header orakel worldwidebase

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Impressionisme

 

Terug naar stromingen in de kunst >>

 




 

 

 

 

 


 

Het grootste deel van de 19de eeuw waren de ogen van de kunstwereld op Parijs gericht. De publieke interesse voor de kunst kon zich zowel uiten in hevige woede-uitbarstingen als in juichende liefdesverklaringen : tentoonstellingen, toneel en concerten konden zowel euforie als protest uitlokken. Parijs was een 'broedplaats' voor nieuwe ideeën.
In 1863 ontmoette een groep jonge schilders elkaar tijdens hun opleiding in de studio van Gabriel-Charles Gleyre (1808-1874). Onder hen bevonden zich Claude Monet, Auguste Renoir, Alfred Sisley en Jean-Frédérick Bazille. Monet introduceerde hen bij een oudere schilder, Camille Pissarro, die hij in 1859 had ontmoet. Bij de groep voegden zich eveneens Edouard Manet, Edgar Degas en Paul Cézanne, maar zij streefden enigszins andere ideeën na.
Realisme, zoals Gustave Courbet dat voor ogen stond, was nog altijd het belangrijkste concentratiepunt van de avant-gardekunstenaars. Deze nieuwe groep kunstenaars was echter moe geworden van het idee dat realisme de toestand van de armen moest weergeven. Er was een hele wereld te ontdekken - zoals de wereld van de kleine burgerij, mensen in bars en cafés, picknickend langs de rivier - die even echt en realistisch was. En dit was de wereld waar de kunstenaars in woonden.
Ze hadden ook bezwaar tegen de pogingen van de vroege realisten om aan te tonen dat het gewone leven even tijdloos als monumentaal kon zijn als de academisch-historiserende schilderkunst het afbeeldde. Hun concept van de realiteit was dat het slechts het moment omvat en voortdurend verandert. Juist daar ging het in de kunst om, althans als deze modern was en bevrijd van het verleden. De groep werkte gedurende de jaren 1860 nauw samen en ontwikkelde een schildertechniek waarbij snelle streken en heldere kleuren werden gebruikt.
In 1874 gaf de groep een gezamelijke tentoonstelling met ongeveer 30 gelijkgestemde zielen. In de collectie bevond zich een olieverfschilderij van Monet van een schetsmatige zonopkomst over een haven, die hij Impression, soleil levant noemde. Dit doek trok de aandacht van een criticus, Louis Leroy, die de groep bespotte met de naam 'impressionisten'. Deze naam is gebleven.
De jaren 1870 waren de bloeiperiode van het impressionisme, de kunstenaars produceerden in die tijd hun beste werken tegen een achtergrond van vijandige kritiek en armoede. Maar hun integriteit werd in de daarop volgende decennia beloond met groeiende waardering, financieel succes en respect. In de jaren 1880 gingen hun carrières echter verschillende richtingen uit en ontwikkelde het impressionisme zich in verschillende takken.
( foto : 'hooischelven' - schilderij van Monet )
 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009