header landen en staten

Totaal bezoekers:
Totaal pagevieuws:
Online bezoekers:
 
 
 
   


 maak van deze website uw startpagina !

WorldwideBase
Alle wwbase pagina's

 

Kenia

 

Terug naar overzicht Afrika >>

 


 

Kenia of Kenya (officieel: Jamhuri ya Kenya; Eng.: Republic of Kenya), republiek in Oost-Afrika, lid van het Gemenebest van Naties, 582.646 km2, met (1995) 26.966.000 inw. (47 inw. per km2); hoofdstad: Nairobi. Munteenheid is de Kenya shilling, onderverdeeld in 100 cents. Nationale feestdag is 12 december, de dag waarop Kenia in 1963 onafhankelijk werd.
 

1. Fysische geografie
1.1 Landschap
GiraffeVoor de hier en daar ingesneden kust ligt een aantal eilandjes, o.a. Lama en Mandu. Van de tot 200 km brede en tot 150 m hoge kuststrook stijgt het land naar een parallel hieraan gelegen, 150 tot 300 m hoog plateaugebied. In het noorden en noordwesten gaat dit over in een gebied met hoogvlakten van 300 tot 1500 m, die in het zuidwesten overgaan in de Kenya Highlands, 1500 tot 3000 m hoog.
De Highlands worden in noord-zuidelijke richting doorsneden door de Oost-Afrikaanse Slenk (zijtak van de Grote Afrikaanse Slenk of Great Rift Valley), die 600 tot 900 m lager ligt dan het omringende gebied en door hoge vulkanen wordt geflankeerd (Mount Kenya, Mount Elgon). In deze slenk ligt een aantal meren, w.o. het grotendeels op grondgebied van Kenia liggende Rudolfmeer. Het Victoriameer, waarvan alleen het oostelijke uiteinde op grondgebied van Kenia ligt, ligt tussen de beide slenken. Gedeeltelijk bevaarbare rivieren zijn de Sabaki en de Tana.
1.2 Klimaat
De kuststreek is heet en vochtig. Op het plateau is de temperatuur meer gematigd (Nairobi, op 1660 m hoogte, gemiddeld van 14 tot 25 įC). Er zijn twee regenseizoenen. Meer naar het westen, bij het Victoriameer, heerst een tropisch klimaat met gemiddelde temperaturen van 18 tot 30 įC; hier vallen zware tropische regens en komt ook vorst voor. Alleen in het noorden, bij het Rudolfmeer, is het klimaat zowel heet als droog, met zeer geringe neerslag.
1.3 Plantengroei
De plantengroei bestaat langs de kust uit mangrove- en tropische wouden en op het plateau vindt men hooglandwouden die, afhankelijk van hoogte en klimaat, variŽren van het zeer zware hout van de wilde olijf tot het zeer lichte hout van Gyrocarpus jacquinii; veel bergbossen hebben ook een bamboegordel. Prachtige wouden vindt men op de vulkaanhellingen (tot 3300 m); aan de voet hiervan groeien veel schermacacia's. De noordhelft van het land wordt ingenomen door doornbossteppe.
1.4 Dierenwereld
Van de dierenwereld is vooral die van de steppen en halfwoestijnen bekend: olifanten, puntlipneushoorns, zebra's, antilopen en buffels en de grote predatoren leeuw, panter, jachtluipaard en gevlekte hyena. Verder is er een rijke vogelwereld (meer dan duizend soorten vogels), vooral roofvogels, wevervogels en honingzuigers. In de rivieren is het nijlpaard vaak nog talrijk; de Nijlkrokodil heeft, omwille van de huid, van vervolging te lijden gehad. Kust- en bergbossen herbergen ook een rijke fauna, vooral aan vogels. Reptielen zijn er eveneens goed vertegenwoordigd; voorts zijn o.a. reuzenslakken (familie Achatinidae) zeer opvallend. Voor de kust leeft een rijke littorale dierenwereld, die Indo-Pacifisch van karakter is.
Al in de koloniale tijd is een begin gemaakt met de natuurbescherming; dankzij het toerisme werd deze na de onafhankelijkheid voortgezet. Kenia kent vele, merendeels wereldberoemde, nationale parken en natuurreservaten (zie ß 5). Door stroperij wordt echter een aantal diersoorten zeer ernstig bedreigd: de olifant, de puntlipneushoorn en in mindere mate ook de Grevyzebra, het Hunter's hartenbeest en de jachtluipaard. In 1989 riep de regering op tot een internationale ban op de handel in ivoor, die de Afrikaanse olifant met uitroeiing bedreigt. Kaalslag van bepaalde bossen vormt eveneens een bedreiging.

2. Bevolking
2.1 Samenstelling en spreiding
Afrikanen vormen 97% van de totale bevolking en zijn in taalkundig opzicht te onderscheiden in de volgende hoofdgroepen: Bantoetaligen (ca. 65%), Nilotische (ca. 30%) en Koesjitische taalgroepen (5%). Het belangrijkste Bantoetalige volk is dat van de Kikuyu (21% van de bevolking). Tot de Niloten behoren de Luo (13%), de nomadenvolken de Masai (1,5%) en de Turkana (1,3%). De Somali zijn het belangrijkste Koesjitische volk (5%). De oorspronkelijke bewoners, de Bosjesmannen, worden nauwelijks meer in Kenia aangetroffen. De niet-Afrikaanse minderheden bestaan uit Aziaten, Europeanen en Arabieren. Het onderscheid tussen de verschillende volken is een drijvende kracht in de Keniaanse (partij)politiek.
De ruimtelijke spreiding is zeer ongelijk: ca. driekwart van de bevolking is geconcentreerd op 10% van de totale landoppervlakte. De dichtstbevolkte gebieden zijn het zuiden en het zuidwesten en de kuststrook langs de Indische Oceaan. Slechts 28% van de bevolking woonde in 1995 in steden van meer dan 2000 inw. De jaarlijkse bevolkingsgroei bedroeg tussen 1970 en 1990 gemiddeld 3, 8%, een van de hoogste groeicijfers ter wereld. Tussen 1990 en 1994 was het iets gedaald: 3,4% per jaar. De gemiddelde levensverwachting bij geboorte bedraagt 59 jaar.
2.1 Taal
In 1974 werd het Engels als officiŽle taal vervangen door het Kiswahili, een Bantoetaal. Het Engels wordt echter ook nog veelvuldig gesproken en veel overheidspublicaties zijn in het Engels gesteld. Daarnaast worden in de dagelijkse omgang veel stamtalen gebruikt.
2.2 Religie
Ongeveer tweederde van de bevolking belijdt enige vorm van christendom, vooral door grote activiteit van missie- en zendingsgenootschappen. Rooms-katholieken vormen in aantal de belangrijkste groep (ca. 27%). Aan de kust en in het noordoosten is de islam van belang. De aanhangers van traditionele stamgodsdiensten zijn een belangrijke groep (55%).

3. Bestuur en samenleving
3.1 Staatsinrichting
Volgens de grondwet van 1963, die in 1982 en 1991 op belangrijke punten gewijzigd werd, is Kenia een presidentiŽle republiek. De wetgevende macht is in handen van het parlement, dat uit 202 leden bestaat: 188 leden worden direct gekozen, 12 worden door de president benoemd en de voorzitter en procureur-generaal zijn ex-officio lid. De uitvoerende macht berust bij de president, die behalve staatshoofd ook regeringsleider en opperbevelhebber der strijdkrachten is. Hij kan de vice-president en de hoogste rechter benoemen en ontslaan en hij is bevoegd zittingen van het parlement te verdagen. Hij wordt in directe verkiezingen door het volk voor vijf jaar gekozen.
Administratief is Kenia verdeeld in zeven provincies en een provinciaal district: Nairobi. De provincies zijn onderverdeeld in 53 districten.
3.2 Rechtswezen
Het civiele recht is vnl. gebaseerd op de Britse Common Law. De rechtspraak vindt plaats in rechtbanken met verschillende bevoegdheden. De hoogste rechtbank is het hof van appel in Nairobi.
3.3 Aansluiting bij internationale organisaties
Kenia is lid van de Verenigde Naties en een aantal suborganisaties van de VN, het Gemenebest, de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT), de Afrikaanse Ontwikkelingsbank, de Arabische Ontwikkelingsbank, de Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE) en is geassocieerd lid van de EU (Lomť-conventie).
3.4 Defensie
Er is geen dienstplicht. Het leger is zwak in vergelijking met dat van de buurlanden, omdat Kenia jarenlang de economische groei heeft laten prevaleren boven de groei van het militaire apparaat. Het bestaat uit ca. 23!000 manschappen.
3.5 Sociale situatie
In de jaren tachtig nam de kritiek op armoede en schending der mensenrechten toe. Het sociale leven in Kenia wordt in sterke mate gekenmerkt door interne onrust, die veelal in verband kan worden gebracht met toenemende corruptie en het onder druk ophalen van 'vrijwillige bijdragen'. Een andere bron van spanning is de tegenstelling tussen stad en platteland. De snelle groei van de stedelijke bevolking leidde tot problemen op het gebied van de werkgelegenheid, de huisvesting (waardoor rond de grote steden in snel tempo talrijke sloppenwijken zijn verschenen) en de sanitaire voorzieningen (water en riolering). De ontwikkeling van het platteland wordt geremd door de selectieve migratie naar de steden, waardoor de vrouwen, de minder geschoolden, de allerjongsten en de ouderen op het platteland achterblijven. Vandaar dat via de zgn. Harambee-beweging een dringend beroep gedaan wordt op de bevolking om zich zelf te helpen (de self reliance). De meeste projecten zijn gericht op de bouw van scholen, gezondheidscentra en gemeenschapshuizen.
3.6 Sociale en medische voorzieningen
Voor Afrikaanse begrippen is de gezondheidszorg uitgebreid. Elk district heeft minstens ťťn ziekenhuis. Op het platteland zijn gezondheidscentra, waarin medische assistenten en verpleegkundigen werkzaam zijn en er is een vliegende-doktersdienst. Een vaccinatiesysteem is in opbouw. De overheidsgezondheidszorg is vrijwel gratis. De meeste steden beschikken over moderne particuliere klinieken; een groot aantal artsen is in Nairobi geconcentreerd. Missie en zending spelen een belangrijke rol in de gezondheidszorg, terwijl ook traditionele geneeswijzen van belang zijn. Bijna 6% van het overheidsbudget wordt aan de gezondheidszorg besteed. De belangrijkste doodsoorzaken zijn diarree, longontsteking, tbc, mazelen, malaria en ondervoeding. Geslachtsziekten komen veel voor, evenals de ziekte aids.
Op arbeiders die regelmatig werkzaam zijn in de moderne sector van de economie zijn sociale verzekeringen van toepassing. Verreweg het grootste deel van de bevolking valt hier echter buiten. Zij zijn op de hulp van familie of liefdadigheidsinstellingen aangewezen.
3.7 Politieke partijen
De in 1960 opgerichte Kenya African National Union (KANU) was, sinds 1982 ook wettelijk, tot 1992 de enige politieke partij. De in 1965 opgerichte Central Organization of Trade Unions (COTU) is de grootste federatieve vakbond. Na de invoering van het meerpartijensysteem in 1992 bestaat de nu legale oppositie uit drie partijen: het Forum for the Restoration of Democracy-Kenya (FORD-Kenya), het Forum for the Restoration of Democracy-Asili (FORD-Asili) en de Democratic Party. De oppositie is door verdeeldheid tussen de stammen echter niet in staat een alternatief voor de KANU te stellen.
3.8 Onderwijs
Er bestaat leerplicht van zeven tot vijftien jaar. In 1974 werd het betalen van schoolgeld voor de eerste vier jaar afgeschaft, waarna het aantal ingeschreven leerlingen steeg met ca. 50%. Ca. 90% van de kinderen tussen zes en twaalf jaar bezoekt min of meer regelmatig een lagere school; slechts een derde van de daarvoor in aanmerking komende leerlingen gaat naar het middelbaar onderwijs. Een probleem vormt het lage opleidingsniveau van het onderwijzend personeel. Er zijn vier universiteiten in Kenia (met ca. 10!000 studenten in 1985). Daarnaast zijn er enkele hogere technische beroepsopleidingen. Ca. 10!000 Kenianen studeren in het buitenland. Aan de scholing van volwassenen wordt groot belang toegekend. Geschat wordt dat 18% van de mannen en 33% van de vrouwen nooit naar school is geweest. Ca. 40% van de bevolking is analfabeet. Er wordt ongeveer 18% van de overheidsuitgaven besteed aan onderwijsdoeleinden.
3.9 Pers en omroep
Er verschenen in 1987 zes dagbladen (totale oplage: 258!000 exx.), waarvan de Daily Nation (opgericht in 1960) de grootste is (170!000 exx.). De staatsomroep is sinds 1959 de Kenya Broadcasting Corp. (tussen 1964 en 1988 Voice of Kenya geheten), die in zeventien talen uitzendt. Sinds 1962 is er televisie. De uitzendingen zijn hoofdzakelijk in het Engels; de nieuwsberichten ook in het Kiswahili.

4. Economie
4.1 Algemeen
De economie is moderner dan die van de andere Oost-Afrikaanse landen. Ca. 76% van de beroepsbevolking was in 1993 werkzaam in de landbouw; de bijdrage van deze sector aan het bruto nationaal product (bnp) was echter slechts 30%. Het overgrote deel van de Kenianen woont in een gebied met redelijk tot goede akkerbouwgronden (20% van het totaaloppervlak). De plattelandsbevolking leeft echter voor een groot gedeelte op het bestaansminimum. Toch is de landbouw de belangrijkste deviezenbron (de helft van de export bestaat uit landbouwproducten, m.n. koffie en thee), gevolgd door het snel groeiende toerisme. Industrie (ca. 17% van het bnp in 1993) en handel (ca. 11% van het bnp) berusten vnl. op particulier ondernemerschap. De industriŽle, agrarische en toeristensector zijn voor een groot deel in handen van buitenlandse ondernemingen. Hoewel de overheid een grotere Keniaanse deelname in de economie voorstaat, moedigt zij ook buitenlandse bedrijven aan in Kenia te investeren.
Een belangrijk probleem is de werkloosheid (in 1994 ca. 25%), die vooral door de zeer snelle bevolkingsgroei wordt veroorzaakt. Schoolverlaters vinden vooral werk in de informele sector en in familieverband, in de bouw van huizen voor eigen gebruik en in de lokale dienstverlening. De ontwikkeling van niet-agrarische inkomensbronnen, evenals de herverdeling van de landbouwbedrijven, moet een antwoord geven op de snelle bevolkingsgroei. Arbeidsmigratie naar andere landen komt nauwelijks voor. Een ander probleem is de tegenvallende economische groei; de gemiddelde jaarlijkse groei bedraagt slechts 1% tegen een bevolkingsgroei van vrijwel 4%. Oorzaken hiervan zijn de achterblijvende landbouwproductie (m.n. op de grote collectieve bedrijven) en de negatieve resultaten van een industrialisatiepolitiek die gericht was op het terugdringen van import. De afhankelijkheid van buitenlands kapitaal is groot. Een handicap voor de economische ontwikkeling vormt ten slotte het gebrek aan delfstoffen en energiebronnen, zoals aardolie, aardgas en steenkool. De inflatie bedroeg in de periode 1985 tot 1994 11,7%, in 1994 zelfs 29%.
4.2 Landbouw
De helft van de agrarische productie wordt op de markt gebracht, de rest is voor eigen gebruik. Kenia voorziet vrijwel in de eigen voedselbehoefte, op graan na. De belangrijkste landbouwproducten zijn thee, koffie, sisal, pyrethrum (grondstof voor een insectenbestrijdingsmiddel), tarwe, suiker, ananas en katoen. MaÔs is het hoofdvoedsel. De veestapel omvat naast schapen en geiten vooral runderen, die veelal door nomaden (Massai) gehouden worden. In de drogere gebieden is de veehouderij de voornaamste economische activiteit. De meeste veeteeltproducten worden door de bevolking geconsumeerd. Vlees, vleesproducten en huiden maken 6% van de totale export uit. De visserij in de Indische Oceaan en de grote meren is van lokale betekenis. Het bosareaal (merendeels gelegen tussen 1800 en 3000 m boven zeeniveau) wordt voor het grootste deel beschermd. Van economisch belang zijn de bamboebossen voor de grote papierfabriek in Webuye.
4.3 Grondstoffen en energie
De mijnbouw is van beperkt belang (bijdrage aan bnp in 1992: 2%). Van de vele gedolven mineralen is soda-as het belangrijkst. De energievoorziening is vnl. afhankelijk van geÔmporteerde aardolie. Hydro-elektrische centrales bevinden zich langs de Tanarivier.
4.4 Industrie
40% van de totale industriŽle productie bestaat uit voedings- en genotmiddelen. Verder moeten genoemd worden de chemische, de metaal-, de textiel- en leerindustrie en de papier- en grafische industrie. Naast grote ondernemingen die het leeuwendeel van de productie verzorgen, zijn er tal van kleine ambachtelijke bedrijfjes. Slechts 20% van de industriŽle productie is bestemd voor de export. De jaarlijkse groei van de productie is geheel gebaseerd op de stijgende binnenlandse vraag.
4.5 Handel
De handelsbalans is doorgaans negatief. Door een positieve dienstenbalans - mede door inkomsten uit het toerisme - en een aanzienlijke kapitaalimport bleef het totale tekort beperkt. Dalende koffie- en theeprijzen en stijgende olieprijzen vergrootten echter het tekort. Ingevoerd worden vnl. aardolie, machines, motorrijtuigen, ijzer en staal. Uitgevoerd worden koffie, thee, aardolieproducten, ananasconserven, huiden, vlees, vleesproducten en cement. Belangrijkste handelspartners zijn de EU, de Verenigde Arabische Emiraten, Japan, Saoedi-ArabiŽ en de Verenigde Staten.
4.6 Ontwikkelingssamenwerking en planning
Buitenlandse hulp is zeer belangrijk voor de economie. In ontwikkelingsplannen ligt de nadruk op bestrijding van de armoede en de zgn. keniasering van de economie. Andere opvallende punten zijn bestrijding van de corruptie, totale uitroeiing van het analfabetisme, verbetering van de medische voorzieningen en het transportsysteem. Er worden veel investeringen gedaan in de toeristensector. Ontwikkelingsactiviteiten worden veelal gedragen door kerkelijke groeperingen, vaak vanuit het buitenland ondersteund.
4.7 Bankwezen
De belangrijkste bank is de Central Bank of Kenya (opgericht in 1966) in Nairobi. Voor de economische ontwikkeling zijn gespecialiseerde banken opgericht. De wisselkoers werd in 1993 vrijgegeven.
4.8 Verkeer
In het zuiden is het verkeersnet goed; in het noorden is de situatie minder gunstig. De lengte van de spoorwegen is 2733 km. De lijn Mombasa-Nairobi-Kisumu is voor personenvervoer, de overige lijnen worden alleen voor goederenvervoer gebruikt. Het wegennet is ongeveer 62!600 km lang, waarvan 8300 km geasfalteerd is. Er rijden regelmatig bussen in alle delen van het land. De belangrijkste zeehaven is Mombasa. Kenia heeft een eigen luchtvaartmaatschappij (Kenya Airways). Nairobi en Mombasa bezitten internationale luchthavens. Er zijn diverse vliegvelden voor binnenlands verkeer.

5. Toeristische gegevens
Kenia is qua landschap een van de afwisselendste landen van Afrika. Er zijn woestijnen, besneeuwd hooggebergte, gletsjers, vulkaankraters, bossen, rivieren en watervallen, een tropische kust. Centrum van het kusttoerisme is Mombasa, met schilderachtige Arabische wijk. Kenia is vooral beroemd om de zeventien nationale parken. In vrijwel alle wildparken vindt men leeuwen, olifanten, kafferbuffels, luipaarden en zwarte neushoorns. Safari's kunnen worden gemaakt per auto, paard, pony, kameel of kano. Het grootste park is Tsavo National Park, een tamelijk kaal gebied van 20!980 km2 (olifanten, nijlpaarden en krokodillen); bekend zijn de Mzima Springs.
Onder de rook van Nairobi ligt het Nairobi National Park, met 104 km2 savanne het kleinste wildpark; men treft hier echter alle grootwildsoorten aan, behalve de olifant. Bij dit park hoort het 'Nairobi Weeshuis' voor jonge en zieke dieren. Andere wildparken zijn: Amboseli National Park ten noorden van de Kilimanjaro (savanne; neushoorns, olifanten, vele vogelsoorten, o.a. struisvogels), Masai Mara Reservaat dat een voortzetting is van het Serengeti Nationaal Park in Tanzania (savanne; hartenbeesten, wildebeesten, topi's, zebra's), de reservaten van Samburu en Meru, vnl. begroeid met doornbossen (zebra's, giraffen, in Meru witte neushoorns) en het hooggelegen Aberdare National Park (penseelzwijnen, bongo's), bestaande uit heidevelden en in de lagere delen bamboebossen; in de hoogste delen vindt men alpine fauna en planten.
Een fraai landschap biedt de diepe Riftvallei met vele meren. Het Nakurumeer (twee miljoen flamingo's) en Crescent Island in het Naivashameer zijn beroemde vogelreservaten (meer dan 400 vogelsoorten, o.a. kraanvogelsoorten, pelikanen, lepelaars, ijsvogels, arenden, bijeneters, honingvogels). Het Hanningtonmeer is bekend om de hete bronnen en geisers. Het Magadimeer vormt thans een zoutvlakte. Het vlakke boslandschap langs de Tanarivier (o.a. tamarinden- en vijgenbossen) zal gedeeltelijk in nationaal park worden herschapen.
Wat de plantengroei betreft, is Mount Kenya National Park het interessantst. Andere nationale parken zijn o.m. Marsabit, Mount Elgon en Kitengela. Voor de kust van Kenia zijn - beschermde - koraalriffen; men kan deze en de kleurige vissen gadeslaan vanuit boten met een glazen bodem. Verder in zee komen spectaculaire vissoorten voor, zoals verschillende soorten zeilvissen, voorts o.a. dolfijnen. Centrum voor diepzeeduiken en -vissen is Malindi.
Van de sportevenementen in Kenia zijn bekend de Oost-Afrikaanse Safari (autorace, jaarlijks met Pasen) en de paardenraces te Nairobi.

6. Geschiedenis
Sedert 1885 trachtte zowel Duitsland als Groot-BrittanniŽ in dit deel van Afrika, dat sedert 1837 aan de sultan van Zanzibar was onderworpen, vaste voet te krijgen. In mei 1887 had de British East Africa Company eerst Mombasa en in aug. 1889 de gehele kust van de sultan van Zanzibar gepacht. In het Helgoland-Zanzibar-verdrag van 1 juli 1890 zag Duitsland van zijn aanspraken op grond van de expedities van Carl Peters af. Volgens het verdrag van 1895 werd het bestuur van deze streken opgedragen aan Britse ambtenaren, met behoud van de vlag en de soevereiniteit van de sultan. In het sultanaat Witu (langs de kust tussen Kipini en Kwyhu) werd de vroegere opperbevelhebber der Witu-troepen, Omar ben Hamed, als soeverein aangesteld. Een Brits ambtenaar stond hem als resident ter zijde.
Op 1 april 1905 kwam Brits Oost-Afrika (East Africa Protectorate) onder het Britse ministerie van KoloniŽn en werd een kolonie. In 1906 kreeg het een gouverneur, tevens opperbevelhebber, en een Uitvoerende en een Wetgevende Raad. Op 23 juli 1920 werd het land een kroonkolonie en kreeg het de naam Kenia. In 1925 werd het gebied in het noorden bij de rivier de Juba aan ItaliŽ afgestaan (bij verdrag van 1924). In 1928 ontstond een nationalistische beweging, de Kikuyu Central Association, onder leiding van Jomo Kenyatta. Haar doel was de herovering van grond die in de handen van de blanke kolonisten was geraakt. Vanaf 1946 ageerde een beweging die op de Kikuyustam steunde, de Kenya African Union, voor onafhankelijkheid. Toen deze niet werd toegestaan, geraakte het land onder de invloed van de Mau Mau, een geheim genootschap dat o.m. toverij aanwendde om de blanke regering uit te schakelen.
In dec. 1963 werd Kenia een onafhankelijke staat binnen het Gemenebest en Jomo Kenyatta, die, verdacht van Mau Mau-activiteiten, gevangen had gezeten, werd eerste-minister. Zijn partij, de Kenya African National Union (KANU), behaalde daarop de meerderheid bij de verkiezingen en versloeg de Kenya African Democratic Union (KADU). Op 12 dec. 1964 werd Kenia een republiek met Kenyatta als eerste president, nadat de oppositiepartij (KADU) was ontbonden door haar leider, Ronald Ngala. In 1966 kwam het tot botsingen met de IndiŽrs, in Kenia een economisch belangrijke groep, waarvan er daarna velen emigreerden. De in datzelfde jaar wegens zijn communistische sympathieŽn afgezette vice-president Oginga Odinga stichtte een eigen partij, de Kenya People's Union (KPU), die in 1969 werd verboden. In 1971 sloot Odinga zich weer aan bij de regerende KANU, die zich ook voor andere ex-KPU-leden openstelde.
Kenyatta, in juli 1974 uitgeroepen tot voorzitter van de KANU voor het leven, werd in september daaraanvolgend gekozen voor een nieuwe presidentiŽle ambtstermijn van vijf jaar. Na zijn overlijden in 1978 werd Kenyatta opgevolgd door Daniel arap Moi (herkozen in 1983, 1988 en 1993). In 1982 mislukte een coup van jonge luchtmachtofficieren. In de jaren daarna kon Moi zijn binnenlandse positie stabiliseren. Aan het eind van de jaren tachtig kwam hij echter, ook als gevolg van de ontwikkelingen in andere Afrikaanse landen, steeds meer in het nauw; de roep vanuit Kenia zelf, maar ook vanuit de ontwikkelingsgeld gevende Westerse landen, om de invoering van een meerpartijensysteem werd steeds luider.
In juli 1990 werden twintig mensen gedood na ingrijpen door de politie, toen 6000 demonstranten in Nairobi op een door de regering verboden bijeenkomst politieke hervormingen bepleitten. Uiteindelijk besloot in december 1991 de bestuursraad van de Keniaanse Afrikaanse Nationale Unie (KANU), sinds 1964 de enig toegestane partij, onder voorzitterschap van Moi het meerpartijenstelsel in te voeren. Na een golf van etnische onlusten in 1991 en 1992 werden in december 1992 vervroegde verkiezingen gehouden, die resulteerden in een overwinning van de KANU. Er waren evenwel ernstige beschuldigingen van fraude, o.a. door onafhankelijke waarnemers. In sept. 1993 braken nogmaals etnische onlusten uit in het gebied van de Rift Valley.
In 1995 verslechterde de relatie tussen de regering en de oppositie verder door repressieve overheidsmaatregelen. Beide partijen beschuldigden elkaar van het uitlokken van geweld en het aanzetten tot etnische twisten. In hetzelfde jaar werd, o.a. door de paleontoloog Richard Leakey, een nieuwe oppositiepartij opgericht: Safina. Zij poogt de versplinterde, langs etnische lijnen lopende en daardoor weinig effectieve oppositie samen te brengen.

 
   

Poolgebieden



uw eigen startpagina


© copyright WorldwideBase 2005-2009