een gevoel van binnen over de ander. Je zou het intuļtie kunnen noemen; of mensenkennis.

Microsignalen spiegelen de ziel
De lichaamstaal van de ogen bestaat uit meer dan knipogen en heen en weer kijken. Met de ogen geven we ook kleine, bijna onzichtbare tekens. Het bestaan van deze tekens is het eerst ontdekt bij onderzoekingen waarbij gebruik werd gemaakt van films die in een later stadium vertraagd werden afgedraaid. Zo vergroten onze pupillen als we angstig of opgewonden zijn en hebben we een grotere frequentie van oogknipperen. Wanneer we de ander met argwaan bekijken, knijpen we de oogleden een fractie van een seconde samen. Bij verdriet lopen onze ogen vol, al willen we niet huilen. Behalve deze oogtekens horen onder andere transpiratie, snelheid van ademhalen en blozen tot de microsignalen die onze onbewuste beeldvorming gestalte geven. Evenals bij andere lichaamstekens is het de combinatie van deze signalen die de uiteindelijke indruk geeft.
Er is veel belangstelling in het leren beheersen van lichaamstaal. Microsignalen laten zich daarbij het moeilijkst onder controle krijgen. Je kunt nu eenmaal niet zo makkelijk de grootte van je pupillen regelen. Eigenlijk de enige manier om dit te doen is zorgen dat je je daadwerkelijk voelt zoals je bij de ander wilt overkomen. Om deze reden moeten toneelspelers zich inleven in hun rol. Ze moeten zich dus echt boos voelen om een felle gelaatsuitdrukking te krijgen en denken aan verdriet als de tranen moeten rollen. De makkelijkste manier om oprecht over te komen is dus door oprecht te zijn!

Hoe lang kun jij iemand aankijken?
Je kunt oefenen in het zo lang mogelijk aankijken van een ander. Heb je dit wel eens geprobeerd met een vriend of vriendin. Doe dat eens ! Kijk de ander zo lang mogelijk aan, zonder in de lach te schieten, weg te kijken of te knipperen met je ogen. Het recht in de ogen aankijken van de ander maakt ons snel zenuwachtig, waardoor we gaan lachen. Lang kijken zonder te knipperen is ook niet makkelijk. Probeer dit maar eens uit bij je vriend of partner. Probeer hem of haar zo lang mogelijk aan te kijken en je zult zien dat dat niet meevalt !
 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009