| |
Wat is
hypochondrie?
Mensen met hypochondrie zijn bijna voortdurend in de veronderstelling
dat ze een ernstige ziekte hebben of ze zijn bang die te zullen krijgen.
In werkelijkheid is er echter niets te vinden. Iemand met hypochondrie
is telkens weer op zoek naar geruststelling maar kan die eigenlijk
nergens echt vinden. Na een bezoek aan de huisarts kan iemand voor korte
tijd wat worden gerust gesteld maar doorgaans ebt dat snel weg en er
volgt al spoedig een volgend bezoek op. Uiteindelijk stuurt de huisarts
zijn “patiënt” dan maar door naar een specialist. Zelfs als ook die dan
helemaal niets kan vinden, blijft de twijfel bestaan.
“Misschien had ik te maken met een incompetente specialist”
“Hij heeft het vast over het hoofd gezien!”
“Misschien is het wel een nog onbekende of zeldzame ziekte die moeilijk
is vast te stellen”
Overigens dient hypochondrie niet verward te worden met bepaalde
symptomen en gedachtenpatronen die ook bij andere angststoornissen
kunnen voorkomen. Omdat er tussen verschillende angststoornissen overlap
is m.b.t. symptomen, kan te snel de conclusie worden getrokken dat
iemand wellicht lijdt aan hypochondrie terwijl het in werkelijkheid bv.
gaat om angsten die iemand met bv. een paniekstoornis ook kan hebben;
één van de voorwaarden voor het vaststellen van de diagnose is overigens
dat de overtuiging een ernstige ziekte onder de leden te hebben, een
periode van minimaal 6 maanden aanwezig dient te zijn.
Symptomen?
Afgezien van het gedrag en de gedachtengang die hierboven is beschreven
zijn er ook allerlei symptomen waarmee de angststoornis gepaard gaat.
Mensen met hypochondrie zijn continue gefixeerd op hun eigen lichaam en
voelen daardoor van alles. Hele normale lichamelijke verschijnselen
(kramp, spierpijn, jeuk, een tinteling, duizeligheid, etc.) worden
verkeerd geïnterpreteerd en gezien als teken van een ernstige ziekte. De
angst kent vaak een golfbeweging en gedurende de perioden dat het echt
slecht gaat, krijgt de persoon ook allerlei klachten die symptomatisch
zijn voor de angst:
Hyperventilatie (het gevolg daarvan is vaak: hartkloppingen,
duizeligheid, trillen en transpireren, tintelingen of verdoofd gevoel in
de ledematen)
Diverse maag- / darmklachten
Derealisatie
Het gevoel de controle te verliezen
Angst om gek te worden of dood te gaan
Het is niet vreemd dat bovenstaande symptomen vervolgens meestal
verkeerd geïnterpreteerd worden en als het bewijs kunnen worden gezien
dat de persoon in kwestie wel degelijk iets mankeert. De cirkel is dan
rond.
Wat is er aan te doen?
Medicatie is bij hypochondrie meestal weinig zinvol. Uit het
bovenstaande is ook op te maken dat het herhaaldelijk bezoeken van
artsen niet werkt en de angststoornis zelfs in stand houdt. Een vorm van
psychotherapie is daarom in principe de beste behandeling. |
|
|
|
|
|
